Po dłuuugiej przerwie postanowiłem powrócić do opisywania mych przygód, radości i smutków, filozoficznych przemyśleń... Zawsze wiedziałem, że ten portal to miejsce, gdzie razem możemy się od siebie uczyć. Niestety, wydawało mi się, że nie mam na to czasu. Myliłem się.
Po paru miesiącach bez znaku życia zdecydowałem się przedstawić Wam pokrótce zmiany, jakie zaszły we mnie od ostatniego wpisu i co mi w ich wprowadzeniu pomogło. Poznałem swe wady, więc powiedziałem sobie, że skoncentruję się tylko na ich całkowitym wyplewieniu z mego życia.
Rozpocząłem operację Endlösung.
Oto wady, które hamują mnie. Stoją na mojej drodze do sukcesu, jakim jest szczęście.
Za wszelką cenę muszę je zniszczyć raz na zawsze, by nie powróciły już nigdy. Jeśli tego nie zrobię, do końca życia będę błądził w labiryncie życia… Czas zacząć kreślić mapę!
Ten wpis oprócz klasycznego dzielenia się doświadczeniami, prośbą o wsparcie mentalne, itd. ma jeszcze jeden ważny dla mnie cel. Pragnę zawrzeć w nim obietnicę, którą złożyłem dziś samemu sobie w czasie przemyśleń na lekcji matematyki.
Zerwałem przed chwilą z moją dziewczyną.
W sumie to nie był mój pierwszy raz, ale przed akcją miałem wątpliwości... Czy będzie płakać, czy lamentować.. Może Nie da mi spokoju w jakiś inny, typowy dla nieszczęśliwych kobiet.. W każdym razie, chciałem zrobić to na żywo, patrząc jej w oczy, by nie czuła się oszukana.
Historia poczynań podrywacza z 27.10.2012
w 10. akapitach prozą.
Srebrna łuna księżyca oświetlała niemrawo parę całujących się namiętnie kochanków. Wokół nich rozlegała się cisza, tylko ciche mlaskanie niewiasty burzyło błogi nastrój...
Uwaga! Tematy odzyskiwania ex, powrotów do byłych kobiet - są tu zabronione i będą USUWANE. Jeśli już chcesz, to szukaj rozwiązania na www.jakodzyskacbyla.pl
