Cześć,

Potrzebuję rady. Sprawa wygląda tak.
Znalazłem jedną, z którą zapowiadało się że to coś więcej.
Dobrze się przy niej czułem, lubiłem spędzać z nią czas a dodatkowo w kluczowych momentach iskrzyło.
Zjebałem, bo nie przypieczętowałem tej relacji. W sensie miałem okazje, kilka okazji, aby przerobić ją na "swoją kobietę".
Nie skorzystałem, zawahałem się. Potem tego żałowałem, zacząłem wszystko od początku, znowu, dobrze się przy sobie czujemy, znowu zaczynało iskrzyć, znowu miałem taką okazję i znowu się zawahałem.

W okół tej kobiety kręci się sporo facetów. Jest bardzo atrakcyjna i ma naprawdę fajny charakter. Jest bardzo serdeczna i bardzo ciepła.

Mimo że nie byliśmy parą, to i tak zawsze dawała mi do zrozumienia że niezależnie od tego w jakim towarzystwie by aktualnie się znajdowała, zawsze mogłem po prostu przyjść i ją "zabrać". Poświęcała mi czas i uwagę zawsze kiedy tego chciałem, i potrafiła przerwać rozmowę z innym kolesiem, dlatego że przyszedłem. W sensie zawsze miałem ten komfort, że jeżeli będę ja, ona i jeszcze jakiś koleś, to zawsze wybiera mnie.

Teraz tak, tu się komplikacje zaczęły.
Musiałem ją sobie na jakiś czas odpuścić. Na skutek pewnych wydarzeń w moim życiu, na chwilę (kilka tygodni) zamknąłem się w sobie, musiałem się uspokoić, przemyśleć i poukładać pewne rzeczy, a ona i ludzie którym się podoba cały czas gdzieś się koło mnie kręcili, nie mogłem się od nich odciąć.

Zacząłem tracić nad sobą kontrolę, zwłaszcza jak nowy facet zaczął się w okół niej kręcić. Puściły mi nerwy i odepchnąłem ją od siebie. Stawiała mnie przed nim, ale ja ją od siebie odpychałem.
Tak jak mówiłem, nie "dokręciłem śruby" wcześniej i ostatecznie nie byliśmy parą, ale ona i tak, mimo wszystko dawała mi zawsze do zrozumienia że nie mam o co być zazdrosny.
Ale mnie zaczęło to męczyć, ten brak pewności, no bo przecież, nie mogę od niej wymagać żeby się przede mną tłumaczyła, nie mogę mieć też o nic do niej pretensji, bo parą nie jesteśmy.
Mimo, że ona i tak stawiała mnie na pierwszym miejscu, to i tak zrobiłem jej chłodnik, odepchnąłem od siebie.

Na początku nie wiedziała o co mi chodzi, ale nie zapytała o wyjaśnienia. Też się musi czuć niepewnie, nie wiedziała czy np ja sam nie zacząłem traktować "poważnie" jakiejś innej.
Z jej perspektywy, nagle, bez wyraźnego powodu po prostu ją od siebie odepchnąłem.

Teraz zaczęło się coś tworzyć między nią a tym nowym.
Niepewnie, bo niepewnie, ale jednak widzę że jego stawia teraz na pierwszym miejscu. Tak jak wcześniej stawiała mnie, i zawsze przy mnie, mimo że w okół pełno ludzi którzy mówiąc wprost, mają na nią parcie, to ona i tak zawsze jasno pokazywała kto jest dla niej najważniejszy.
Teraz mi pokazała (zrobiła to bardzo niepewnie, ale jednak) że ważniejszy jest ten nowy.

Nie podoba mi się to. Wiem że to ja skopałem, raz że nie sfinalizowałem relacji kiedy miałem okazję, dwa, że zacząłem ją od siebie odpychać.
Sytuacja jest bardzo niezręczna, i to mój brak zdecydowania to spowodował. Bo ona przez ponad miesiąc praktycznie codziennie była gotowa żeby sfinalizować relację. Przez ponad miesiąc stawiała mnie na pierwszy miejscu, przez ponad miesiąc mogłem po prostu temat zamknąć, mówiąc jej że jest dla mnie kimś wyjątkowym itd. Ona przez cały ten czas była na to gotowa i przez cały ten czas dawała mi do zrozumienia, że mogę to zrobić, że mogę po prostu ją "wziąć". A zamiast tego, jakoś między wierszami starałem się z nią rozmawiać, zamiast po prostu po męsku zamknąć temat.

Pytanie, bo chcę ja odzyskać i wreszcie tę sprawę domknąć. Chcę żeby była spowrotem moja.
Jak z tej sytuacji wyjść? Bo nie mam pomysłów.