Cześć panowie/panie. Mam 22 lata, dziewczyna której dotyczy temat 20. Znałem ją z widzenia od kilku lat, kilka lat temu próbowałem do niej podbić, lecz gdy na dyskotece miałem podejść do niej moja nieśmiałość zwyciężyłaa. Aż w końcu spotkaliśmy się w drodze na uczelnie kilka miesięcy temu, rozmowa szybko się zawiązała, dużo śmiechu, żartów. Gdy wróciłem na mieszkanie zobaczyłem jej wiadomość na facebooku w której pytała o nazwę piosenki, podałem oczywiscie, lecz ona nadal pisała i tak przepisaliśmy cały wieczór. Następnego dnia wieczorem znowu napisała z prośbą o pomoc w przeprowadzeniu badania na przedmiot na studiach, czy jej pomogę, bo chłopaka nie może, a nie ma za wielu kolegów tu na studiach(oboje mieszkamy kilkadziesiąt km od uczelni i wynajmujemy mieszkania). Zgodziłem się i następnego dnia odebrałem ją z uczelni i pojechaliśmy do niej. Po tym całym badaniu zaczeliśmy słuchać muzyki, a później ogladać filmy. Leżeliśmy na łóżku, piliśmy wino i gdy już była godzina 4 powiedziałem że pora na mnie, bo mam od rana zajęcia, ona wtedy zaczeła pytać czy mi się podoba. Zaśmiałem się i powiedziałem, że nie musi wszystkiego wiedzieć, przez droge pisała smsy, że musi to wiedzieć. W końcu napisałem, że mi się podoba, ale ma chłopaka, a nigdy nie mieszałem się w związki. Ona napisała że wie że taki jestem i szkoda że wcześniej gdy nie miała chłopaka się nie poznaliśmy. Pisała cały czas, doszło do kilku spotkań, zrobiłem jej niespodzianke na urodziny, ucieszyła się. Tak pomału rozwijała się ta znajomość, spotykaliśmy się od czasu do czasu, ona głownie zaczynała rozmowy. Na wigilie która organizowali moi znajomi poszła ze mną. Później, gdy wyszliśmy mówiła że źle układa jej się z chłopakiem, że ma ją w dupie, jej bardzo zazdrosny, obraża ją. Ja mówiłem odrazu, że nie będę się mieszał, to ich sprawy. W końcu napisała, że pokłócili sie strasznie i dopóki jej nie przeprosi nie ma do niej dostępu. Lecz sylwestra spędzili razem u niej w domu, ja tylko wysłałem smsa z życzeniami. Gdy już myślałem że nic z tego nie będzie wielkiego i wszystko wraca do normy z jej chłopakiem doszło do spotkania z nią. Poszliśmy do niej. Zaczeliśmy poważnie rozmawiać, zwierzyła mi się że coś poczuła do mnie, że nie wie co ma robić, boi się z nim rozstawać, przytuliła sie do mnie, serca nam strasznie mocno biły, nie chciałem zrobić nic co później byśmy żałowili, więc wyszedłem. Mieliśmy sobie wszystko przemyśleć i spotkać sie. Po kilku dniach ze łzami w oczach powiedziała, że nie potrafi z nim zerwać, że pewnie robi największy bład w życiu, ale nie potrafi. Wyszedłem i urwałem kontakt. Pisała jeszcze , że nie jest pewna niczego, ale jest jego i jakoś musi sobie to ułożyć. Spotkałem ją na ulicy, pomachała mi, a wczoraj wysłałem życzenia z okazji dnia kobiet. Dodam jeszcze, że od znajomych którzy znają jej chłopaka dowiedziałem się ze to straszny babiarz, studiuje zaocznie a cały tydzień spędza przed komputerem. Spotykają się raz, góra 2 razy w tygodniu. Panowie piszę to, ponieważ uważam tą dziewczynę za wartościową, marnuje się w tym związku. Proszę o rady. Mam czekać, aż ten związek jebnie i wtedy się do mnie odezwie, a w międzyczasie pracować nad sobą, spotykać inne, czy może coś innego radzicie