Witam.

Chcę napisać o czymś co mnie nurtuje od jakiegoś czasu. Piszę tego bloga po przeczytaniu chyba wszystkich wpisów na forum o tym jak wrócić do byłej i jak się to już komuś udało.

Otóż:
Często wpisy na ten temat są mniej więcej takie:

Mój pierwszy wpis był jak najlepiej przemyślany. W razie ewentualnych komentarzy proszę o najwyższą surowość.

Sam siebie zripostuje.

Ten filmik znakomicie pokazuje sile dobrej gry wewnętrznej!
Polecam szczególnie do wspólnego obejrzenia z kobietą, dalszy komentarz uważam za zbędny:D

Ten wpis nazwe fragmentem swojej spowiedzi. Nie piszcie postow w stylu "to idz do psychologa"



Zaczalem ostatnio analizowac leki jakie sa we mnie kiedy chce podejsc
do kobiet i stwierdzam, ze kiedys ktos, albo ja sam, grubo do glowy mi
nawpierdalal syfu skoro nie moge tego wszystkiego przeskoczyc:

- boje sie reakcji otoczenia na porazke

- boje sie ze nie bede wiedzial o czym z nia nawijac

- boje sie ze spale sie na wejsciu zaczne sie pocic strzele buraka i odpuszcze

- boje sie ze jej odpowiedz na moja gadke bedzie yyyyyy ok. to narazie

Witam szanownych użytkowników tej strony.

Piszę ten post w moim własnym blogu aby podzielic się swoimi doświadczeniami (jeśli można tak to nazwac) związanymi z pewnym elementem podrywu.

Chodzi o pewnosc siebie. Dużo na tej stronie jest opisane, że chłopak w stosunku do kobiety powinien byc pewny siebie, nie okazywac znaków słabosci itd. Z strony tej dowiedziałem się, że nie można udawac pewnego siebie i osoby, którą nie jesteśmy, bo to i tak wcześniej czy później wyjdzie na jaw i już jesteśmy praktycznie przegrani.

Tak więc postanowiłem sobie, że się zmienie.