Witam

Aby przybliżyć mój problem muszę opowiedzieć wam moją historię.

W listopadzie byłem na miesięcznych praktykach w hiszpanni gdzie poznałem pewną dziewczynę. Początkowo byłem do niej bardzo sceptycznie nastawiony lecz po jakimś czasie wraz z kumplem i jej koleżankami stworzyliśmy swego rodzaju "paczkę". Tak oto nawiązaniem z nią kontakt. Pod koniec pobytu kumpel powiedział mi wprost "ciągnie ja do ciebie i ciebie do niej" oczywiście olalem jego tekst. Jednakże po powrocie do Polski kontakt sie utrzymał i ciągle piszemy z sobą. Jakoś w święta kumpel się upił i zaczął mówić jej przyjaciółce ze mu się podoba. Dowiedziała się o tym ona i powiedziała mi "nie rób sobie nadzieji". Zszokowalo mnie to ale napisałem jej ze pozyjemy zobaczyny bo i tak się nie znamy. Po tej akcji kontakt z nią o moje dziwo jeszcze bardziej sie polepszyl. Gdy sie spotykany tą ekipa zawsze po jakimś czasie odlaczamy się od reszty i rozmawiamy w sumie o wszystkim. Zbliżając się do konca na ostatnim spotkaiu wyszło przytulanie i jakieś tam macanie/mizianie i po tym wszystkim rozplakala się i tekst "przyjaźń to przyjaźń. Nie psujmy tego co jest". Po tym nasz kontakt nadal nie zmienił się a nadal się rozwija.

Po ostatniej sytuacji naprawdę nie wiem co myslec o tym. Czy mimo to że powiedziała żebym nie robił sobie nadzieji powinienem zacząć coś działać z nią czy dac sobie spokój. Nie chcę stąpac po niepewnym gruncie gdyż już 2 razy cierpiałem na "miłość romantyczną" i nie wiem jak moją psychika wytrzyma kolejne odrzucenie.

Zauroczylem sie w niej i strasznie mi na niej zależy.

P.S. przepraszam za wszystkie błędy ortograficzne i składniowe gdyż piszę ten post z telefonu.