Troszkę źle mnie zrozumiałeś:) Dla mnie czytanie Greya, Crossa jest podniecające, ale nie wszystko z tych książek chciałabym wcielić w życie. Chodziło mi o konkretne romantyczne sceny:) Co nie zmienia faktu, że takie książki są mega podniecające. Naprawdę czytanie Greya nie oznacza, że się lubi ostry seks:) Wiem, że to jest mylące, bo ostatnio pożyczałam książkę przyjacielowi, on zobaczył u mnie w biblioteczce Greya i Crossa, po czym stwierdził, że nigdy nie podejrzewał mnie o sado-maso. Wyjaśniłam mu, że lubię to czytać, bo to jest podniecające, ale powtarzam to, co jest lightowe w tych książkach. A o Greyu mu napisałam, żeby brzmiało to trochę zabawnie, bo on wie, jakie mam podejście do tych powieści. Kiedyś o tym rozmawialiśmy, bo akurat moja przyjaciółka wysłała mi SMS-a, że zarezerwowała nam bilet na premierę kolejnej ekranizacji. Dlatego uznałam, że on nie powinien tego źle zrozumieć i potraktować jako zaproszenia do sado-maso. Mówiłam mu też kiedyś, że nie kręci mnie przemoc w sypialni.

Po prostu jego zachowanie mnie intryguje. Podskórnie czuję, że gdyby miał mnie gdzieś, to zerwałby kontakt całkowicie, a nie sam pisał: jak mija niedziela. Gdyby bał się zaangażowania, a je u mnie zauważył, a chciał tylko seksu, też by nie pisał. Tak przynajmniej podpowiada logika. Może on rzeczywiście jest po prostu inny. Jako kobieta zawsze się zamartwiam, czy zrobiłam coś nie tak, może za bardzo po mnie widać zaangażowanie lub za mało, może go nie kręcę etc. Z jednej strony można powiedzieć, po co się martwić. Z drugiej jakieś wątpliwości i problemy pojawią się zawsze i to w każdej relacji. A on mi odpowiada, więc chciałabym się do niego jakoś przebić. Po prostu relacja romantyczna nie wyklucza też seksualnej. Jeśli rzeczywiście się wycofał, bo zależy mu na budowaniu więzi emocjonalnej, to mnie to nie martwi. Bo ja nie mam nic przeciwko związkowi z nim, tylko sama nie będę na to naciskała, żeby go nie wystraszyć.

Może po prostu poczekam do kolejnego spotkania i sama wyjdę z inicjatywą, przytulę się do niego, pocałuję. Seksu wprost nie zaproponuję, ale dam mu w ten sposób, że mnie kręci i jest dla mnie ważny.

Ale przy nim nie potrzeba mi kochanka;) Po prostu chciałabym się z nim kochać, bo jest mi z nim dobrze. Ale jeśli teraz nie ma seksu, bo on chce w ten sposób wyrazić swoje głębsze zainteresowanie, to też okej. Przeżyję to, w końcu o to mi chodzi, żeby się z nim związać i ten seks mieć regularnie;)

Na pewno jest jakieś ryzyko, że on jest gejem, nie jest zainteresowany w dostatecznym stopniu lub ewentualnie trzeba będzie po prostu trochę poczekać, aż w końcu zaskoczy. Do tej pory opłacało się czekać. Na to, aż mnie w końcu pocałuje, też czekałam dobrych parę miesięcy. Ale potem się rozkręcił. Może on po prostu potrzebuje czasu, aby sobie na spokojnie przemyśleć, jaki charakter ma dla niego nasza relacja, bo sam zwyczajnie tego nie wie.

Dla mnie zrobienie kolejnego kroku, zwłaszcza pod względem seksualnym, nie jest żadnym problemem. Do pokazania mu, że jest dla mnie kimś ważnym, też mogę się zmobilizować, choć nigdy tego nie robiłam w przeciwieństwie do inicjowania seksu. Ale wiem, że jak czegoś chcę, to w końcu to robię, więc mogę mu nawet wprost powiedzieć, ze się w nim zakochałam. Ale tę kartę wolę sobie zostawić na sam koniec. To tak, jakby w makao wyrzucić jedynego jokera, żeby nie pobrać dwóch kart z kupki.

Jak trzeba będzie, to ja wezmę się za domykanie;) Nie lubię tracić okazji na coś fajnego, dlatego zawsze doprowadzam sprawy do końca.

Ale on nie wydaje mi się mało męski. Są rzeczy, w których jest silny i zdecydowany. Np. nie boję się tego, że mnie nie obroni, bo miałam okazję przekonać się, że potrafi być męski. Powiedziałam mu kiedyś o przykrej sytuacji z facetem, który mnie regularnie zaczepia, chce obmacywać w osiedlowym sklepie lub gdy wychodzę z psem na spacer. Wówczas zareagował prawidłowo i rozwiązał sprawę z tym kolesiem. Dla odmiany byłam kiedyś w związku ze starszym od siebie o 10 lat facetem. Odwagi mu nie brakowało, pewności siebie w łóżku też nie. Ale gdy szefowa w pracy na mnie naskoczyła i zaczęła we mnie rzucać różne rzeczy, on nie tylko nie stanął w mojej obronie, co jeszcze można zrozumieć, bo tam pracował, ale gdy byliśmy sam na sam, powiedział, że pewnie ona miała rację. To dopiero był facet bez jaj.

Seks mogę zainicjować, ale sama się nie obronię przed narwanym facetem czy chamskim babskiem, rzucającym we mnie, czym popadnie.

To właśnie nie był menel, ale jakiś dziwny, napalony koleś po 40-stce, którego się boję. Często mnie zaczepiał i nie pomagało straszenie policją, zwyzywanie. Dopiero jak on się zajął sprawą, to koleś przede mną ucieka na ulicy.

To fakt, że w kwestiach erotycznych brakuje mu odwagi. Ale może z czasem jej nabierze. Przecież każdy kiedyś zaczynał. Ja też kiedyś nie byłam zbyt odważna w tej materii, bo dopiero się uczyłam. Ta sytuacja jest trochę frustrująca i budzi we mnie obawy, ale wydaje mi się, że nie powinnam się tak łatwo poddawać. Gdybym go teraz sobie odpuściła, to zawsze miałabym wątpliwości, czy postąpiłam słusznie. Gdybanie by mnie zniszczyło od środka. Poza tym to by było tchórzostwo i niesprawiedliwość. Jak kobieta odmawia seksu, to ma prawo, a mężczyzna zaraz dostaje kopa w tyłek. Wydaje mi się, że powinnam dać mu szansę i jakoś pomóc.

Ale zawsze jest jakiś problem, gdybyśmy zawsze od razu odchodzili, to nigdy byśmy nie znaleźli swojej drugiej połówki:) Jeden będzie miał problem z inicjowaniem seksu, a drugi będzie za mało czuły, trzeci nieodpowiedzialny, czwarty będzie szukał kury domowej, a piąty będzie silnie związany z mamusią, szósty babiarzem, siódmy agresywny i chętny do bitki, ósmy bez jaj i niepotrafiący bronić kobiety. Grunt to spośród osób posiadających wady wybrać tę, która najlepiej rokuje lub ma wadę, która najmniej nam przeszkadza, jest do obejścia etc. Trzeba to wszystko wyważyć. To, że on ma problem z inicjatywą seksualną, to jest na pewno problem, ale nieporównywalnie mniejszy od tego, że brakowałoby mu odwagi i nie potrafiłby mnie obronić albo nie umiałby okazywać czułości.

W końcu bierze się na partnera kogoś, kto zapewnia poczucie bezpieczeństwa. Dla mnie to jest właśnie prawdziwy samiec:) On jest pracowity, odpowiedzialny, umie mnie obronić, zadbać o mnie. Myślę, że w przyszłości będzie dobrym ojcem. Tylko musi się odblokować.

Ja mu daję taryfę ulgową, bo on nie ma wielkiego doświadczenia w tych kwestiach. Myślę, że to go może trochę usprawiedliwiać. A nie szukam nikogo innego, bo naprawdę się w nim zakochałam. W końcu i na mnie przyszedł czas, kiedy emocje wzięły górę. Mam nadzieję, że w końcu uda mi się opracować odpowiednią strategię, aby on się odblokował. Wierzę, że przy odrobinie dobrej woli i dobrej strategii to się w końcu stanie.

Na pewno masz rację co do uczciwego podejścia. Ja też zawsze stawiam sprawę jasno. Jeśli spotykam się z kimś, kto nie do końca mi odpowiada, bo np. nie jest w moim typie, nie ma żadnych pasji lub kiepsko nam się rozmawia, to przecież nie będę mu robiła złudnych nadziei. Ja wychodzę z założenia, że dla takiej osoby lepiej jest uciąć kontakt i to tak definitywnie. Zero wiadomości z mojej strony, jeśli pada jakaś propozycja randki, to mówię wprost, sorry, ale nie spotkam się z tobą, bo wiem, że nic z tego nie wyjdzie. Przecież można zakończyć to w kulturalny sposób, starając się jak najmniej skrzywdzić drugiego człowieka.

Niemniej masz rację, nie każdy facet tak potrafi zrobić. I to jest właśnie ryzyko. Jeden będzie podtrzymywał kontakt, aby mieć koło zapasowe. Drugi z uprzejmości, a trzeciemu zabraknie jaj, żeby zwyczajnie go urwać. No i masz ryzyko, że sporo ryzykuje. Z jednej strony on może być zainteresowany tylko koleżeństwem, wyciszać relację. Z drugiej może być gejem, a z trzeciej tak nieogarnięty, że nic z tego nie wyjdzie. Niemniej wychodzę z założenia, że warto to doprowadzić do końca, żeby później niczego nie żałować. Zaangażować się i tak zaangażowałam, więc gorzej już nie będzie. Tak przynajmniej będę miała satysfakcję, że doprowadziłam sprawę do końca. Poczekam, aż wyjdzie z propozycją spotkania i zrobię tak, jak radził jeden z użytkowników. Sprzyjająca okazja i wprost: lubię seks z tobą, jest mi z tobą dobrze. Zastanawiam się, czy za jednym zamachem dodać, że jest dla mnie kimś ważnym, aby nie czuł, że traktuje go tylko jako sekszabawkę. Po tym chyba już będzie musiał się jakoś określić. Jak powie, że nie jest zainteresowany, to nic nie stracę. Przynajmniej będę miała jasność sytuacji i nigdy nie będę mogła żałować, że z nim szczerze nie porozmawiałam.