Witam.

Piszę tutaj, gdyż mam wrażenie, że zmarnowałem i dalej marnuje swoje życie.

Wiele się tutaj mówi o tym, żeby dobrze przepracować okres rozstania. Pracować nad sobą.. Po tym jak zostawiła mnie dziewczyna trafiłem na tą stronę. Postanowiłem coś zmienić. Poszedłem na drugi kierunek studiów, zapisałem się na siłownię, przestałem przesiadywać tyle czasu przed komputerem, zająłem się nauką i sportem. Co do ex - brak kontaktu. Jak napisała do mnie to nie odpisałem. Wiedziałem, że chce tylko sprawdzić czy dalej ma mnie w zasięgu ręki.
Problem pojawia się przy mentalnej stronie samorozwoju. Na czym polega praca nad sobą właśnie od tej strony? Od rozstania minie niedługo rok, a mi się ciągle zdarza o niej myśleć, tęsknić. Ktoś tutaj napisał, że trzeba dążyć do tego, żeby była stała się obojętna. Ale w jaki sposób to zrobić? Mam już dość tego balastu w swojej głowie. Chciałbym się w końcu go pozbyć i móc cieszyć się pełnią życia.

Wiem, że pojawią się opinie na temat innych lasek czy seksu z innymi. Spotykam się ciągle z jakimiś, nie mam problemu z podejściami, sęk tkwi w tym, że trafiam na takie co mają od razu parcie na związki. Nie potrafię pójść do łóżka z laską mając świadomość, że i tak będę zmuszony ją zostawić, a co za tym idzie skrzywdzić. No i mając gdzieś tam ex z tyłu głowy.

Może komuś wydawać się, że chce do niej wrócić. Otóż nie, mam pełną świadomość, że byłbym tylko zapchajdziurą do czasu znalezienia sobie innego. Poza tym nie wyobrażam sobie udawania, że wszystko jest okej. Wolałbym tą energię poświęcić na inną, nową dziewczynę, ale najpierw muszę doprowadzić do tego, żeby poprzednia była mi obojętna.

Nie chcę już tracić życia na powracające myśli o niej, jakąś tęsknotę czy odrzucanie np. związku z inną.

Chcę tylko, żeby była mi całkowicie obojętna…