Cześć. Moje pytanie będzie dotyczyć kalibracji. Często po pierwszym spotkaniu kiedy kobieta mi się podoba zaczynam sabotować własne działania. Szybko się wkręcam i jak do pierwszego spotkania pisząc czy rozmawiając stosuje zasady, które już znam i czuje się z tym naturalnie i spójnie nagle zaczynam mieć pustkę w głowie. Na spotkaniu był wyważony dotyk pocałunek w usta na koniec i nagle budzę się rano i wiem co już będzie. Z gościa pewnego siebie zamienię się w pieska. Tym razem jeszcze tego nie zrobiłem, ale poprzednią relację spaliłem zbytnią dostępnością i usłyszałem, że pare razy seks i kilka spotkań jeszcze nic nie znaczy. Chciałbym tego uniknąć tym razem. Mocno pracuję nad sobą kiedyś była mocna idealizacja kobiet, ale strona pomoga mi zmienić błędne przekonania. Mimo to ten stary ja cały czas dochodzi do głosu. Mam swoje pasje, fajną pracę, dużo zajęć, ale sporo już myślę o niej. Nie chcę jej zbyt mocno przydusić. Wiem, że text game mam dosyć spoko, parę kobiet zwróciło mi uwagę, że się wyróżniam. Jak wy sobie radzicie w tych sytuacjach? Wczoraj dałem jej delikatnie do zrozumienia, że interesuje mnie kolejne spotkanie, na spotkaniu nic takiego nie mówiłem, za to ona po KC na dowidzenia powiedziała do zobaczenia itd. Jutro wyjeżdża z rodziną na wakacje, myślicie, że powinienem dać sobie dzień, dwa na wstrzymanie? W przeciągu 2-3 tyg nie będzie możliwości spotkania. Dodam też, że ona przedstawia siebie jako osobę, która nie angażuje się w relacje z ludźmi, ale widzę, że to tylko gadka bo już nie raz dała sygnały przeciwne martwiąc się jak byłem chory czy jechałem gdzi3ś dalej i pytała czy dojechałem itd. Do spotkania zanim się poznaliśmy pisaliśmy i rozmawialiśmy miesiąc i nadal piszemy. Chciałbym nadal zostać lekkim wyzwaniem i nie odkrywać wszystkich kart. Nie chciałbym też jej chłodzić bo nie ma zadnego powodu ku temu. Spotykam się jeszcze z innymi kobietami, ale widzę, że już zaczynam mieć tunelowe myślenie.