Witam,

sprawa na tyle trudna, że po latach przeglądania tego forum postanowiłem w końcu założyć konto. W możliwie syntetyczny sposób postaram się przedstawić historię.

Początek

Kończę pewną uczelnię z 3 literkami w tytule w stolicy naszego pięknego kraju. Wpadła mi poprawka z jednego z przedmiotu i na początku września 14', postanowiłem wybyć z dala od pokus, wyjeżdzając do domku swoich rodziców na pełnym zadupiu.
Co jakiś czas jeżdziłem na zakupy i szamę do najbliższego miasteczka. Ogarnąłem sobie ulubiony lokal i przy drugiej wizycie zauważyłem, że pracuje tam bardzo ładna kelnerka. Akurat tak się trafiło, że obsługiwała mój stolik. Miałem akurat przy sobie gazetę i coś tam do pisania. Zostawiłem karteczkę z prośbą o numer. Dostałem na kartce jej dane na fb i maila. Historia się zaczyna.

Dobre złego początki

Znalazłem dziewczynę na fb i zaczeliśmy gadać. Pochwaliła za odwagę, jakieś uprzejmości blabla i niestety info, że ma chłopaka ale "ale poznawanie innych ludzi, nieprzekraczając przy tym granic, bycia w związku, jest w porządku". Postanowiłem to zlać i całkowicie zignrować chłopaka(poradnik severiusa itp). Z racji mojego egzaminu, jej wyjazdu na studia, sprawa rozgrywała się przez fb.

Kilka lat młodsza ode mnie, zaczyna studiować prawo w innym mieście. Zabawna, inteligentna, podobne zajawki filmowo-muzyczne, pochodzi z niezabogatej rodziny, zgarneła stypendium za wybitne osiągnięcia, przy tym skromna( nie sprzedała o tym początkowo info znalazłem na necie). Po kilku tygodniach luźnej gadki przy najbliższej okazji postanowiłem się z nią w końcu spotkać.

No i co? Najlepsza randka w moim życiu. Przegadałem z typiarką w luźniutkiej atmosferze kilka godzin, sama inicjowała kontakt fizyczny, rozmowa pięknie się kleiła, nie chciałem nigdzie wyjeżdzać. Czułem, że jest napięcie, które będzię trzeba w jakiś sposób rozładować;p Tak jak pisałem trwało to kilka godzin, mimo telefonu poddenerwowanego wspólokatora co się dzieje,( a potem jak się okazało chłopaka, dopiero wtedy miałem 100%)

Powrót do domu, rozmowy, że było zajebiście itp. Dzień przerwy. Zaproszenie,żeby ogarnęła i przyjechała do mnie.
I SIĘ AWRUK ZACZYNA SZKOLNY BŁĄD. Owszem było bardzo miło, nie wątpi, że będzie zajebiście ale nie może za bardzo przyjechać bo jest zajęta, uśmieszki coś tam itp. Sądze że była rozmowa z chłopakiem, wszystko szło za dobrze.

Dziewczyna oczywiście zaczyna uciekać, a ja idiota zacząłem ją gonić. Od tego momentu zaczeły się dziać rzeczy głupie, sprzeczne z regułami gry, za które powinienem dostać klapsa w dzięsło i poteżny oklep od bywalców tego forum.

Niestety zakochałem się.

Dramat w 100 aktach.

Moja reakcja na jej ucieczkę- zacząłem być sarkastyczny, że nie ma problemu i lekko zacząłem z niej drwnić, że będę Ci wysyłał kartki. Pożegnałem się, zablokowałem na fb. Minęło 2 dni i zdałem sobię sprawę jak bardzo żałuję tego co zrobiłem.
Wróciłem jak lessi co stanie powtarzalnym motywm tej żenady, jeśli dotrwacie do końca.
[Jest to podwójnie żenujące, ze względu na to, że mam wystarczająće doświadczenie z kobietami( związki, fuck friend) chłodne, gorące różne, żeby wykryć tą sytaucję i odpuścić. Co więcej rozbijam związek jakiemuś małolatowi, który chodził z nią do jednej klasy w liceum. Niestety ale moralnie biorę to na siebie.]

Wracając do tematu w kolejnych tygodniach zdobyłem jej adres, numer telefonu,. Ze względów zawododow-naukowych dużo podróżuje więc zacząłem słać jej miłosno-erotyczne kartki ze wszystkich miejsc, w których byłem (Europa, Ameryka).
Pełne szaleństwo, na które ta dziewczyna dała zgodę bo jeśli byłoby inaczej spokojnie mógłbym dostać sądowy zakaz zbliżania się. Były rozmowy, że jeśli ona tego nie chce to daje spokój-kończe znajomość, że wiem że robię krzywdę sobie i jej, wyrzuty że ona na to pozwala( moje starania), leciały dissy , że wstaje i chodzi spać do łóżka z kolesiem, a ja tutaj odpierdalam petrarkę. Zerwałem kontakt, napisałem, że "nią rzygam i nie chce żadnego kontatku"(wstydze się tego). Oczywiście wróciłem po tygodniu. Po tym jak dziewczyna polubiła profil "jestem dumna, że jestem dziewicą" zrobiła mi się jej szkoda, odczuwałem mieszankę zażenownia i współczucia, że dałem młodej dziewczynie huśtawkę emocjonalną. Wróciłem(lessi bis), przestałem ją przytłaczać, kolejne rozmowy. Postanowiłem się z nia ustawić, chłopak się denerwuje ona nie może.

Sytaucja się zbiegła z duzymi problemami osobistymi i niestety pękłem jak guma od majtek. Napisałem słowo zaczynające się na k kończące na m, napisałem że dla mojej stabilności emocjonalnej muszę to przerwać. Blok na fejsie(drugi). Od zdarzenia minęło 2 tygodnie, ochodziłem banię, utrzymuję kontakty z innymi dziewczynami. Wcześniej czyli przez kilka miesięcy, zrezygnowałem całkowicie z dziewczyn, które klasycznie w takich momentach napierały mocno. Wracam do tego.

Widać po tym co pisałem, że kompletnie straciłem kontrolę nad "grą"(słowo-nadużycie w tym przypadku). Mam bardzo dobrze wypełniony czas, także nie robię żadnych głupstw ale jak dopamina wróci do normy, chcę wrócić do tematu tej dziewczyny. Jak się za to zabrać? Czekać aż się odezwie? Jak ją uwieść? Mam swoje lata<20,24>, sporo doświadczenia, chce się wzmocnić(rozwiązać swoje problemy,innej natury) i dalej uderzać. Jak to ładnie rozegrać. Sugestie, rady.
ps."usuń konto" się nie liczy.