Sex był.

Nie chcę mówić znów że taki Jestem bo ona już wie, stara się to zrozumieć. Ale jak tak dalej pójdzie i będzie jej tego brakowało, to poszuka sobie u kogoś innego. To tak samo jak z seksem, Ja jej nie daję orgazmów to szuka gdzie indziej.
A po co inni mają jej to dostarczać skoro Ja to muszę, nawet gdybym zakończył ten związek, to nic mi to nie da bo problemu nie rozwiązałem.

I jeszcze jedna sprawa, taki nie jestem, skoro wiem że mogę powiedzieć jej jakieś większe słowa, ale nie mogę je ubrać choćby w jedno sensowne zdanie, to chyba coś muszę zmienić.

Najbardziej jestem szczęśliwy że chciała ze mną o tym pogadać, czuję że zależy jej na tym.

Mówić kocham nie chcę, ale sądzę że już blisko jestem.

Może źle mnie rozumiecie, Ja już wcześniej myślałem nad tym że nie nadaję się do związków, i chciałem coś z tym zmienić. Wiedziałem że właśnie z okazywaniem uczuć będzie u mnie problem.

Może zapytam inaczej, co mówicie swoim kobietom w związku?
Zanim mówicie kocham, to jakie słowa były? Ja tak jak pisałem wcześniej, znam tylko kocham i lubię. Ostatnio powiedziałem że Ją uwielbiam, ale czy to wystarczy?
Czuję się jak niedouczony, gdy człowiek po gimnazjum wchodzi wśród studentów Polonistyki.

Przejrzałeś mnie, poczułem się i teraz już się bardziej otworzyłem. Wcześniej uznawałem wiele rzeczy za niemęskich, ale teraz wiem że to była głupota.

Tak przy niej powiedziałem jej, i nie wstydzę się często mówię że jest moją dziewczyną, ale przy niej tak otworzyć się nie mogę. Tak jakbym miał tracić na wartości, zmieniam to teraz ale brakuje mi jeszcze tych narzędzi z których będę korzystał.

"Myślę też, że to ona ubiegała się o Ciebie, a Ty zgodziłeś się bo CO CI SZKODZI? Ale bez przekonania w przyszłość... i teraz tak sobie z nią jesteś, nic wiele nie czujesz do niej, a męskie EGO broni się przed tym, że ktoś Ci zabierze zabawkę..."

Starałem się w związku, ona nie dawała od Siebie 100%, było dość po równo. Związek jest bardzo zdrowy, tylko ją dręczy to że czuje się ze mną jak z kumplem. Nie czuje ode mnie że jestem jej chłopakiem. A powodem tego są moje słowa, czyli wcześniejsze nieprzyznawanie się do niej, oraz mało mówienie jak do dziewczyny. Prawdę mówiąc to zachowuje się tak samo jak na początku, nic wielkiego nie zmieniłem. Przyszłość widzę, spotykałem się z kobietami i wybrałem Ją, spełnia moje wymagania i czuję się świetnie przy niej, nie postrzegam jej jako koleżanki.

Winą tego jest moje wychowanie, nigdy nikomu (nawet rodzicom) nie mówiłem że kogoś kocham, całe moje życie jest bez uczuć.

Teraz jest inaczej, otworzyłem się (tylko na nią i dzięki niej), ale gdy idę z nią przez miasto to zastanawiam się czy powiedzenie "Cieszę się że ze mną jesteś", nie spowoduje że stracę w jej oczach, boję się że uzna to za zbyt wielkie słowa, bo dla mnie są to duże słowa.

A czasami mam ochotę jej coś powiedzieć, że.... i właśnie nie wiem co. Kocham nie powiem, ani lubię też nie, bo to mnie odpycha.
I ostatnio zastanawiam się jakie słowa ludzie używają, nigdy nie słyszałem aby rodzicie do siebie jakoś wołali, ponieważ woleli się kłócić o pieniądze, ani też nie przebywam z ludźmi którzy są w związkach, a jak są to oni nic nie mówią szczególnego. Potem idą do domu i sami słodzą sobie, więc chyba mogę tylko ze szklanką słuchać co sąsiedzi za ścianą mówią.

I następny problem który ominąłem, teraz jako że się bardziej otworzyłem to chciałbym więcej mówić, ale czy ona tego nie potraktuje jako że na siłę to robię, bo ostatnio tak mi powiedziała. Nic na siłę nie chcę, nie mam chęci jej oszukiwać, ale kiedyś zwyczajnie napisałem tylko "dobranoc" (mimo że chciałem więcej napisać), wtedy odpisała "ach te twoje namiętne pożegnania z dziewczyną". I wtedy stwierdziłem że niepotrzebnie to skróciłem i zaraz po tym napisałem coś w stylu "Dobranoc kochanie, słodkich snów". I upomniała mnie abym tak nie robił bo mnie upomniała, miała rację bo tak to wyglądało. Ale teraz znów obawiam się że jak zacznę jej mówić co czuję, to odbierze to tak samo.

Tak, cieszę się że Jest ze mną. Nigdy jej nie powiedziałem nic co było nieszczere, i te zdanie też nie byłoby. Ale nieszczere u mnie jest te trzymanie/duszenie w sobie.

A wiesz że tak zrobię? Mimo że jest teraz w szkole, to chyba nie obrazi się.

Dziękuje chłopaki za rady, już wiem co było ze mną nie tak, szukałem to czego nie ma, tak naprawdę to nie jakieś wymyślne słowa mi brakowało, tylko szczere mówienie w danej chwili co teraz czuję. Teraz mam nadzieję że przez to nie spadła zbytnio ochota na czułe słówka.

Edit.

Zadzwoniłem do dziewczyny, akurat trafiłem na przerwę i sądzę że była zadowolona. Ale przez telefon tego tak nie potrafię, Ja muszę takie rzeczy mówić w cztery oczy. Powiem jej na spotkaniu, akurat jesteśmy umówieni na spotkanie w sobotę, więc będzie okazja, zrobię coś specjalnego na co miałem ochotę dawnej, nie będę się trzymał jakiś sztywnych reguł.

Tak kobieta oraz Wy mi uświadamiacie mój błąd. Ale najważniejsze że kiedy zacznę się nie ograniczać będę sobą, bo właśnie ograniczaniem nie jestem. Teraz piszecie mi abym się nie zmienił, ale są dwa powody dla których powinienem:

- Zacznę robić to co Ja chcę, a Jak nie będzie chciała ze mną być i skończy związek z tego powodu, to nie będę mógł Ją zatrzymywać. Ona będzie czuła się wolna oraz i Ja. Według was dla kobiety mam się nie zmieniać na lepsze? To jest dla mnie chore, nie chcę być w takim związku, dlatego nie podzielam Twojego i Sneakersa zdania.

- Nigdy jej nie mówiłem że nie będę okazywał uczuć, tylko że będzie u mnie ciężko Je wyciągnąć. Więc skoro jest lepiej i mogę jakiekolwiek uczucia wypowiedzieć/okazać, to zrobię to.

Gesty, słowa i zachowanie w otoczeniu, to chcę zmienić. Dziewczyna zasługuje sobie na odrobinę przyjemności, bardzo się starała na to. Łatwo nie jest, w tej kwestii nie dopasowaliśmy się. Mam nadzieję że ramy kolegi nie mam obecnie, bo teraz pewnie się tak czuje.