Witam. Mam 18 lat. Od kilku miesięcy spotykam się z pewną dziewczyną. Niestety od dłuższego czasu borykam się z problemami ze zdrowiem, przez co w pełni dyspozycji jestem raz na tydzień. Jej to niby nie przeszkadza, ale co ma powiedzieć? Nie jestem facetem w tym związku. Mam poczucie, że nic ode mnie nie dostała pozytywnego. Zawsze była dla mnie po prostu dobra, nigdy nie narzekała, fochała czy odstawiała scenki. Inna sprawa, że początkowe zauroczenie minęło, nasze spotkania stały się rutyną. Nie mam ochoty być w żadnym poważnym związku. Widzę, że ona chce czegoś "więcej", bardziej stabilnego i dojrzałego, czego ja nie mogę jej zapewnić. Od początku mówiłem, że postrzegam to jaką fajną przygodę, ciekawe doświadczenie, nigdy nie powiedziałem więcej niż to, że bardzo ją lubię. Kiedy trzeba było powstrzymywałem się "przelotnej" zabawy i grania na dwa fronty. Nie jestem typem "kochasia", na wszelkie związki patrzyłem z przymrużeniem oka. Chciałbym to jakoś jej jakoś wynagrodzić, pozabierać na jakieś imprezy, zabawy, dać jej trochę przyjemności. Z drugiej strony dziewczyna może jeszcze bardziej się przywiązać i wtedy rozstanie będzie bardziej przeżywała. Nie chcę jej ranić, tak czy siak mam poczucie swojej chujowości z powodu zaistniałej sytuacji. Zależy mi na niej, ale jako koleżance, bo jest na prawdę świetną osobą. Lepiej skończyć to jak najszybciej czy próbować pociągnąć?
Dzięki za odpowiedzi.