Pięciodniowa wycieczka do Paryża. Drugi dzień, już w granicach Francji, dziewczyna pokazuje wyraźne zainteresowanie. Otwarcie, rozmowa, trochę śmiechu, pocałunek na wieży Eiffla. Później jeszcze kilka pocałunków. Wydaje się być super, aż do 4 dnia wycieczki.
Rano podchodzę, chcę wziąć ją za rękę, jednak ona się odsuwa odmawiając. Mówi, że nie poda mi dłoni bo widziała jak wczoraj trzymałem za rękę inną. Trochę nie fajnie. Nie mając innego pomysłu zabieram ją na osobność. Mówię, że nie wiem o co jej chodzi i którą dziewczynę niby trzymałem (nie pamiętam, może trzymałem). Zresztą tak czy siak była to pewnie jednak z przyjaciółek z mojej klasy - kocham je, nie zajmiesz ich miejsca. Poza tym dowiedziałem się, że podobno to Ty masz innego chłopaka! Dziewczyna wyraźniej spadła, uderzyło ją gdy to powiedziałem. Przyznaje, że to prawda - miała innego, ale ją rzucił dzień przed wycieczką. Zaczyna opowiadać, że bardzo go kochała, jak to wprowadził ją w anoreksję i nigdy nie powiedział komplementu. Miałem dość. Powiedziałem, że nie jestem osobą którą można całować i odrzucić! Masz czas do wyjazdu, zastanów się czy chcesz byśmy byli razem! Odchodzę.
Na niemieckiej granicy mówi, że nie wie. Nie chce jeszcze nowego związku po tamtym chłopaku. (W czasie drogi autobusem wszystko podsyciły jej patologiczne koleżanki dając jej zaaaajebiste rady i komentarze). Mówi też, że mimo to chce się spotykać. Mówię dobrze, zapisz swój numer. Ja nie daję własnego. Musimy wsiadać do autokaru.
Dziś wróciłem. Nie wiem jakie możecie dać odpowiedzi, ale każda będzie pomocna. Myślę, że na razie nic nie będę robił. Zaczekam, aż odezwie się na facebooku, w końcu zna nazwisko.

Pzdr.