asv - chłopie z Twoich wypowiedzi wynika takie coś: chcę ale nie chcę. Poruchałbym ale się boję.

Tak jakby Twoja podświadomość Ci podpowiadała: "To nie do końca powiem, że chcę, bo jak mi się nie uda nic zmienić to nie będzie, że mi się nie udało". Takie działanie asekuracyjne, programowanie się na porażkę, w tym wypadku brak działania. "Jak się stanie to się stanie, jak się uda to się uda a jak nie to nic się nie stało, gorzej nie będzie." Samo to Ci może kowadło na łeb spaść kończąć te dywagacje.

Nie wiem czego od nas oczekujesz? chciałeś się pożalić czy coś zmienić w swoim życiu? Ty potrzebujesz radykalnej zmiany a radykalna zmiana wymaga radykalnych kroków. To nie będzie przyjemne, nikt Cię po jajkach głaskać nie będzie, tylko dlatego że próbujesz coś ze swoim życiem działać. Zaznasz mnóstwo odrzucenia, ciężkich chwil. Ale to wszystko zostanie Ci wynagrodzone jak w końcu osiągniesz to co sobie zaplanowałeś. Sama już świadomość działania wypchnie Cię z tej "depresji".

Save Ci wywalił jak krowie na rowie - anime ryje Ci beret. Straciłeś kontakt z rzeczywistością. Ze strachu uciekasz w swój wyimaginowany świat. A Ty swoje, że gołe laski też oglądają anime, nomen omen pewnie równie poryte, nawet nie próbując ogarnąć co autor miał na myśli i czy czasem nie ma troszkę w tym racji. Pytanie czy masz wystarczająco jaj do tego, by rzucić na próbę to wszystko na powiedzmy 2 miesiące i zacząć wychodzić do ludzi. Idź czytać książkę do kawiarni, pójdź z kolegą na siłkę, zapisz się na wspinaczkę, kurs tańca, kącik recytacji poezji mongolskiej.Cokolwiek kurwa, tylko zmień coś w swoim życiu. W tym czasie zero anime. I po tych dwóch miesiącach będziesz wiedzieć co dalej zrobić. Bo inaczej będziesz się tak bujał następne 25 lat po czym palniesz sobie z rozpaczy w łeb.

Miej odwagę w końcu przyznać przed sobą czego pragniesz. A potem działaj w kierunku osiągnięcia tego celu. Proste kroki co robić masz w tym wątku.

Mamy tyle samo lat, byłem do niedawna w kupie podobnej do Twojej. To da się zmienić, tylko trzeba chcieć. Nikt za Ciebie nie tego nie zrobi. Są tutaj historie ludzi, którzy się bardzo zmienili. Da się.

Hm... Problem jest rzeczywiscie duży. Pojawiło sie w tym wątki kila rad, kilka sensownych odpowiedzi i kilka nic nie wnoszących - najbardziej pozdrawiam Sweet Witch, bo jej pomysł był najlepszy. Brooner ciut wyżej też napisał bardzo z sensem.

ASV - z Twoich wypowiedzi wnioskuje, że kiedyś mieszkałes w PL. Pytanie - czy aktualnie miałbyś fizyczna możliwosc wrócic do Polski, przynajmniej an te pół roku. U nas w stolicy jest autentycznie silna ekipa - myślę, ze dałoby sie wykrzesać płomień w Tobie. Bo uważam, ze po tylu latach porażek, jak opisujesz, ten stan zgorzknienia w który popadeś - niestety - sam wiele nie zdziałasz. Pomoc psychologa - owszem, ale to będzie długi proces. Poza tym musisz trafic na porządnego psychologa, bo niestety niektórzy psychologowie są jak "z łapanki". Po prostu ludzie idą na studia psychologiczne, nie bo czuja powołanie do pomagania, tylko są ciekawi własnej osoby i coś ich pcha by poznać samych siebie. Takich nalezy unikać, choc cieżko ich rozpoznać - warto kierowac sie renomą, z polecenia.

Czyli punkt 1:
Znajdz kogoś do wsparcia, żeby pomógł Ci zbudowac fundamenty swojego charakteru, bo swój charakter musisz zreorganizować. To nei ulega wątpliwosci. Jeśli chcesz miec zmiany. Ważne by był to ktoś bezpośrednio, na żywo. Przez internet gówno zdziałamy.
Anime - rzeczywiście, wiele gosci ma niestety racje. Ryja ostro banię. Sam widziałem na własne oczy - co anime robi z ludźmi. Podam Ci przykład kumpla mojego kumpla.

--------------------

Kumpel organizował często spore imprezy typu "Lan Party". Początkowo zbierało sie kilkanaście osób, było ok 10 kompów - kto gał ten grał, reszta paliła szisze i oglądąła TV. Mimo i tak dosc, można to określić nerdowej imprezy (w porównaniu do typowej imprezy polskiej młodzieży) był jeden koleś - uber nerd (zawalił szkołę przez animce). Oglądał w kącie, na swoim laptopicu (oczywiście hentaiowa tapetka) jakieś animce. Siedział sam, przygarbiony, jadł se jakieś czipsy i oglądał Anime całą noc. Od 21 aż do 6 rano. Było tak przez kilka(nacie?) imprez. Imprezy sie rozrastały, coraz więcej ludzi. Po pewnym czasie na imprezy schodziło się z 3 tuziny osób. I był kacik LanParty, Kącik sziszy, ognisko, kącik karciarzy, TV, filmów, nawet bokkenami sie napieprzalismy. To potem i gitary sie pojawiały. A on zawsze - anime.

Pewnego razu zaś - rzecz niesłychana - do oglądania Anime dołączyłą pewna dziewczyna. Przyznam, zę całkiem ładna. Typowa gothka. Gosc był nieśmiały - ona otwarta i pewna siebie. Nakręciła się. Otwierała go po troszku. Ostatecznie tej samej nocy - przelizali sie.

Wtedy nastąpiła gigantyczna transformacja tego chłopaka. Co było zaskoczeniem. Otworzył sie na innych. Na imprezach uczestniczył aktywnie. Wciaż oglądał anime, jednak je ograniczył. W suemi dzieki tej dziewczynie. Chłopak rozkręcał sie coraz bardziej, aż w końcu na imprezach na całe noce znikali z ta dziewczyną. Jak potem sie dowiedziałem od kumpla, który de facto ich zeswatał i był organizatorem wszystkich imprez) dziewczyna obudziła w nim seksualnego demona. Rżnęli się nieustannie. W najprzeróżniejszych miejsach, nawet zamieszkali ze sobą, za zgoda swoich rodziców.

Piękna historia, prawda? Najlepsze, że jest całkowicie autentyczna.

------------------------------------

Mogę sie założyć, że taki scenariusz byłby dla Ciebie najpiękniejszy i optymalny.

Jednak tym nieprzyjemnym faktem u Ciebie, który nam podajesz - jest brak znajomych.

(Jeśli przyjedziesz do Warszawy, by tutaj sie rozwijać - z chęcią przedstawię Cie tej parze.
Bardzo otwarci ludzie. Jeżdża ze soba (jako para) na różne conventy fantasy, na zloty anime, na sorontary i inne fantazjady.)

Dlaczego przytaczam te historyjkę? Żeby pokazać Ci, że można. Że nie wiesz jakie oblicze twki wewnatrz Ciebie, jakie zostało przysłonięte, jakie możesz odsłonić. Wiec nie wychodź z założeń, ze nigdy Ci sie nie uda, bo do kurwy nedzy skad mozesz wiedzieć, gdy nie sprawdziłeś w pełni?

Dlatego u Ciebie:

Punkt 2:
To ośmielić się. Nauczyć rozmawiać sie z ludźmi. Nauczyć obcować sie z ludźmi.

Nie słucha pierdolenia, ze masz całkowicie porzucić Anime. Owszem - są kreskówki, które ostro ryja baniaka, ale są i takie, które są na prawdę wartościowe, i spełniaja swoja funkcje zabawy. Zamiast uzurpować sobie funkcje wychowawcze.

Sam bardzo lubię "Great Teacher Onizuka"'ę. Bohatera określiłbym jako samca-alfa. Zdecydowanie. Choć do dup nei miał on talentu, to o tyl dobrze, ze one same na niego leciały.

Dobrym pomysłem będzie ograniczenie Anime. Oraz selekcja. Prawda moim zdaniem jest, ze często autor jest ostro popierdolony i przedstawia swoja popierdoloną wizje świata, którą młodzi - zagubieni w świecie (któż w tym świecie nie jest zagubiony?) - łykaja i biorą za swoje. Tutaj pomocą będzie psycholog, albo zestaw dobrych kumpli, którzy pomogą Ci naprostować wzrok i percepcję świata.

Podsumowujac.
1. Znajdź kogoś do wspierania Cię - to arcyważne. Sam tego nie przeskoczysz. Skoro przez tyle lat nie przeskoczyłeś.

2. Naucz sie przebywać z ludźmi. Jesteś emocjonalnie skrzywiony - jedyny sposób, by sie naprostowac to zacząc przebywać więcej w świecie rzeczywistym, niz w świecie fantazji i wymysłów.

#. Ogranicz Anime. Nie musisz porzucać, ważne byś ograniczył. Uważam, ze wiele z tych animców i mang spełnia podobna rolę jak aktualnie MMORPG - po prostu Tworzą bandę cyborgów, no-lifów. Armię pieprzonych koreańczyków, którzy bezmyślnie łoją w WoWa łupiac levele i olewajac prawdziwe życie. To jak ta pesymistyczna wizja świata z matriksa. Żyją w kokonach swych ciasnych, ciemnych pokoików, a swój umysł karmią wirtualnym bagnem stworzonym by łechtać ich zagubione, zleknione umysły olorowymi wizjami, aby ich omamić i spijać z nich kapitał oraz energię życiowa. Kurwa - nie zdziwiłbym sie gdyby był to celowy zamysł systemu, korporacji, które usiłuja sobie podporzadkować populację.

na szczeście zawsze będę ja - przywódca kurwa rebelii (pozdro dla Save'a i Jaca - przyznam, że spodobało mi sie to określenie )

Pokazałem Ci tutaj asv kilka konkretnycvh podpunktów. Na tę chwile nei liczyłbym an Twoim miejscu na zaliczanie dup. Ty musisz te wszystkie procesy, które ominałes po prostu przejsc i je przeżyc, odhaczyć, zaliczyć te questy. Tyle, ze w tym realnym świecie, w którym uzyskasz prawdziwe spełnienie, nie sztuczną stymulację-symulację.

Da sie to zrobić. Uwierz mi. Proces potrwa - ale... Przeciez tego chcesz. Boisz sie tego, ale chcesz.

Pozdrawiam
Drwal

PS. Jeśli rozważysz powrót do RP. I bedziesz miał mżliwosc wybrać Warszawę - najmocniej Cie zachęcam. Mam zaprzyjaźniona Pania pedagog z mojego (ex-)LO. Cieszy sie u mnie arcy-autorytetem.
PS2. Trzymam za Ciebie kciuki

JacekDrwal - Zanim to napisałeś i za nim to przeczytałem, chciałem już się na dobre poddać, jeżeli chodzi o kobiety. Wiesz, wiele razy zastanawiam się, czego tak właściwie chcę ? Dziewczyny ? Seksu ? Właściwie czego ja chce ? Wiesz, co wiem na pewno ? Nie chce odczuwać tego cholernego popędu seksualnego. Nie ma nic chyba bardziej przeszywającego myśli, jak właśnie ten cholerny popęd płciowy. Kiedy tak myślę, czy chciałbym budzić się z jakąś dziewczyną w tym samym łóżku, żyć z nią, kłócić i śmiać, to nie wiem sam, mam mieszane uczucia. Co do seksu, to wiem, że to jest tylko złudzenie, wystarczy sobie pojechać na ręcznym i całe napięcie znika. Więc czego ja chce ? Nie wiem.

Myślę rzeczywiście, że mam skrzywioną psychikę, ale sam nie wiem już w którą stronę chce naprawiać ją.

W realu, wbrew pozorom, to z ludźmi całkiem dobrze mi idzie. Ludzie wręcz mają mnie za gadułę, poważnie. Rozmawiam nawet z kobietami, ale no właśnie jakimi ? Tylko z jakimiś paniami, bo jak już jest dziewczyna, która troszkę chociaż mi się podoba, to ja od razu wpadam w paraliż, wstyd wymieszany ze strachem i w ogóle nie ma mowy, żeby z takim strachem i schizami coś zdziałać. Ale ogólnie, to nie jest tak, że ja już nie potrafię rozmawiać z ludźmi, no przecież tak, jak pisałem, kiedyś spotykałem się z ludźmi i to w trzech różnych środowiskach (sportowym, mangowym, chrześcijańskim, no i inni ludzie, choćby z liceum). Tak też rozmowa w z ludźmi, to nie taki problem, jak same te kobiety, a dokładnie te co chociaż trochę mi się podobają. One mnie paraliżują, mam taką paranoję na ich punkcie, że jak jest jakaś ładniejsza, to ja się z góry poddaję się, dostaję paraliżu, wstydu, strachu, normalnie nie wiem wtedy, czy właściwie dobrze się zachowam. Raz to na przerwie dosiadła się do mnie jedna dziewczyna, która sama mnie zaprosiła na swojego facebooka, ona normalnie to zawsze chodzi palić, ale raz właśnie przysiadła się do mnie. No głupio mi było z nią siedzieć obok, więc nieudolnie próbowałem rozmawiać. Po wszystkim byłem tak przejęty, że znajomy poleciał i ponoć ją pytał, co ona mi zrobiła, bo nie umiałem dojść do siebie przez pół godziny. Tak ponoć właśnie było. Jak widzisz, to w dużej mierze problem z kobietami, tymi interesującymi jakimś sensie.

No i oczywiście, ja sam nie wiem, co chce zmienić w sobie... Na prawdę ja się zastanawiam, czy może spróbować samemu na własną rękę. Po prostu nauczyć się żyć z Wszystkimi kobietami na Neutralnym gruncie i nie ważne co i jak by się nie toczyła, to muszę nauczyć się żyć ze swoimi lękami. Czy to nie najlepszy pomysł ? Pozostać prawiczkiem, nie dotykać żadnej kobiety nigdy ? Nie pocałować ? Nie zrobić nic z żadną i tylko spróbować żyć wśród nich, z czym mam największy problem ?

Tak pytam, bo mnie interesuję na prawdę, czy to nie najlepsze dla mnie wyjście ?

Czego ja potrzebuję właściwie, bliskości kobiety ? Boję się. Chciałbym się nie bać kobiet, przestać marzyć o nich przy jednoczesnym braku chęci bycia z nimi. Chciałbym seksu, ale nie chce się emocjonalnie zbliżać do kobiet, bo się boję tego wszystkiego.

Czyli jedno, co wiem na pewno, to to, że chciałbym się nie bać, nie wstydzić. Reszta nie ma znaczenia chyba, czy będę kogoś miał. No ale tu chyba muszę sam się z tym wszystkim uporać. Hmm.

Co teraz myślisz JacekDrwal ?
Czy metody są niezmienione jeśli chodzi o Mnie ?

Vagabond - Tu nie mam się co zastanawiać, kiedy mam do wyboru kobiecą cipkę, a męską dupę, to wolę cipkę. Sny też mam o kobietach, a nie facetach. Poza tym, faceci mi się nie podobają fizycznie, choć mnie nie brzydzą z drugiej strony, to jest może trochę dziwne. Poza tym lubię męski głos, nie jednokrotnie nawet bardziej od kobiecego, bo wiele kobiet ma po prostu głosiki, co mnie wkurwiają. Ale w życiu nie wyobrażam sobie, żeby przekładać facetów nad kobiety. Co to za życie by było walić się z chłopem, a nie znać cipki ? No dobra, trochę mniej ordynarniej to ujmę. Jak mógłbym tak po prostu bawić się w geja, skoro nawet mi się faceci nie podobają fizycznie ? Nie potrafiłbym żyć tak, nie kiedy ciągle marzy mi się jednak seks z kobietą, nie z facetem. Też miałem kilka wątpliwości, co do swojej orientacji, bo nigdy obrzydzenia, jakoś faceci we mnie nie wzbudzali, ale zdecydowanie nie wywołują u mnie takiego podniecenia, jak kobiety.

Ogólnie dziwny jestem, skrzywiony psychicznie na pewno. Może nawet moja orientacja ucierpiała, ktoś by mógł uważać, ale zdecydowanie, gdybym został postawiony przed wyborem życia, że jak wybiorę, to nie ma odwrotu i dano by mi do wyboru kobietę, albo faceta, to zdecydowanie wybrałbym kobietę. Czy według was jednak się bronię przed czymś ? Ja myślę, że nie, po prostu mam tak nasrane w głowie, że sam się gubię w tym, ale nie wmawiajcie mi czegoś tak nieakceptowalnego, że miałbym na rzecz fiuta zrezygnować z cipki. To już na prawdę wolę zostać prawiczkiem, niż zostać gejem ?

Hmm... To co według was z tą orientacją ? Oczywiście i tak powiecie szczerze.

kurwa ale karmicie trolla ja pierdole

Wam tak łatwo pisać, a jakie jest prawdopodobieństwo, że jak wyjdę na spacer, to poznam dziewczynę ? 1 na 100.000 ? Rozumiem, że siedząc w domu nie mam żadnych szans, ale czy nie znacie lepszego sposobu dla Mnie ?

Bo wiecie, mam znajomego z pracy z innego kraju. Tak się składa, że mam go na facebooku, wiecie co zrobił On, żebym w końcu Mi jakoś "pomóc" ? Wysłał mi na facebooku, prywatną wiadomość, a w niej... adres, numer telefonu i zdjęcie... burdelu. Jak dla mnie, to jego krok, żeby mi "pomóc", choć kontrowersyjny, jest zdecydowanie najradykalniejszy, nie uważacie ?

I podobnej pomocy potrzebuję. Tzn, może nie adresu kolejnego burdelu, ale ja nie wiem kompletnie, co w moim przypadku by wypaliło. Ten mój znajomy z pracy przynajmniej podał mi konkreta, jakich mało, bo chyba nie ulega wątpliwości, że w burdelu, nawet "cipa za rucha", dotknie, a nawet pogada o anime, jeśli chce. Ale co poza prostytutkami pewnego mogę zrobić ? co mi da efekty, których potrzebuję ? A nie chodzenie od drzewa do drzewa, z chodnika do chodnika, byle na dworzu.

Wiecie, czytam te lekcje ze strony, jak na razie stosuję się do tego, co tam piszę, czyli nie czytam dalej, bo jeszcze nie zapytałem o godzinę ani jednej dziewczyny. No, ale może zapytam...

W ogóle, jak czyta się tego Gracjana, to pierwsze, co rzuca mi się w oczy, to jego słownictwo. Sorry, ale nawet jeżeli jego rady są słuszne i taki jest inteligentny za jakiego się ma, to czemu tak wulgarnie pisze ?

Tak chciałem napisać; jeżeli chce mi ktoś coś wartościowego napisać jeszcze, to niech to robi z kulturą, bo na prawdę, nie da się, co niektórych z was czytać.

Usprawiedliwiasz się, jak dziecko, które wie, że źle zrobiło. Może po prostu nie udzielaj się już więcej, skoro twoja osoba ma wnosić w tym temacie, tylko wulgaryzmy i wątpliwy obraz twojej inteligencji.

asv, jeśli nas prowokujesz to skończ z tym i żyj dalej w swoim świecie. Jeśli nie to przyjmij że wszystko to co tu piszemy jest prawdą, zdecydowanie lepiej na tym wyjdziesz nawet jeśli stanie Ci się jakaś krzywda a wydaje mi się, że większa niż ta którą sam sobie do tej pory stworzyłeś być nie może, bo się po prostu nie da.

Panie inteligencie, 'na prawdę' pisze się łącznie.

Dla mnie wartość mają słowa i ludzie uprzejmi. Z nieuprzejmych wypowiedzi wyciągam natomiast inne wnioski, raczej niepochlebne z oceną o wątpliwej wartościowości.

SweetWitch - Tak się składa, że to Ty wszedłeś do tematu, który Ja założyłem, to i ty możesz iść sobie won. Bez autora nie ma sensu, żebyś Ty tu zostawał.

A co do waszych wypowiedzi - to tak się składa, że najbardziej wartościową wypowiedź, jak na razie udzielił JacekDrwal i jeszcze może jedna osoba. Cała reszta tak na prawdę, to nic mądrego mi nie napisała, poza tanimi tekścikami idioty cwaniaka.

Dlatego nalegam, macie Coś do powiedzenia, to napiszcie, a jeśli nic, to nie piszcie. Większość z was tylko potrafi napisać, żeby ruszyć dupę. Z takich wypowiedzi można wiele się nauczyć, nie ma co.

Ty naprawdę myślisz, że wszystko jest takie proste, jak się mówi, pisze i widzi ? To, że ktoś zawodowo skacze o tyczce i że to wygląda tak łatwo i lekko w jego wykonaniu, to oznacza, że każdy potrafi skoczyć tak, jak on o tej tyczce ? Niestety tak nie jest i nie da się by ktoś, kto siedział 5 lat w domu z miną luzaka poszedł do ludzi i wyrywał dziewczyny, jakby to były jabłka na drzewie.

Ale... jeżeli coś zrobię w swoim życiu, to to zrobię. Nie musicie już mi ciągle nawijać o tym, że ciągle z wami piszę. Ja w każdym razie czekam na inne wypowiedzi. Nie jesteście jedynymi, którzy mogą mi coś napisać, więc możecie jednak usunąć się już z tematu. Znacznie mi się już przejadła wasza "uprzejmość".

Od kiedy używanie wulgaryzmów wiążę się z brakiem inteligencji? Bardziej wygłaszanie takich teorii o niej świadczy.

Nie dość, że typ ma 25 lat, ogląda tylko pokurwione bajeczki dla dzieci i to jakieś chińskie pierdoły, to jeszcze okazuje się być po prostu tępy.

Pierdolisz o jakiejś cierpliwości. Cierpliwość trzeba mieć do dzieci. A sory ty nadal oglądasz chińskie bajeczki...

1 zmotywowałeś mnie do wstawienia porządnego avatara.
2 powiem ci z wdzieczności za punkt pierwszy kilka szczerych słow i widze ze bedzie to terapia szokowa.
primo przestan widzieć w kobietach niezdobyte twierdze i swietosci. zacznij myslec o nich jak o cipkach które potrzebuja ruchania od czasu do czasu i uzbrojony w tą swiadomosć postaraj się przestać być ostatnim w kolejce do tego odpowiedzialnego zadania. to naprawde wcale nietrudne a już daje perspektywy, nie każdy urodził sie casanową. trudne jest dopiero stać sie PUA- otwieraczem do ich majtek. jesli chodzi o mnie to zacząlem pchac pozno bo ok 20 tych urodzin ale tylko dlatego ze pozno wzialem sie za siebie. rzeczywiscie mialem troche szczescia ale efekty przyszly od razu.
3.przepraszam za wulgarny jezyk ale ten ciezki przypadek w moim mniemanu tego wymagał
ps zmien ten cholerny mongolski awatar bo mnie wkurwia