Nie wiem od czego zacząć i jak to ująć aby miało to ręce i nogi, więc postaram się w miare sensownie wszystko streścić. Jakiś dobry rok, półtora temu poznałem w szkole strasznie mieszającą mi w głowie kobiete. Na początku duże IOI z jej strony, wręcz troche mnie to bolało wewnętrznie, że to ona jest bardziej chętna rozwijać naszą znajomość w kierunku czegoś więcej niż znajomi-przyjaciele. Przyznam, że miałem wtedy inny system wartości, jak pewnie większość, myślałem sobie jak to możliwe, że dziewczyna która jak przystało na piękną kobiete może mieć od groma facetów, którzy się za nią uganiają, a ona zachowuje się tak jakbym to ja był tym facetem który kryje się w mojej głowie jako iluzja bardzo bogatego gościa który połowe życia spędza na siłowni i wyrywaniu dup na sportowy samochód. W każdym razie w miarę poznawania siebie miałem coraz to bardziej chwiejne emocje - z jednej strony czułem, że znalazłem kobiete która naprawde jest osobą przy której jest mi zajebiscie jak przy nikim innym, a z drugiej strony jej charyzma i nieobliczalność (dziwne sprawy prywatne np. starszy o kilka lat kolega odwożący ja ze szkoły) budziły we mnie obawe, że skończy się to jak z poprzednią niewiastą (nagle się wszystko spierdoliło i tylko wpadłem w emocjonalny dół, czego nie chciałem po raz kolejny doświadczać). Po pewnym czasie jak nie robiłem praktycznie nic, aby zakończyć/rozwinąc naszą relacje i kilka dni było dla nas takimi "cichymi dniami". Po kilku dniach mojego w pewnym rodzaju focha (wynikającego z mojego wahania o którym ona nie wiedziała) dowiedziałem się, że razem z koleżanką poszły z gośćmi z naszej szkoły gdzieś tam na wagary, przy czym kumpel znając nas oboje i nasze dotychczasowe relacje zaczął w pewien sposób mnie ostrzegać, że ona mogła pójść z nim flirtować (co okazało się prawdą), dodało mi to coraz większych wątpliwości. Po tym czasie nasze kontakty zeszły na dziwny tor, bo z jednej strony przestało nam obojgu zależeć, a z drugiej widziałem w jej zachowaniu, kokieteri, próbie wywołania we mnie zazdrości, lub pokazaniu, że to ona jest zazdrosna, że jednak w jakimś stopniu nam na sobie zależy. Ja nie zrobiłem nic aby to rozwinąc, w końcu stało się zaczęła być z gościem z którym to była na wagarach. Wtedy już całkowicie wybiła mnie z rytmu i już całkowicie nie mogłem znaleźć na to złotego środka. Kilka dni po tym utrzymywaliśmy kontakt ale już bardziej w kierunku zwykłych znajomych ze szkoły. W pewnym momencie gdzie już pomału to układało mi się w głowie i nie miałem już takiego rozjebania emocjonalnego, znalazłem wiadomość od niej w której to ukazuje mi swój pogląd na mój temat (przyznam, że w troche dziecinny sposób, być może chciała zejść na mój dotychczasowy poziom) zaznaczając, że to ja jestem niezdecydowany i jeżeli się zdecyduje czego chce to żebym się odezwał. Wiadomość tę odczytałem z nieznanym mi do końca opóżnieniem, więc mój mętlik w głowie zaczął się jeszcze bardziej powiększać. Przy póżniejszym piwku z kumplami uznałem, że zadzwonie do niej, zaproponuje spotkanie i pogadam prosto z mostu ( plan może nieprzemyślany w 100%, ale wtedy było to dla mnie najrozsądniejsze rozwiązanie).Wyszło na to, że nie miała akurat tamtego dnia transportu do mnie, a i ja nie miałem jak się do niej dostać.W końcu nic z rozmowy nie wyszło, bo przy nadażających się okazjach nie miałem jaj, żeby cokolwiek zrobić z nami i zabierałem się do tego jak pies do jeża. Przez jakiś okres czasu była z tym swoim lovelasem, który okazał się jednak skuteczniejszy ode mnie. Po pewnym czasie (już nie pamietam dokładnej przyczyny) nawiązaliśmy znowu jakiś taki lepszy kontakt i po jednej akcji gdzie umówiła się ze mną na spotkanie, a póżniej mnie wystawiła, spotkaliśmy się u mnie we dwoje w celu wypicia wspólnie wódki, troszke było kina po wypiciu itp. sytuacja potoczyła się tak, że ona zerwała kilka dni wcześniej z tym gosciem i miałem szanse na zbliżenie się z nią, której nie wykorzystałem wychodząc z założenia, że to wykorzystywanie w trywialny sposób sytuacji bowiem i ja i ona byliśmy najebani. Po czym póżniej nie byliśmy już sami na chacie i robiło się póżno więc odprowadziłem ją kawałek, pożegnałem i wróciłem do domu. Jej IOI znowu zniknęło, a ja w dalszym ciągu nie wiedziałem czego chce i co będzie w tej sytuacji złotym środkiem. Następne miesiące mijały tak, że ona wróciła do niego, a my raz na jakiś okres czasu mieliśmy, że sobą złapanie ponownego kontaktu, a ja żyłem w przekonaniu, że nie bede się w to dalej angażował skoro nie wyszło, a poza tym ona z nim jest, a nie mam zwyczaju angażować się w sytuacji gdzie wiem, że ona z kimś jest.

Po takim okresie czasu dość niedawno uświadomiłem sobie, że nie odnajduję się dalej w takim stanie rzeczy, bo ona znowu siedzi mi cały czas w głowie i zastanawiam się czy jednak nie odczuwam potrzebny zrobienie czegoś z tym.

Z jednej strony po tym wszystim co tutaj napisałem moge stwierdzić, że zupełnie nie warto tak z normalnego punktu widzenia, jednak to, że po tym czasie znowu mnie dopadła ta niepewność skutkuje, że w którymś z kierunków musze pójść.Gdyby tylko moje zdecydowanie się czego chcę miało konsekwencje w zmianie jej zachowania i rzutowało to na szczęście nas obojga, jestem gotów przyłożyć się jak tylko moge.

Spodziewam się odpowiedzi w stylu zajmij się sobą, poznawaniem kobiet itd. sęk jest w tym, że (troche to zabawne) czuje, że ona nadal dla mnie jest wyjątkowa i dotychczasowe poznawanie kobiet nie równa się z poznaniem tej jednej, która dostarcza mi multum emocji i wewnetrznego szału. Chaotyczne to i być może niezrozumiałem - mamy prawie 5 rano, ale prosze o jak najlepsze zrozumienie mnie i pomoc z ciężarem z którym nie jest mi łatwo. Dziekuje i Pozdrawiam