Witam,
Bez zbędnych wstępów sytuacja wygląda tak, że po 1,5 roku calkiem fajnego związku zdarza się coraz więcej kłótni o jakieś pierdoły w konsekwencji czego oddalamy się od siebie. Jakis czas temu dziewczyna jako recepte na to zaproponowała 2 miesiące przerwy (żeby zobaczyc czy zatęskni bo jak nie to nie wie czy jest sens sie męczyć). Uznałem to za bardzo głupi sposób ratowania związku. Powiedzialem, ze nie uznaje przerw a ratować związek powinniśmy raczej przez prace nad sobą. Od tego czasu w sobie poprawiłem to, że nie daje się sprowokować do kłótni a jesli juz to zachowuje spokój i nie dre ryja (wczesniej oboje podnosiliśmy głos podczaas kłótni).
Ona teraz nadal uważa, że przydałaby nam się przerwa. Zapewnia, że chce ze mną być i to dlatego. Wtf? Generalnie dogadujemy się dobrze ale mamy wybuchowe charakterty i stąd te spory. Tak na marginesie powiem, że akurat ta przerwa pasowałaby mi bo kontaktują się ze mną dwie stare koleżanki chętne na seks ale zbywałem je a teraz tez nie chde tego robic tyylko walczyć o nasz związek (oczywiście w granicach rozsądku)
Dzieki za porady.
Najpierw twierdzisz, że to głupi pomysł, żeby parę zdań później stwierdzić, że jednak taki nie jest. Zdecyduj się chłopie.
Jeśli laska proponuję coś takiego powinieneś na to przystać bez mrugnięcia okiem.
Chuj wie tak na prawdę co się dzieje. Może pojawił się ktoś inny, może faktycznie musi sobie odpocząć od waszych kłótni. Nie wiem i nigdy bym tego tak nie analizował na twoim miejscu.
Jeśli odmówisz "przerwy" wyjdziesz na zdesperowanego, zbyt zaangażowanego co odbije się na twoim już obniżonym poziomie atrakcyjności.
Jeśli się zgodzisz, wykorzystaj ten czas na odbudowywanie atrakcyjności w jej oczach!
Czyt. Zajmij się kurwa sobą i dobrze się baw.
On my way...
Kochaj stale albo wcale! Tyle w temacie i tyle w kwestii porad. Next plx.
__________________________________________________________
Kobiety są nienormalne ale u nich to normalne.
Twierdze, że przerwa to głupi pomysł natomiast pare zdań później stwierdzam, że na pewno bym się nie nudził podczas tej przerwy co nie oznacza, że uważam to za dobry pomysł. Wręcz przeciwnie, jestem w stanie odrzucic pokusy i propozycje koleżanek dla dobra związku.
Zgadzam sie, że to niedojrzałość dlatego od pół roku pracuje nad swoimi wybuchami i teraz podczas sprzeczek jestem spokojny i opanowany a ona jeszcze bardziej "wybuchowa". Często wtedy grzecznie sie żegnam i proponuje rozmowe nast dnia po ochłonięciu.
Z tym " ruchaniem" źle sie wyraziłem - chodziło mi o to, że mógłbym poruchać a nie że bym ruchał. W sensie ze w czasie przerwy nie skomlałbym do niej bo nie jest moim całym życiem. Chce pracować nad tym związkiem wg starej zasady: jak coś się zepsuło to pracować nad tym i naprawić a nie wyjebać. Dlatego nie rozumiem idei jakichś przerw. Jak sie nie uda naprawic albo nie będzie woli naprawy to wtedy kulturalnie sie pożegnac dlatego nie godze się na przerwy. Sądzisz, że to żłe podejscie?
Dzięki za odpowiedź.
Też tak myśle, dlatego oznajmiłem jej, że przerwy nie wchodzą w gre. Jeśli się męczy z tym związku to życzymy sobie powodzenia i rozstajemy się jak ludzie. A w mojej głowie już zacząłem "pakować swoje zabawki".