cześć, temat może już był wałkowany, ale nie mogę podobnego znaleźć. Chciałbym się was zapytać, jakie jest wasze stanowisko do powrotów? Nie chodzi mi tutaj o standardowe pieskowanie, które porusza tutaj 80% użytkowników.
Ostatnio patrząc na moich bliskich znajomych nasunęła mi się pewna refleksja. Byli ze sobą ok dwa lata, po czym koleżanka zerwała, bo jak stwierdziła - do jej chłopaka zbyt mało docierało i za często ją ignorował, miał zbyt neutralny stosunek do wielu spraw. (nie było mowy o jakimkolwiek pieskowaniu). Po około pół roku wrócili do siebie (ona stwierdziła, że też nie była do końca fair) - bez żadnych gierek, podchodów - spotkali się, ustalili konkretne zasady i samo wyszło. Są teraz kolejny rok i jak twierdzą - jest o wiele lepiej niż na początku.
Dlaczego tak jest, że tęsknimy za osobą, która logicznie patrząc - niczego konkretnego nam nie dała i jesteśmy w stanie polepszyć z nią nasze relacje ?
Natomiast pieski, które chciały swoim pannom uchylić rąbek nieba, są skazani na porażkę i brak jakichkolwiek szans na szczęśliwy 'powrót' ?