Witam, panowie!

Pewnie część z Was pamięta mój temat z forum o mojej bylej i perypetiach z tym związanych, ale juz nie o tym

Mam do Was pytanie, jak to naprawdę jest z tym życiem w związku i byciem atrakcyjnym dla kobiety.

Znam pare osób, sa to moi koledzy, kuzyni, ktorzy sa w związku z kobietami, po oświadczynach, za parę miesięcy maja zaplanowane śluby itd.
Po tym jak zostawiła mnie dziewczyna, zmienilem w sobie bardzo dużo, wiem, że jestem kims innym. Mam swoje zajecia, pasję spędzam wolny czas grając w piłkę, chodząc na siłownię, bawiac się w ASG, nie jestem już tym pizdowatym chłopcem, jakim bylem te 3 lata temu, ze każdy wolny czas wolałem spędzać z laską, być na każde jej zawołanie, przychylac jej nieba, nie oczekując niczego w zamian.
Wydarzenie to uruchomiło we mnie szereg zmian, w moim mniemaniu in plus.
Poznałem w miedzy czasie pare dziewczyn, ale byly to tylko przelotne znajomości, ale to nie istotne.
Nurtuje mnie tylko to, jak to możliwe, ze moi kuzyni, ktorych znam od dziecka zbudowali relacje z kobietami na byciu przysłowiową pizda, bedaca zaprzeczeniem tego, co tutaj się piszę. Zero pasji, zero zainteresowań, kazdy, doslownie każdy wolny czas spędzają ze swoją drugą połówką, co dla mnie w sumie było by normalne, ale teraz, gdy widzę cos takiego, to zdaje sobie sprawę jakie to jest mało męskie i za słodkie.
Dobra, rozumiem, ze sa w sobie zakochani, ale, gdy dzwonię, ze gramy w piłkę do jednego z nich, dostaję informacje, ze sie mu nie chcę, co jest adekwatne do tego, ze mu laska nie pozwoli, albo woli spędzać z nia czas 24/h, wiem to po sobie
Rozumiem, że można byc kochającym dla swojej kobiety, ale sa chyba jakies granice, w byciu pizda, a mężczyzną, ktory przewodzi w związku, chyba, że rady o samcu alfa to jakiś jeden wielki spisek