Witaj. 

Adrian Kołodziej części z was na pewno dobrze się kojarzy. Ci z was, którzy przeczytali jego książkę " Tajemnice największych uwodzicieli" Na pewno zdają sobie sprawę z tego jak korzystny wpływ wywarła na ich życie. 

Teraz Adrian wydaje kontynuację swojej książki.  " Zakazana technika" bo tak zatytułował swój materiał jest nowością bo oficjalnie został dziś przedstawiony światu. 

Hej,

siadam sobie na przystanku koło mnie panna z zajebistym
biustem, ale też smiesznym kolczykiem w wardze.

No to chwilę mi to zajęło, ale do niej nawijam:

- "Nie przeszkadza ci ten kolczyk?"
- "nie, zupełnie"
- "a czemu akurat tam?"
itd itd spoko nawijka
ale pewien troche wtopiony moment:
- "jestes pierwsza osoba, ktora spotykam z takim kolczykiem"
- chyba nie uslyszala tego o kolczyku i powiedziala "to taki niesmialy jestes?"
i tutaj nic madrego nie odpowiedziałem
- "wyglądasz mi na humanistkę.."
- "skąd wiedziałeś?"
- "widzę to w to

Jako, że na codzien studiuję w innym mieście niż mieszkam, postanowiłem na weekend wrócić w rodzinne strony. 

Chciałem podzielić się z Wami pewnym spostrzeżeniem, które nasunęło mi się po mniej więcej 2 miesiącach nauki uwodzenia. Przygodę z uwodzeniem jak wielu postanowiłem rozpocząć po zerwaniu ze swoją byłą „jedyną, na zawsze”, pewnie po to żeby zapomnieć i po to żeby poczuć się lepiej, jednak zauważyłem, że czasami zaczynam przeginać w drugą stronę. Co mam na myśli? Otóż jakby się tak zastanowić to mniej więcej pół dnia mija mi na myśleniu o tym, że fajnie byłoby poderwać jakąś dziewczynę, na planowaniu jak najlepiej podejść do laski, na automotywacji itd. Itp.

Miałem problem z nadaniem kategorii bloga. Ale nie bede tutaj się dystrybutować o percepcji mojej mentalności na wątek "Kategoria bloga"

Chciałem do was wszystkich przemówic. Was wszystkich którzy usiłujecie wrócic do byłej. PRZESTAŃCIE. ZROZUMCIE to nie ma sensu.

Chodzi o to że gdy już wam się uda. Jeśli wam się uda, to nic już nie będzie takie samo. Ciągle bedziecie pamiętać o tym, że drugi raz wchodzicie do tej samej rzeki.

Porzuć wszelką nadzieję, Ty, który tu wchodzisz...
Dlaczego akurat takie pierwsze zdanie?
Ponieważ, w gruncie rzeczy, tytuł jest trochę zwodniczy, bo nie do końca o tym, a może, by być ścisłym, nie tylko o tym będzie traktował ten artykuł. Jestem jednak pewien, że taki tytuł, zapewni mi mnóstwo odsłon [nie żeby to miało jakieś znaczenie, ale jednak każdy ma jakieś wewnętrzne pokłady próżności], od różnych utajonych, nie chcących się przyznać, że wciąż płaczą, frajerów. No ale dobrze, dość już pastwienia się i złośliwości...