Jak długo z nią jesteś, po ile lat macie?

Czy ożeniłeś się z kobiecym elektromagnesem z opowieści http://www.podrywaj.org/forum/se...

Około rok temu poznałem świetną, szaloną dziewczynę. Spotykaliśmy się pół roku, miała na tyle wyrazisty charakter, że wiele jej cech mi się nie podobało, ale ciągnęło mnie do niej jak elektromagnes. Były chwile, gdy ją chyba kochałem, były, kiedy szczerze nienawidziłem. Po prostu się od niej uzależniłem. Miała trudny charakter, w końcu od niej odszedłem, nie wytrzymałem.

Patologia + osoba z normalnej rodziny: z tego bardzo rzadko wychodzi coś pozytywnego. Wiem to na swoim przykładzie i jako obserwator takich związków. Czasem warto posłuchać starszych. Moja pierwsza prawdziwa miłość była z patologicznego domu, ja z tzw. ,,tego dobrego". Byłem w nią wpatrzony jak w obrazek, wydawała mi się chodzącym ideałem. Moja rodzina cały czas mówiła, że z nią będą duże problemy. Ja oczywiście obrażony na wszystkich dookoła, że jak to można taką super dziewczynę odtrącać ze względu, że pochodzi z bardzo patologicznej rodziny. Było z tego powodu wiele spin w relacjach: ja - rodzina. Po czasie, kiedy laska już mnie ,,miała" zaczęło wychodzić z niej wszystko co najgorsze - nie będę opisywać jej jazd, bo za dużo by tego było. W każdym razie szybko się obudziłem i wycofałem się z tej gehenny. Ja Ci jedynie radzę z dziewczyną poważnie porozmawiać. Uświadomić, że nie chcesz tak żyć. Ona musi coś ze sobą zrobić - iść do psychologa, na terapię, cokolwiek - inaczej polegniesz. Jej problemy są zakorzenione głęboko w podświadomości i, jeśli powie, że sama się zmieni to jej w to nie wierz. Owszem chwile może być lepiej, ale wszystko wróci, często nawet i ze zdwojoną siłą. Pisze Ci to gość z własnymi deficytami, który próbował uratować nie jedną laskę z trudnego domu. Nigdy mi się nie udało. Samemu, bez jej świadomości problemu jaki ma oraz pomocy z zewnątrz nie wróżę Ci bajki w tym związku. Powodzenia życzę.

Brawo! Powinieneś dostać nagrodę Nobla czy innego Darwina.
Nie mogę się dogadać ze swoją kobietą/narzeczoną, nie układa się między nami, to się z nią ożenię.

Po kiego chuja sie zeniles, skoro bylo kiepsko przed slubem??? Myslales, ze cudownie to sie zmieni?

No dobra, pociesze Cie... Mamy XXI wiek, jestes jeszcze mlody, mozesz miec jeszcze niejedna zone

Przyłączę się do pytania kolegów, bo zajebiście mnie to ciekawi. Czemu się z nią ożeniłeś skoro zrobiło się ch*jowo po oświadczynach?! Moja bania tego nie rozkminia, może sam byłbym tak naiwny w wieku 20 lat i odjebałbym to samo, ale ty masz chłopie 29 lat, swoje już chyba z kobietami w życiu przeszedłeś i co... nie zapaliła ci się czerwona lampka przed ślubem? Chociażby jakaś zmiana terminu żebyś mógł to sobie poukładać i dać jej szansę... Wdepnąłeś. No cóż można powiedzieć, to teraz twoja żona więc nie poradzę ci żebyś sobie odpuścił(jeszcze) tylko musisz jej uświadomić to, że się zmieniła na gorsze i nie dość, że ty się z tym stanem męczysz to dodatkowo ona sama też. No chyba, że takim babom sprawia radochę bycie jędzą i wieczorem miksują cipeczki jak DJ myśląc "ale mu dziś dojebałam, och jak dobrze, jutro mu zupy nie posolę, och". A i takie się zdarzają. Wtedy to już finito

Masz też taką opcję żeby przymknąć na to oko, nie powiedzieć nic, przyzwyczaić się do takiego stanu życia i resztę życia spędzić w spierdolonym małżeństwie, odpoczywając od czasu do czasu w ramionach jakiejś miłej pani sekretareczki. Bo uwierz, że samo się nie zmieni. Kobieta zmienia swoje zachowanie w związku sama z siebie zazwyczaj jedynie na gorsze. Dlatego twoja wola co z tym zrobisz.

Nie znasz jej za długo a do tego wiesz, że pochodzi z patologicznej rodziny. Po oświadczynach pokazała swoje prawdziwe JA a Ty i tak się z nią ożeniłeś. Nie rozumiem takich ludzi jak można być w gównie i wiedząc o tym, że się w nim jest dalej w nie brnąć.
Jak już są problemy to nie licz na to, że będzie lepiej. Też mam już prawie 30 lat i jestem kawalerem, trafiałem wcześniej na takie panny jak Ty ale spierniczałem w porę przy chorych akcjach i nie wiem jak można mieć ciśnienie na ślub, jeszcze pannę można zrozumieć ale faceta?! I do tego jak panna pokazuje, że jest pierdolnięta.
Jeśli Twoja panna będzie chciała dziecko a nic się nie zmieni to dobrze sobie to wszystko przemyśl

Jestes z nia 2 lata i juz po zareczynach, slubie. Czyli slub planowales jak byles z nia rok, czy tam poltora? A moze po 5 miesiacach ?

Kolego sam sobie nawazyles piwa, Ja bym sie nie zenil wczesniej niz 3,4 lata znajomosci a z patologia to chyba musialbym mieszkac 5 lat aby miec jako taka pewnosc co to za osoba.

Poza tym, po zareczynach, powinienes zerwac te oswiadczyny jesli tak sie zmienila.

Teraz to rownia pochyla, bedzie raczej coraz gorzej.

Dziwi mnie tylko ze w wieku 29 lat tak wdepnales, rozumiem 18-19 letnią patologie ktora sie zeni bo teraz slub to nic nie warte cos ale w Twoim wieku...

Swiat sie jednak nie konczy, mozesz miec niejedna zone.

HINT: zanim zrobisz kolejna glupote, jak ona sie ogarnie ze Ci nie pasuje ta 'malzenstwo' i szykujesz EXIT to bedzie Cie chciala zlapac na dziecko (standardowa zagrywka samic) albo bedzie szykowac dowody dla sadu aby Cie ogolocic z majatku (jesli masz), bo jak rozumiem intercyzy tez nie podpisales ?

To nie ma znaczenia czy laska pochodzi z patoli czy innej polskiej rodzinnej doli. Jak laska Cię ''ma'' to zawsze to się dzieje.

Zwłaszcza po ślubie.

Oczywiście teraz to już po frytkach. Pamiętaj o jakże prawdziwych słowach ze standupu Louisa CK. Parafrazując: po ślubie pomyślałeś "niech to, już za późno, żebym mógł odejść", a po dziecku pomyślisz "cholera! przecież mogłem odejść!".

Jaka siła każe facetom pchać się w coś, czego nie życzyliby najgorszym wrogom? Co odradzaliby przyjaciołom, kolegom i nieznajomym poznanym w pociągu?

Dwie drogi: albo zajmujesz się sobą i przestajesz zwracać na nią uwagę (a więc siłownia, ciekawe i męskie hobby poza domem, znajomi i znajomości, podrywanie/flirt z kobietami - niech ona zobaczy, że może Cię stracić, że masz inne opcje poza nią, że żyjesz dla siebie a nie dla niej; bo teraz to ona wie, że Cię złapała, że nie odejdziesz, że nikogo innego nie umiesz znaleźć - nie ma do Ciebie szacunku), albo... odchodzisz. Jeszcze nie jest za późno.

Jedna sprawa - jeśli chcesz się jakoś z tego wykaraskać bez większych konsekwencji nie daj się złapać na dzieciaka - wtedy dopiero dopadną Cię dylematy moralne - to może poczekać

Każdy Cię zjeżdża, więc ja już nie będę. Może usiądź z nią i porozmawiajcie. Wyłóż kawę na ławę, powiedz co Ci nie pasuje i wtedy na chłodno podejmij decyzję. Ważne aby nie zalać za szybko formy, bo wtedy będzie już ciężka rozkminka, a tak to najwyżej rozwód.

Dla mnie to wygląda tak, że króliczek został złapany, nie trzeba już go gonić, więc mogę być jędzą

Wiesz skoro tak sprawa wygląda to pamiętaj jak się z tobą kłuci to bądź pewny siebie spokojny i w żaden sposób nie daj wkurwić, twoja postawa ma być taka jestem spokojny i ty i tylko ty decydujesz co dalej a po kilku tygodniach takiej wojny na noże i żyletki padnie ona a nie ty.

Pamiętaj że za dobre jej zachowanie nagroda pochwała, przytulenie
A za złe obojętność.

Nie matw się wcześniej czy później każdy to przerabia.

a na jakich zasadach się ohajtałeś ?

Nie znam się to się wypowiem. Z tego co opisujesz, to odwróciły się role w związku. Przestałeś nosi spodnie, czyli się szanować. Kiedyś gdzieś usłyszałem, że w związku wygrywa ten któremu mniej zależy. Generalnie się z tym nie zgadzam, ale coś w tym zdaniu jest, może kwestia tego że niestety związki za często polegają na tym że się z drugą stroną przepychamy, przeciągamy linę czy jak zwał tak zwał. Sam byłem w związku z laską, gdzie ojciec trochę popijał i sytuacja była trochę zbliżona do Twojej. Jak laska po 4 latach poczuła, że mnie ma w przysłowiowej garści to momentalnie wszystko się rozdupczyło. Smutne jest to, że przy takiej kobiecie musisz być cały czas silny, nie możesz sobie pozwolić na słabość ani na chwilę, bo jak tylko poczuje, że ma jakąś władzę nad Tobą to to wykorzysta do cna. Wsadzi w tą "dziurę" swoją brudną łapę i zacznie w niej jątrzyć. Jak dla mnie to wynika z niskiego poczucia wartości, co jest standardem w pato, w związku z czym jak tylko nadarza się okazja, to taka kobieta dowartościowuje się na swoim partnerze. To jest taki słodko - gorzki miks, bo z jednej strony takie osoby bardzo starają się być akceptowane i zabiegają w różne możliwe sposoby o Twoją uwagę, natomiast jeżeli wyczują w Tobie słabość to patrz wyżej.

Wiem, że w takiej sytuacji ciężko, ale pomaganie, wybaczanie, "rozumienie" to najgorsze co można zrobić w takiej sytuacji. Kobiety tak samo jak mężczyźni są rozumującymi istotami i też potrafią kontrolować emocje, myśleć racjonalnie, w związku z czym nie można się obchodzić z taką kobietą jak z jajkiem, bo to Ty zostaniesz z jajecznicą w głowie w efekcie końcowym.

Trochę szkoda, że mając takie przeczucie zdecydowałeś się na ołtarz, bo teraz to jest w końcu Twoje żona i rozstać się w 100% to nie będzie tylko kwestia spakowania walizek i wyprowadzki. Pogadaj ze Snoofem, bo mądry chłop i na pewno Ci jakoś poradzi, bo sytuacja iście chujowa i ciężko tutaj o jakieś proste rozwiązanie. Pytanie czego Ty chcesz, na co chcesz się zgodzić i do jakiego stanu chcesz ten związek doprowadzić, ale obawiam się że koszty tego mogą być bardzo wysokie.

Długo mnie tu nie było i wszedłem z ciekawości. Przeczytałem temat i nie ma potrzeby dokładania Ci, bo i tak swoje przeżywasz. Sam miałem podobną historię, skończyło się to rozwodem. Najgorsze co mógłbyś teraz zrobić to w przypływie jakiej chujowatej emocji spłodzić dziecko, wtedy miałbyś naprawdę przejebane, bo w razie czego ona wycisnęłaby cię jak cytrynę, nie miałbyś dostępu do dziecka i wtedy byłby płacz. Nie wiem na ile jesteś odważny, ale spierdalaj z tego małżeństwa jak najszybciej. Z każdym dniem będzie problem narastał i będzie coraz gorzej. Wiem że to trudna decyzja, ale jedyna.To nie jest warte, no chyba że chcesz się codziennie tresować jak jakiegoś psa. Dla Ciebie najważniejszy jesteś ty sam, nie kawałek pierdolonego papierka. Teraz w sądzie jest łatwo o rozwód, tym bardziej że nie macie dzieci. . Zrobisz jak zechcesz, bo pewnie każdy musi coś przeżyć żeby być mądrzejszym, ale czasem pewne emocje są zbędne.

@screamer
"Ostatnio mam wrażenie, że ją po prostu denerwuję, albo że jestem jej wrogiem. Do mnie się nie uśmiechnie, do znajomej tak, do mnie mówi warcząc, do innych łagodnie i przyjemnie. Trochę przykre to jest, bo stała się prawdziwą przysłowiową zołzą."

I z taką kobietą chcesz być resztę swojego życia?

"muszę odbyć z nią poważną rozmowę, bo bez tego raczej nic się nie zmieni."

Myślisz, że będziesz pierwszym facetem, któremu rozmowa z kobietą przyniosła jakieś pozytywne rezultaty? Zapomnij. Zmienić to możesz jedynie swoje nastawienie i swoje działania. I liczyć na to, że ona się dostosuje (patrz mój post wyżej - zdrowy egoizm; ew. książka No More Mr Nice Guy - Robert Glover).

Zapamiętaj, że na rozwód czeka się dłużej niż na dostępną datę ślubu!!!! Już to przerabiałem, gorąco NIE POLECAM!