Siedzę sobie w domu. Sobotni wieczór – wypoczywam przed jutrzejszą studnióweczką. Dobrze wiem że będzie zajebiśćie.

Ale halo, po co to pisze? Chodzi mi o zupełnie inny temat. Do napisania tego małego bloga zmusił mnie (dość mocno zainspirował, można by rzec) ostatni blog Prostego Mężczyzny („Być albo nie być, łatwo po prawej znajdziecie)

Z góry przepraszam za rozpierdol stylistyczny osoby, które podejmą próbę przeczytania poniższej treści. Artykuł zawiera jedynie własne przemyślenia.

Ojj nie pisałem nic na blogu już z dwa lata. Czas to zmienić.

Do tego wpisu zainspirował mnie ostatni wpis dedala. http://www.podrywaj.org/blog/kiedy_tak_patrzysz_na_mnie_i_czuje_twoj

Dawno mnie tu nie było, przypomniałem sobie o was słuchając tej piosenki. Warto jej posłuchać tego zimowego wieczora
.Pamiętajcie, bądźcie tymi co nie jedli z nią obiadu, nie tymi co sponsorują i nic nie mają , wiadomo, wszędzie umiar. Więcej na ten temat nie będę pisał bo akurat o tym już dużo liter zostało tu napisanych Pozdro!

Cześć PUAsy
Opiszę jeden z piątkowych wieczorów, bo zdarzyły się dosyć ciekawe rzeczy, które pokazują jak „myślą” kobiety.
Na wieczór zaplonowałem 2 kobiety. Jakby coś z jedną nie wyszło to miała być 2-ga (FF).

Być albo nie być? Oto jest pytanie.

No właśnie. Być sobą? Czy udawać? Temat w cholerę kontrowersyjny, ale bardzo ciekawy. Zastanawiałem się, czy napisać coś od siebie... Ale zdecydowałem się. Więc posłuchaj...

Jestem za byciem sobą. Dlaczego? To bardzo proste:

-Lepiej być prawdziwą pizdą, niż sztucznym twardzielem.
-Jesteś szczery wobec innych i SIEBIE.