Witam.
1 stycznia poznałem na Tinderze pewną dziewczynę. Spędzałem wówczas Sylwestra u znajomych w mieście oddalonym o 250km od mojego i tak się złożyło, że oboje wcisnęliśmy wtedy "serduszko" (kto zna założenia Tindera, ten wie o co chodzi), a że już było za późno na spotkanie (akurat wracałem do domu), nie spotkaliśmy się.
Tego samego dnia jeszcze, po przyjeździe do domu, przeszliśmy na FB, a ona chciała bardzo usłyszeń mój głos i prosiła, bym zadzwonił. Początkowo sceptyczny - zadzwoniłem i tak się złożyło, że rozmawialiśmy do 5 nad ranem.
Od tamtej pory dzwoniliśmy do siebie już codziennie. I dzwonimy nadal, ale o tym zaraz.
Dziewczyna ta ma problem z alkoholem - właściwie pije za dużo i każde jej wyjście ze znajomymi kończy się tym, że odwala głupie akcje.
Studiuje na bardzo dobrej uczelni, ma wysokie oceny i średnią, ale przerastają ją ambicje i za dużo od siebie wymaga, przez co miewa wahania nnastrojów i często się nad sobą użala.
W każdym razie, między nami bywało różnie - kłótnie po alkoholu (ja nie piję), kłótnie o wypity alkohol, kłótnie o to, że jej rzekomo nie wspieram (a staram się być przy niej zawsze, gdy jej jej źle - dzowię, pocieszam itp.). Oboje wychodzimy z założenia, że związek powinien być oparty na szczerości, zaufaniu i przyjaźni, dlatego jesteśmy wobec siebie niesamowicie szczerzy i wiemy o sobie bardzo dużo.
Już po pierwszym tygodniu wirtualnej znajomości poprosiła mnie, bym przyjechał do niej na urodziny (31 stycznia), więc przystałem na to, bo nie miałem żadnych planów, a ona w tym mieście nie ma zbyt wielu znajomych .
W międzyczasie zaczęły pojawiać się z jej strony obawy, czy w ogóle jest sens się spotykać, skoro ona ma taki ciężki, stresujący okres, ale ja przekonywałem ją, że to spotkanie jest nam potrzebne, aby wszystko zweryfikować.
Ona potrafiła zrobić awanturę o to, że np przerwałem wirtualne oglądanie filmu (ogądamy film w tym samym czasie, u siebie w domach), tak, że kończyło się to zablokowaniem i wyrzuceniem z listy znajomych, bo jej rzekomo się nie odmawia i wszystko musi być tak jak ona chce. Kiedy robiła więc te głupie akcje, ja się dystansowałem, a wtedy zarzucała mi ignorowanie i olewanie.
Udało nam się to dośc szybko zawsze wyjaśniać dzięki szczerej rozmowie, ale pojawiały się też znane zdania typu "zostańmy znajomymi/przyjaciółmi", "to nie ma sensu" itp.
Kiedy nie odzywałem się kilka godzin, kiedy się dystansowałem to ona pierwsza szukała kontaktu, bo "chciała usłyszeć mój głos". I wtedy mój chłód pomagał, bo ona przepraszała, mówiła, że tęskni etc.
Razu pewnego, bo w zeszły czwartek pokłociliśmy się o to, że jej nie wspieram i nie obejrzę z nią filmu. Skończyło się to milczeniem dwudniowym, aż w końcu pewną sytuacją z jej kolegą po alkoholu, o której nie będę pisał, bo nie wypada. Niemniej zaraz po tym, jak doszło do tego, do czego doszło, zadzwoniła do mnie opisując pewne dośc intymne kwestie, tak jakby dzwoniła do przyjaciółki, bo przecież "myślała, że przede wszystkim jesteśmy przyjaciółmi i może mi o wszystkim powiedzieć". Poza tym, tę sytuację argumentowała tym, że miała ciężki okres na studiach i była przemęczona, a poza tym jest przecież wolna.
Ja wtedy wyszedłem z siebie i nie odzywałem się pół dnia. Ona zadzwoniła o 5 rano, bo rzekomo nie mogła wytrzymać tej niezręcznej sytuacji i milczenia. Ja zrobiłem jej wtedy awanturę, że nie powinna tego robić, zarzuciłem jej zdradę (łączy nas przecież jakaś emocjonalna więź) i dośc ostro ją potraktowałem, ale wiadomo - emocje robią swoje.
Wybaczyłem jej to i przez kolejny dzień nie potrafiliśmy ze sobą normalnie rozmawiać - łapaliśmy się za słowa i wyrzucaliśmy sobie swoje błędy. Stwierdziła, byśmy zostali znajomymi (a byliśmy nimi cały czas). Powiedziałem, że nie jestem w stanie dać jej znajomości/przyjaźni i że lepiej będzie jak zakończymy tę znajomość, bo rozmowy o pogodzie mnie nie satysfakcjonują. W każdym razie wieczorem udało nam się już normalnie porozmawiać i emocje jakby oopadły. Od tamtej pory rozmawialiśmy normalnie. Ustaliliśmy, że jednak spotkamy się w jej urodziny, zabookowałem więc bilety i w sobotę miałem przyjechać. Kiedy już byłem w drodze, pisała, że nie powinniśmy byli się spotykać, bo ma cięzki okres i to nie był dobry pomysł - przemilczałem to, bo trochę już ją znam i wiedziałem, że i tak się spotkamy.
Przyjechałem więc do niej, wręczyłem prezent, powitała mnie. Usiedliśmy do kolacji, polała wina i wtedy przenieśliśmy się do jej pokoju. Usiedliśmy, piliśmy wino i rozmowa płynęła. Dogadywaliśmy się tak samo jak wcześniej przez telefon. Dotykaliśmy się, całowaliśmy, spaliśmy w jednym łóżku, ale bez seksu. Ciągle szukała bliskości, zachowywaliśmy się tak, jak para. Oboje mieliśmy łzy w oczach, gdy następnego dnia odjeżdżałem. Pisała ciągle, że tęskni mocno, że jestem "jej skarbem", że nie sądziła, że tak to będzie wyglądać (tak, że stres minie i się tak bardzo dogadamy). Było świetnie, do momentu, aż nie przyszedł do niej jeden kolega, a potem następny. Na spotkaniu obiecała, że będzie pić mniej, a wypiła z nimi łącznie dwie butelki wina. Wtedy zdystansowała się ode mnie i się nie odzywała. O 3 nad ranem zaczałem do niej pisać, że nie podoba mi się to i tamto, że traktuje mnie jak śmiecia, gdy napije się za dużo. Olała to.
Dopiero nad ranem dzisiaj mieliśmy okazję trochę porozmawiać na ten temat, stwierdziła, że ona jest wolna, więc może robić co chce i zależy jej na przyjaźni ze mną, bo na związek nie jest gotowa i to wszystko dzieje sę za szybko. Powiedziałem jej więc, że taki układ mnie nie interesuje i nie jestem w stanie jej dać przyjaźni, bo się w niej zakochuje, na co ona jakby zmieniła strategię i dodała, że możemy nadal zachowywać się jak do tej pory, naturalnie i możemy dać temu możliwość się rozwijać. Ale niestety ja coś do niej czuję i oczekuję od nich jakichś zapewnień... Dodam, że kolejne spotkanie nie jest ustalone, ona stwierdziła, że na pewno jeszcze się zobaczymy. Na tym pierwszym była tak cudowna swoboda, że nie chciałem się z nią rozstawać. Ona zresztą też.

Jak myślicie, czy to ma w ogóle jakikolwiek sens, pomijając kwestię kilometrów?
Jak postępować, by nie zaprzepaścić szansy na związek? Czego unikać.