Witam. Ostatnio po przekalkulowaniu kilku Ioi że strony swojej bliskiej znajomej zaproponowałem spotkanie i bez słowa spróbowałem ja pocałować na samym początku spotkania, gdy się odwróciła wyznałem jej ze chciałbym stworzyć z nią coś więcej niż tylko relacje na zasadzie koleźeńskiej i że dostrzegam sposób w jaki na mnie spogląda i się zachowuje (Co trochę ja speszylo). Nie było jak dotychczas między nami typowego kina, ani źadnej więzi poza luźna koleźeńską relacja. Po rozmowie i czasie do namysłu wyznała, że możemy zacząć się spotykać i lepiej poznać, że świadomością, że to nie tylko koleźeńskie spotkanie. Następne spotkanie było bardzo neutralne i skończyło się na rozmowie o wszystkim i o niczym. Dziewczyna jakby to nie zabrzmiało urzekła mnie swoją naturalnoscią i byciem sobą ( wiem, wiele w tym iluzji). Chciałbym zacząć to rozkręcać lecz czuje niemoc. Z jednej strony wiem, że zwykła rozmowa niczego nie zbuduje, a z drugiej nie potrafię stworzyć więzi, aby była ona naturalna - nie wymuszana. Mam dużo luzu w sobie i to we mnie chwali, ale jeżeli dotyczy to działania z kobietą, to jestem bezradny.

Wiem, że treść jest bardzo chaotyczna i z punktu widzenia tutejszego społeczeństwa po prostu śmieszna. Zapoznałem się z lewa strona, lecz chciałbym, aby ktoś wypowiedział się na ten konkretny temat. Proszę o wyrozumiałość