Stanowczo nie! Kiedyś przy rozstawaniu laska mi beczała, to też i mi poleciały łzy... A co ona zrobiła? Powiedziała koleżance, że niby taki twardy na zewnątrz a w środku miękka cipa i do tego dodała też przykład innego gościa, że tak samo na zewnątrz twardziel, a beczy jak baba... Od tego momentu doszło do mnie, że faceci nie płaczą!

Według mnie "rozklejanie" się przy pannie to błąd. Nie wiem, jakoś zawsze wolałem mieć "zimny umysł" niż "rozżarzone serce". Oczywiście, masa ludzi Ci powie że facet ma prawo do okazywania emocji i uczuć a kobiety powiedzą że to słodkie, ale według mnie zarówno w relacjach z kobietami jak i ogólnie w życiu warto panować nad emocjami bo jak one biorą nad Tobą górę to, łatwo przewidzieć, będziesz miał trudniej. Poczytaj ile razy przez takie "uniesienia" chłopaki z forum umoczyli z pannami, myślę że ich tematy dadzą Ci do myślenia.

Może jestem przeżarty PUA-UWO-dogmatami aczkolwiek zamiast etykietki "wrażliwy chłopaczek" wole "zimny gbur".

Tyle ode mnie.

Też jestem wychowany bez Ojca i też wielokrotnie zdarzyło mi się być miekką fają. To nie jest dobra cecha faceta. Masz być przewodnikiem, oparciem dla kobiety. Nawet jak kobieta Cie zostawia i chce Ci sie ryczeć to lepiej zamknać sie w pokoju i płakać w samotnosci.
Zdarzyło mi sie chyba dwa razy plakac przy by£ej ale wynikało to z mojej bezsilosci, próbowałem ratować związek ale słabo to wychodziło. Dziś jak o tym myśle to w kategorii siary.

Przeczytaj króciutką książkę właściwie na ten tema od W. Eichelbergera "Mężczyzna też człowiek" i zadecyduj, bo możesz stracić przez takie rozklejenie się mało wartościową laskę, która tego nie rozumie, ale uratować zdrowie psychiczne. Oczywiście bez skrajności tu, ale dziwie się, że w ogóle o to pytasz na forum, jakie to sztuczne.

Zależy z jakiego powodu ryczysz. Jak dla mnie sprawa jest prosta. Jeżeli z bezradności i bezsilności to jesteś spalony. Niedojrzały chłopczyk płacze. Jeżeli jesteś smutny bo panna wyjeżdża to wystarczy przyznać się do swoich emocji i myśli przy niej: "Jest mi smutno, że wyjeżdżasz, ale mam nadzieję że niedługo się spotkamy".

ja to płakałem przy kobiecie, ale ze śmiechu, innej formy nie polecam

Jak się popłaczesz przy kobiecie to odbierze cię jako emocjonalnego gościa , Jak nie bedziesz płakać to powie,ze jesteś zimny drań . Warto czasami pokazać emocje i uczucia kobiecie , ale beż płaczu jak małe dziecko , bo to działa źle . Też kiedyś jako młody blasiu ryczałem jak mnie pierwsza miłość zostawiała w piździec - do dziś mam w głowie jej pogardliwy wzrok którym na mnie wtedy patrzyła, od tej pory koniec z łzami przy kobietach !!!

ja uważam, że jeżeli naprawdę masz powód do takiego zachowania to masz prawo to zrobić, nie patrząc na konsekwencje i czy to jej się będzie podobać czy nie. Mi się zdarzyło płakać przy kobiecie (leciały mi łzy, rozklejałem się ale nie beczałem) i nie czułem że coś się zmieniło z jej strony, powiem więcej, mnie umocniło na maksa. Tym zachowaniem coś jej dałem i coś przekazałem. Nie płakałem bo chciałem ją zatrzymać przy sobie, płakałem dlatego bo byłem wkurwiony na cały świat, na niesprawiedliwość, na siebie. 2 razy miałem taką sytuację i nie uważam, że straciłem. Zyskałem i bardzo mnie to umocniło.

Motto forum "Rób to na co masz ochotę" - chcecie zmieniać ludzi ale ludzie nie chcą się zmieniać!!!

Facet nie ma prawa do płaczu przy kobiecie, rownouprawnienie mozna o kant chuja rozbic. Kobiety NIENAWIDZĄ i nie szanują pseudo facetów, którzy roszczą sobie prawo do pozycji słabszego w związku, a ta pozycja jest dedykowana wyłącznie kobietom.

Jeżeli miękniesz - to dla kobiety znak, że nie ogarniasz i siebie, i rzeczywistości. I nie jesteś w stanie zapewnić jej bezpieczeństwa. Tracisz wtedy wartość bezpowrotnie.

mi również się jakiś czas temu zdarzyło, nie wiem czy to miało jakiś negatywny wpływ na moją relację, możliwe że tak.
Wzruszyłem się, bo pytała mnie o relacje w domu z ojcem, z matką itd.
To od zawsze dla mnie trudny temat - po prostu za dużo emocji mną targa jak z kimś o tym mam rozmawiać, unikam tematu jednak i tak wtedy łezka mi pociekła..

Chociaż ta dziewczyna była dość toksyczna albo niedojrzała - ciężko za nią nadążyć i rozkminić czy to miało jakiś wpływ na jej późniejsze manipulacje i gierki

jednak też uważam żeby, przynajmniej próbować się wstrzymać z tymi emocjami
a już na pewno nie wyobrażam sobie ryczeć przy niej że odchodzi..

Hm...

Prawdziwy facet płacze tylko, gdy umiera Mufasa.

Sorry, ale gdyby mi chłop chlipał pod nosem, bo coś tam, coś tam... No, nie bardzo to widzę. Facet ma być twardy, męski, dający poczucie bezpieczeństwa, stabilny emocjonalnie, wrażliwy ale i opanowany równocześnie.

Ok:

Ktoś zmarł, zmarł ojciec, matka, nie daj Boże dziecko, rodzeństwo, przyjaciel, partnerka, żona - wiadomo, wtedy tak, wtedy to są męskie łzy.

Niech będzie przy urodzeniu dziecka (gdy facet asystuje przy porodzie).

Przy hymnie (stoi facet na podium, medal wisi, jest szał, wzruszenie, kilka łez, coś świeci w kąciku oka).

Pewnie jeszcze kilka okazji by się znalazło, ale płakać z bezsilności? Nawet mnie to się rzadko zdarza (gdy naprawdę NIC, ale to absolutnie NIC nie mogę zrobić, albo gdy trafia we mnie seria porażek). Ze złości? Wszak konstruktywna złość to najlepszy czynnik motywujący, żeby walczyć, zmieniać coś/siebie itd... Marnować takie dobro?

Im częściej ktoś płacze, tym mniejsze to robi wrażenie na otoczeniu.
Gdy panna chlipie pod nosem trzy razy dziennie, po dwóch tygodniach zaczyna to być nie do zniesienia. Gdy facet dajmy na to raz na miesiąc urządzi łzawą sesję - to też dużo za dużo...

To chyba chodzi o podejście. Jak byłem jeszcze totalnym jeleniem i brałem wszystko totalnie na serio to potrafiłem się rozbeczeć przy lasce. Zrobiłem to przy dwóch, jedna tego nie skumała, ale jednak zrobiłem to przy niej ;p Teraz kiedy nabrałem hmm... ogłady, nie wyobrażam sobie tego żeby poryczeć się przy pannie. Swoje dawne płacze traktuje jak zachowanie totalnej pizdy. Którą zresztą wtedy byłem

Heh...ale mówimy o totalnym płaczu, czy wzruszeniu się i pokazaniu emocji?? Bo to też chyba zależy od sytuacji?? Popłakać się ze szczęścia??

Pamiętam jak byłem z kobietą na meczu i popłakałem się ze szczęścia gdy Wisła wyeliminowała Schalke, to samo z Realem Saragosa. Pamiętam jak spełniło się jedno z moich marzeń i byłem na koncercie mojego ulubionego kompozytora, na którym przy jednej z kobiet leciały mi łzy....
Pamiętam jak moja Mama miała poważne problemy ze zdrowiem i musiała przejść ciężką operację. Też miałem łzy w oczach. Ciesze się, że te wszystkie łzy widziały kobiety bo akurat żadna z nich krzywo na to nie patrzyła. Dobrze wiem i jestem przekonany, że męskości w żadnym stopniu mi tu nie odebrało, oczywiście w moim mniemaniu.

Jednak kiedyś powiedziałem jednej z kobiet o tym jak miałem łzy w oczach po tym jak moje życie zawodowe całkowicie się zawaliło i straciłem wszystko. Jej spojrzenie było jednoznaczne " Ty cipko" i oczywiście brak zrozumienia. Facet musi być twardy i męski , powiedziała jeszcze inna koleżanka. Szkoda tylko, że wtedy jakoś przyciągała je siła która pozwoliła mi wszystko odbudować na nowo:)

Zdaję sobie sprawę, że w początkowej relacji może jest to mało męskie i jest uznawane za słabość. Tylko że ja np z góry na dół pierdole takie słabości widziane oczami innych. W sobie czuje siłę i moc którą udowodniłem wiele razy..

NAJGORZEJ JAKBY BYŁO ODWROTNIE A jak wiecie, kobiety mają dobrą intuicje i potrafią pewne sprawy wyczuć. Więc mimo tego dobrze widzę co czują wobec mnie w większości przypadków..

Jako dojrzały facet nigdy nie płakałem jak bóbr (tylko dwa razy gdy zostawiła mnie dziewczyna, ale to za młodu)
Jestem wrażliwym człowiekiem chociaż potrafię być jak skała....

Więc jeśli uronienie kilku łez jest słabością, to dla mnie i tak jest to do zaakceptowania, nawet przy kobiecie.