Akurat takie ukierunkowanie myślenia człowieka na inne tory niż śmierć, jest dobre, pomijam ewentualne zamiary, czy byłby bardziej egoistyczne czy altruistyczne.
U mnie, psychika całej rodziny poleciała jak kostki domina. Każdy ma swój sposób na ból, też to odczułem i też dostałem po dupie, od tego szoku. Dlatego mogę sobie wyobrazić, co się dzieje kiedy osoba z najbliższej rodziny, umiera nagle. I to jeszcze na dodatek sama odbiera sobie życie. Każde oderwanie myśli od tej atmosfery rozpaczy było dla nas wszystkich dobre, żeby nie zwariować. A uwierzcie mi, część osób z rodziny była tego bliska.
Myślę, że ten kto coś podobnego przeżył to zrozumie, a temu kto nie przeżył, życzę, żeby nie miał takich doświadczeń jak najdłużej.

Ta historia jest warta podzielenia się z Wami i z autorem z dwóch powodów. Pierwszy już opisałem, na pewno jest matka dziewczyny pogrążona w rozpaczy, ojciec odszedł nagle. Pojawiają się różne myśli w głowie, poczucie winy (u nas też było), bezradność i wszystko negatywne co przychodzi do głowy. Dlatego jak autor zaoferuje chociaż trochę takiego "odpoczynku" od tej wewnętrznej rozpaczy, to pomoże. Nie wiem na ile i nie wiem czy uzyska zamierzony efekt, ale pomóc pomoże. Wiem z autopsji i to świeżej.

Drugi ważna kwestia, to taka, że jestem z małej miejscowości. Takie zadupie dolne, nie wiem czemu, ale po przeprowadzce do dużego miasta i po tym czym się zajmuje i zajmowałem zostałem stereotypowo potraktowany jako człowiek, któremu można czegoś zazdrościć. Chyba wiem czemu, bo mentalność takich ludzi opiera się o stereotypowe myślenie. Słyszałem od matki koleżanki z podstawówki, pytania kierowane do rodziny o mnie. Kiedy tam bywam, czym się zajmuje itd. Słyszałem też podobne pytania od innej kobiety, której córka chce przenieść się do mojego miasta na studia. Były dość inne, trochę bardziej nachalne, pytania czy mam dziewczynę? czy chciałbym poznać jej córkę? Teksty, że córka będzie sama w dużym mieście, bez pomocy i inne historie zatroskanej matki. Moment w którym osoba z rodziny jest bliska śmierci, to moment w którym cała rodzina się zjeżdża, przyjechałem i ja. Pomóc na tyle ile się dało. Znowu pojawiły się naciski, gadki jaka to tamtych ludzi bieda, teksty, że mnie oglądały na fejsbuku itd. I jaki z tego wniosek? Poczułem się zniesmaczony, już pomijam fakt, że miałem na tamten dzień kogoś, to jeszcze nikt w tak chamski i obleśny sposób nie zaakcentował, że chce jakiejś relacji ze mną wyłącznie dla korzyści i to jeszcze w takim momencie.
Dlatego jak na początku przeczytałem wypowiedź Admina o NLS (akurat o tym czytałem), to w pierwszej sytuacji pomyślałem, że to nie zaszkodzi. Teraz wniosek mam taki, jeżeli autor chce coś zrobić, niech to zrobi, ale delikatnie. Tak jakby rozbrajał bombę atomową w filmie. Jeżeli będzie zbytnio pokazywał na czym mu zależy, to jest duża szansa, że ta dziewczyna będzie miała takie odczucia jak ja miałem, a rzadko się zdarza, żeby ktoś tak przejebał sobie sprawę. Wiem, że u mnie było inaczej i od razu wiedziałem o co może chodzić, ale ludzie niezależnie od płci boją się bycia wykorzystanym. Albo, że ktoś chce mieć z nimi kontakt, tylko dlatego, bo czegoś chce i nie ma co tu rozgraniczać, czy chce zaciągnąć dziewczynę do łóżka, czy może dziewczyna chce mieć darmowego szofera, sponsora i cholera wie kogo. Takie coś może i z czasem staje się normalne, ale jeżeli ktoś akcentuje to na początku, to może człowieka zniechęcić, "spłoszyć" od siebie.
Także moje podejście jest trochę takim wymiksowaniem podejścia Admina, mojego normalnego przed moja sytuacją, bo wcześniej napisałbym, aby odpuścił i zachował empatię. Teraz uważam, że najlepiej będzie zostawić hipnozę na boku, samo oderwanie tej dziewczyny będzie dobre, pozytywnie odebrane. Ale motywacja jego działań niech będzie nieco inna, niech da jej wsparcie, ale bardzo, ale to bardzo ostrożnie. Ja akurat nie chciałem rozmawiać o tej sytuacji z moją byłą, jej wsparcie mi nie pomagało, a pytania znajomych o to jak się trzymam itd. z czasem... zaczęły męczyć. Dlatego samą motywację postawiłbym na dostarczenie tej dziewczynie innych emocji, niż ma teraz, co mocno prawdopodobne, że zaprocentuje w przyszłości a nie tylko samą próbę zaliczenia.

I pisze tu z perspektywy, że moim zdaniem i podkreślam, że jest to moja opinia, że próby czysto egoistyczne byłyby moralnie naganne, że tak to ujmę. A co do samego NLS, to praktykowałem z różnymi efektami, dla mnie jest to narzędzie, coś jak młotek, którym mogę zrobić karmnik dla ptaków na zimę, albo wybić komuś szybę w aucie i zwinąć radio. Dlatego wykorzystane w dobrym celu zaprocentuje. I wcale nie robię z siebie jakiegoś wielkiego altruisty, tylko ja tak bym zrobił.