Witam, w poprzednim poście opisywałem pewną sytuację z dziewczyną, którą poznałem pod koniec maja i nasza relacja trwała do końca lipca, po czym nagle "zniknęła", a ja do dziś nie mogę się z tym pogodzić.

Opiszę o co chodzi po krótce.

Były wakacje, piękne chwile, klimat wręcz idealny na zakochanie się. Na drugim spotkaniu już uprawialiśmy sex, kolejne 2 spotkania także sex ale taki jakiego nigdy nie miała jak sama mówiła, stwierdziłem, że to wielku plus. Pierwsze 2 spotkania próbowałem ją wyczuć, czy nie chodzi jej jedynie o sex relację, ale po 3 spotkaniu zaczęła się zachowywać jak zakochana, przytulała się, całowała, zaczęła
zwierzać.

Nasze 4 spotkanie i wypad do Zoo, poszliśmy wieczorem nad morze, przytuliła się i zachowywała się jak bardzo zakochana, pytała dlaczego do niej nie piszę za często, że ona by tego bardzo chciała. Ja twierdzę, że zbyt częsty kontakt po prostu zabija relacje , szczególnie na początku i szczególnie sms-owy, więc tego nie robiłem za dużo, lecz odwzajemniałem gdy sama pisała.

Wiedzieliśmy obydwoje że lada moment ona wylatuje na miesiąc do pracy na Wyspy, gdzie mieszka jej mama i siostra. Mimo tego zarzekała się że wróci, że jesień będzie nasza, że czuje do mnie przyciąganie, że jesteśmy bardzo podobni i inne tego typu rzeczy.

2 dni jakoś po jej wylocie, miałem iść na wesele. Ona wiedziała, że biorę koleżankę na to wesele i była bardzo zazdrosna, aż pisała jak desperatka momentami, co mnie lekko odrzucało od niej. Mimo, że mi się podobała strasznie, to nie czułem się jeszcze tak wkręcony w relację jak ona, bo to krótko trwało, ale gdzieś tam w środku czułem, że to ta właściwa dziewczyna, była od początku między nami mega chemia, co ona potwierdzała. Zastanawiało mnie tylko dlaczego tak dojrzała wiekowo dziewczyna - 27 lat, zachowuje się tak. Non stop by pisała na skype.

Po jej wyjeździe, pisaliśmy po nocach na skype i innym komunikatorze jeszcze przez tydzień. Bardzo chciała, żebym jej się pokazał w kamerce, prosiła wręcz o to. Gdy tak pisaliśmy ona pokazywała bardzo zazdrość i bała się, że przez jej nieobecność ten miesiąc, ja sobie kogoś znajdę, i ją oleję. Napisałem jej, że trochę dziwnie się zachowuje, a ona, że ma lęk przed odrzuceniem od dzieciństwa. Jak się później okazało, porzucił ich ojciec gdy ona była mała, i ona nie ufa facetom do dziś.

Jakoś po tygodniu od jej wyjazdy, kontakt się urwał z jej strony. Nie odpisała. Milczała cały miesiąc miesiąc. Później po 1 miesiącu w końcu gdy się znów odezwałem, powiedziała, że nie wiedziała co mi powiedzieć, mówiła, że z każdym dniem było jej coraz łatwiej się do mnie nie odzywać i o mnie myśleć. Że męczyła ją świadomość że ona tam a ja tu w PL. Że bardzo to przeżywała, że byłem na weselu z inną i tak dalej.

Od tamtej pory było już coraz gorzej między nami. Spotkaliśmy się raz w październiku ale to było bardzo dziwne spotkanie. Była lekko opryskliwa, marudziła. To nie była już ona.

Później w listopadzie ją ostatni raz spotkałem przypadkiem, gdzie ona widać, nie chciała ze mną już rozmawiać. Mówiłem do jej pleców. Mówiła że było coś między nami, ale to było dawno i teraz nie czuje nic. Że niby rzadko się odzywałem, co nie było prawdą.

Co ja teraz czuję? Mimo, że minęło tyle miesięcy, znaliśmy się krótko, ja nie mogę się z tym pogodzić. W tym przypadku nie odzywanie się, trzymanie na dystans jej, nie działało wcale, staranie się i pokazywanie że może mi zaufać, mimo jej braku zaufania do facetów, też nie działało. No nic a nic.

Tydzień temu ostatni raz podjąłem próbę, planowałem doprowadzić do spotkania i rozpalić w niej ten ogień co kiedyś. Stwierdziłem, że stanie się tak, jeżeli znów spojrzymy sobie w oczy, przytulę ją itd.

Zaproponowałem spotkanie. Powiedziała, że przemyśli to. Stwierdziłem, o super, jeżeli tak pisze, to znaczy że się spotka. Niestety, 2 dni później napisała mi, że przemyślała i nie chce się spotkać, i że mam do niej nie pisać. Ja szok, ale napisałem "Ok, rozumiem, żegnaj"

Dziwi mnie najbardziej to, że ona kiedyś tak na mnie napierała, takie słowa z jej strony padały, a po wyjeżdzie taki obrót spraw. W życiu bym się nie spodziewał, że tak się to potoczy. Rozumiem gdyby to była taka zwykła przelotna znajomość jakich miałem setki, ale tu ewidentnie czuliśmy obydwoje coś magicznego.

Co uważacie, co jest grane? Ja uważam, że ona jest mocno niestabilna emocjonalnie, logika mówi, że bardzo dobrze, że tak się stało, bo nie miałbym z nią życia, każde wyjście z kolegami kończyłoby się zazdrością, ale czuję do niej coś nadal, i boli mnie to. Poznaję inne dziewczyny, ale są mi obojętne.