Okres wakacyjny jest najlepszym zlepkiem chwil do doświadczenia niesamowitych przeżyć, którymi będziemy mogli się dzielić z naszymi bliskimi, podczas okapanych alkoholem wieczorów.

Moja historia miała miejsce w lipcu tego roku, wyjechałem do Portugalii do pracy. Moim miejscem wypoczynku był często odwiedzany przez turystów hostel, więc na poznawanie ludzi nie mogłem narzekać. Pod koniec słonecznego tygodnia wprowadziły się prześliczne Hiszpanki. Przyjechały zwartą 6 osobową grupką, same laski – pierwsze moje spojrzenie w ich kierunku i… nie mogłem zdecydować, która jest najpiękniejsza. Czułem w sobie, że będę naprawdę żałował jeśli nie poznam ich. Tego samego dnia, już wieczorem jak wracałem z pobliskiego pubu, zauważyłem że siedzą w salonie! Tu i teraz zaczyna się nasza męska walka, między naszymi wewnętrznymi „JA” – jeden mówi : „spierdalaj stąd, nie Twoja półka mordo”, drugi zaś: „Podejdź, zagadaj i zobaczymy co wyjdzie”. W zależności od proporcji swojego „ja”, tym stosunkowo dostajemy argumenty „ZA” i „PRZECIW”. Można to odnieść właśnie do decyzji, które podejmujemy codziennie, nie tylko w dziedzinie relacji.

W tamtym momencie wygrało moje lepsze „JA” wraz niesiony myślą: „A chuj mi w dupę! Muszę spróbować, bo inaczej… moja metafora zmieni się w nieprzyjemną rzeczywistość” Pod pretekstem podładowania telefonu poznałem niesamowite dziewczyny(19 lat, młodsze ode mnie o 4 lata), JA SAM rozmawiałem z 6 Hiszpankami dobre 2 godziny, a przez kolejne dni nasze relacje się zacieśniały, szczególnie z jedną Panią J. Do teraz mamy bliski kontakt z nią, odwiedziła mnie ostatnio w Polsce, gdzie doszedłem z nią do nagrzania piekarnika i włożenia pieczywa (byłem jej pierwszym piekarzem). Radość z relacji oraz kontakt trzymany do teraz, to wszystko dzięki tej decyzji, która z perspektywy czasu wygląda na malutką, a jednak jest ona pierwszą, najważniejszą cegiełką. Wszystko się kręci wokół decyzji. Trzeba mieć na uwadze, że brak decyzji to również wybór.

Każdy z nas może sobie odpowiedzieć na dwa pytania:
Ile znajomości zyskałem, dzięki przełamaniu tego wyolbrzymianego strachu?
Ile potencjalnych relacji straciłem, z powodu kupy w majtach, która gniotła nas po same nogawki?

Nie ma czegoś takiego jak najlepsze otwarcia rozmowy z kobietą. Wystarczy być kreatywnym, odnieść się do tematów, które mogą was połączyć.

Kilka przykładów:
1. Dziewczyna z pociągu - po 30 minutach walki w głowie, pierwsze co do niej powiedziałem: „Byłaś, gdzieś na wakacjach?” suma summarum przegadaliśmy 4 godziny podróży, na koniec wymieniając się kontaktami.
2. Rosjanka, którą poznałem w hostelu. Tak bardzo mi się podobała, że przy samej rozmowie krew w ekspresowym tempie spływała do Pana Harcerzyka. Zacząłem od pytania „Hello! Where are the cups?”. Tego wieczoru, byliśmy na plaży, oglądając zachód słońca. Co było dalej to, hmmm… pomidor
3. Na domówce do zgrabnej dziewczyny powiedziałem „Muzyka, słuchasz?” – z tej relacji akurat wyszła kicha, ale próba była!

I wiele innych prób, które wyszły i nie wyszły.

Panowie, cała relacja z dziewczynami zależy od decyzji, które podejmujemy. Każdy z nas stracił, nie wykorzystał okazji, dania sobie i jej szansy na poznanie. I to wszystko, ponieważ nasze słabsze „JA” wygrało. Kierujmy, ba starajmy się choćby kierować naszym życiem. Byśmy mogli skupić się na rzeczywistości i być dumni z naszej przeszłości.