Witajcie, drodzy przyjaciele

Czołem Wielkiej Polsce!

Zerwałem przed chwilą z moją dziewczyną.
W sumie to nie był mój pierwszy raz, ale przed akcją miałem wątpliwości... Czy będzie płakać, czy lamentować.. Może Nie da mi spokoju w jakiś inny, typowy dla nieszczęśliwych kobiet.. W każdym razie, chciałem zrobić to na żywo, patrząc jej w oczy, by nie czuła się oszukana.

Ale nie! Nie było tak! Sama do mnie napisała na fejkbuka i zaczęła coś gadać o tym, dlaczego rozmowa nam się nigdy nie klei, czemu nie piszę do niej, kiedy ona tego chce, itd... No i się zaczęło. Ciężka rozmowa, w której musiałem wytłumaczyć, dlaczego nie jestem przy niej szczęśliwy.

Dlaczego musiało wyjść na to, że kończę znajomość z nią przez internet? Przecież jestem uczciwy i dbam o to, by dziewczyny nie zranić! Nie podobało mi się to, ale jeśli powiedziałem "A", to musiałem powiedzieć "Psik!" Nie było łatwo, ale poradziłem sobie. Przejdźmy jednak do sedna sprawy.

Na początku bałem się, jak to powiedzieć. Nie chciałem wprost, bo szok i trauma na całe życie. Nie chciałem też tego odwlekać w nieskończoność, bo wyszedłbym na bojaźliwego dzieciaka. Napisałem, że nie jest tak przebojowa, jak na pielgrzymce, kiedy to się spotkaliśmy... Ze nie potrafi utrzymać ze mną prostej rozmowy... Jakoś poszło.

Bardzo ulżyło mi, gdy poznałem jej reakcję. Przyjęła te wiadomość ze spokojem i zrozumieniem. Napisała, że nie chce mnie zmuszać do niczego, i że zostaniemy przyjaciółmi. Oczywiście, nie wiem, czy i ile będzie płakać dziś w nocy... Ja bowiem płakałem już nie raz i nie dwa... Może kłamała mówiąc o tym, że się z tym godzi? Nie wiem.

90% moich byłych jest dzisiaj moimi dobrymi koleżankami. Gadamy razem w szkole/ na ulicy, śmiejemy się... Chcę by w tym przypadku też tak było, bo Bernatka to świetna dziewczyna! Po prostu nie pasowaliśmy do siebie...

Najważniejsze wnioski z tej jakże ciekawej lekcji życia:

- Nie bój się zrywać z dziewczyną! One przyjmują to lepiej, niż mężczyźni. Naprawdę.
- Mów otwarcie, co czujesz. Uważaj jednak by kobiety nie zranić, mówiąc jej o tym bez ówczesnego podłoża.
- Powiedz jej, że chodzi Ci o uczucia. To przecież nie jej wina.
- Rób to z myślą, że spotka jeszcze w swoim życiu około 50 lepszych, cudownych facetów! Bo spotka!

Ten wpis nie ma może wielkiej wartości merytorycznej, jednak pisałem t przede wszystkim o moich uczuciach. A tymi trzeba się dzielić. Bo "dzielone szczęście paradoksalnie - pomnaża się."