Opowiem wam pewną historię.
Myślę że nauczy się część z Was czegoś pożytecznego, kilku z Was się pośmieje i znów bedę miał miano "Internetowego jebaki", ale wcale mnie to nie martwi.

Pisałem z taką kobietą nazwijmy ją Target. Osobę tę poznałem na czacie, tak wiem żałosne dla części z Was, ale w realu w 10 tyś. Mieście niewiele można spotkać wartościowych kobiet.

Siema Ziomy. Chcę napisać tego bloga świeżo po moim przyjściu do domu, bowiem nadal czuję tą pozytywną banie i coś zajebistego po dzisiejszym wieczorze, dlatego chce, żeby dzisiejszy wpis był w miarę "świeży".

Po 3 bramkach Barcelony, napełniony pozytywnymi emocjami, postanowiłem napisać ten blog.

1.
Na początku chciałbym pogratulować Ci, drogi czytelniku umiejętności akceptacji siebie!

Czytając niektóre blogi i komentarze doszedłem do wniosku, że większość nie ma z tym problemów. Jest to bowiem podstawa. Jeżeli jeszcze tego nie potrafisz, to masz zadanie domowe.

Hej. Będzie chaotycznie, bo nie pisałem od dawna. Ale stronę podglądałem. Napiszę coś, co po prostu chcę opisać. Szykuj się, czytelniku.

Na wstępie chciałbym powitać wszystkich na nowo, i podziękować kilku osobom:
-MrSnoofie
-semper fidelis
-emel
-LubiacyCisze
-papusiek1
-Pener
-Black Hawk
-Kobieta
-Squesher
-baudelaire
oraz paru innym osobom..

Hej, przedstawię wam dziś podrywanie na wesoło. Początkujcych proszę o nie traktowanie tego wpisu w 100 % poważnie.

Po ostatnich doświadczeniach, wiem że coś zaczęło zmieniać się na plus. Wcześniej jeśli chodzi o uwodzenie w dzień było mizernie. Zdarzały się co prawda przebłyski, ale to raz na miesiąc jak nie gorzej. Czułem strach przed tym czy laska nie uzna Mnie za desperata i co ludzie wokół sobie pomyślą jak do niej podejdę. Jak się okazało zupełnie niepotrzebnie.

Ten blog dotyczył będzie mowy ciała. Osobiście miałem z tym problem, bo nie mogłem (tak, uwierzcie) znaleźć nic na ten temat na stronie. Oczywiście poruszono tu podstawy, ale informacje są tak porozrzucane po różnych blogach, że postanowiłem wszystko zebrać do kupy. Pisząc tego bloga będę opierał się na książce Andy’ego Collinsa „Mowa ciała. Co znaczą nasze gesty?”.