Witajcie Panowie!

Piszę, gdyż od pewnego czasu chodzi mi po głowie pewna dygresyjka i bardzo mnie ciekawi Wasze zdanie na ten temat. Do napisania zainspirowało mnie spotkanie z pewną ładną i poukładaną dziewczyną, które zakończyłem po 40 minutach. Jak pewnie każdy z was, z wieloma rzeczami się zgadzam na tej stronie, z wieloma nie - dzisiejsza dyskusja będzie dotyczyła rozmowy z kobietą i energii, która przepływa pomiędzy wami.

Od dwóch lat staram się rozwijać swoją osobowość i szlifować swój charakter. Myślę, że robię to w zdrowy sposób, bo choć nie mega intensywny to systematyczny. Mam cele, mam pasje, mam znajomych i życie towarzyskie, poznaję kobiety, chodzę na randki, a mimo to ciężko poznać mi dziewczynę która mnie sobą zainteresuje. Należę do osób, która dużo wymaga od siebie - więc jak nietrudno się domyślić jestem również wymagający w stosunku do dziewczyn z którymi się spotykam. Rzeczą do której przykładam największą uwagę jest CHEMIA. Czym jest owa chemia? W moim odczuciu jest to stan nadawania na tych samych falach, kiedy czujesz, że z dziewczyną tworzycie zgraną paczkę, a między wami jest pełno emocji.

Aby uzmysłowić Wam o co mi chodzi przytoczę wam pewną historię: Spotykałem się w tym roku z kilkoma dziewczynami. Nie wiem ile ich dokładnie było, może 8, może 15. Ale większość spotkań kończyła się na tym, że po 2-3 randce po prostu przestałem do nich dzwonić. Tak było również dzisiaj, kiedy patrzyłem na maślane oczka kolejnej z nich i zrozumiałem, że nasze spotkania nie mają sensu. Nie czułem tej frajdy, a spotkanie i tematy które poruszaliśmy męczyły mnie coraz bardziej z minuty na minutę. Dla porównania w wakacje miałem zagrać koncert z zespołem na festiwalu w Cisnej - stolicy bieszczad. Gdy dzień przed koncertem podjechałem na miejsce zobaczyć scenę, organizację imprezy itp. ujrzałem piękną brunetkę. Kiedy nasze spojrzenia się spotkały w momencie wiedziałem, że muszę ją poznać. Godzinę później siedzieliśmy już na ławce i rozmawialiśmy jak starzy znajomi którzy znają się od wieków, by wieczorem spędzić namiętnie czas pod gwiazdami.

Jak to jest, że będąc spójnym ze sobą, tak rzadko poznaje się dziewczyny z którymi nadajesz na tych samych falach? Z którymi spędzając parę chwil odczuwasz frajdę i satysfakcję, że dobrze zainwestowałeś swój czas? Być może mam za wysokie wymagania, ale wewnętrzny głos nie pozwala mi obniżyć standardy - poza tym, chyba nie o to chodzi w uwodzeniu. Panowie! Pomóżcie mi znaleźć złoty środek, którego brak ewidentnie mi przeszkadza ostatnimi czasy.

PS. Mam 18 lat, więc wiele doświadczeń przede mną. Jeżeli w którymś fragmencie odniosłem się do jakiejś rzeczy w niejasny sposób, albo gadałem głupoty myląc pojęcia - proszę, poprawcie mnie. Mam nadzieję, że przedstawiłem sytuację w miarę jasny i logiczny sposób.

Pozdrawiam!