Długo zwlekałem z wpisem na forum, bo tak naprawdę nie wiedziałem dokładnie jak sprecyzować to co czuję, sam nie wiem czy wystarczająco dokładnie będę w stanie ubrać to w słowa.

Zaczynamy.

Staż związku 3 lata.

Gnębią mnie sprawy:
1. nie dotrzymywania wypowiedzianych słów w związku,
2. wspólnych planów, które nie wypalają,
3. ciągłego zmieniającego się humoru, który odbija się na mnie,
4. nietolerowanie mojej rodziny,

Teraz podam kilka przykładów do każdego punktu wyżej:

1. Nie dotrzymywanie słów czyt. Umawiamy się, na chodzenie na siłownie (ja chodzę już kilka lat, chciałem ją zabrać żeby się trochę poruszała), po czym wybiórczo chodzi na siłownie a jak wspomnę czy idzie dzisiaj ze mną to jej humor zmienia się diametralnie, do takiego stopnia, że z miłej kochającej kobiety chodzi naburmuszona i powtarza, że się pytam ciągle czy idzie. (no ale sorry bardzo, umawialiśmy się, więc każdego dnia pytam czy idzie). To pierwszy przykład ale już czuję, że nie oddał tego co chciałem przekazać. Idźmy dalej.

2. Wspólne mieszkanie, które zostało zaproponowane przeze mnie, z czego bardzo się ucieszyła. Jednak nic z tego nie wypaliło, bo nastąpiły komplikacje niezależne od nas. Jednak po ponownym proponowaniu żebyśmy coś poszukali niby jest chętna ale odwleka to na później, a ja mam strach pytać ją ponownie bo nie chce słuchać jej narzekań, z kolei kilka dni później sama szuka jakiegoś lokum i mówi jak bardzo chce ze mną mieszkać.

3. Humor. To co najbardziej we mnie uderza. Ja osobiście nigdy nie przelewam moich niepowodzeń na nią (czy to w pracy czy to prywatnych). Idąc do niej nie wiem co mnie dzisiaj czeka. Czy będzie kochająca jak to ona potrafi być, czy znowu naburmuszona będzie mi odpowiadała a potem pretensje że z nią nie rozmawiam. Każdego dnia zachowuje się strasznie nieprzewidywalnie. Mogę powiedzieć nawet, że idąc tam mam lęk, że znowu będzie to samo. Strasznie wiszący klimat, można siekierę zawiesić.

Oczywiście co kilka dni jest przyjemnie, miła, kochająca etc.

4. Ona nie przepada za moim rodzeństwem. Nie wiem czym jest to spowodowane, ale potrafiła swoim zachowaniem i gestami spowodować to, że oni też jej nie lubią ( Rodzeństwo mówiło mi o tym, bo z względu na mnie nie chcieli jej obrażać ani mówić niemiłe słowa). Ona nie potrafi zrozumieć, że w niektórych sytuacjach trzeba się odpowiednio zachować.

Są to oczywiście przykłady, bo jest tego więcej.

Powiecie, żeby usiąść i porozmawiać. Robiłem to, pomogło na chwile a potem :

1. nie dotrzymywania wypowiedzianych słów w związku,
2. wspólnych planów, które nie wypalają,
3. ciągłego zmieniającego się humoru, który odbija się na mnie,
4. nietolerowanie mojej rodziny.

Powiecie, żeby się rozstać. Ale ja nie chce bo ja kocham i chciałbym żeby ta relacja była inna, żeby idąc do niej miał w niej oparcie, bo ja czasami mam też cięższy dzień, a kiedy przychodzę do niej to dzień ten staje się jeszcze gorszy.

60 procent tych wszystkich problemów, jest przeze mnie. Zdaje sobie sprawę z tego, że źle to wszystko poprowadziłem.

Chciałbym żebyście poradzili mi jeżeli to możliwe jak chociaż w najmniejszym stopniu poprawić te sprawy, które opisałem wyżej, jak się zachowywać, co wprowadzić w życie.

Dodam jeżeli to ważne, że ona mnie zatwierdza w swoim uczuciu, myśli o dziecku i jak mówi nie wyobraża sobie życia beze mnie.

Aha, ja 26 lat ona 25.