Witam, jestem z dziewczyną lat 20 HB8 od marca. Wszystko było w porządku, może z 1,5 miesiąca temu coś zaczeło sie psuć. W tygodniu pracuję i studiuję, a w weekendy mam wolne, więc czasem wychodziliśmy ze znajomymi do miasta, a czasem wpadali do mnie wypić piwo, spalić skręta, ogólnie pogadać i się wyluzować. Moja dziewczyna nie była nigdy przewodnikiem w towarzystwie, ale odnajdywała się, gadała ze wszystkimi, czasem zapaliła, było normalnie. Ale od pewnego czasu jej nastawienie się zmieniło, raz przyjechała posiedziała 30 min nic się nie odzywając, a potem obrażona powiedziała mi że jedzie do domu. Przyjechała, zrobiłą scene i pojechała. Próbowałem z nią porozmawiać, ale to jest jak rozmowa ze ścianą która odpowiada pojedynczymi zdaniami, mówiła "No bo palicie cały czas" co jest bzdurą bo robimy to tylko w weekendy i nie ma wśród nas zjaranych zombie, nie potrafiła powiedzieć co jej nagle zaczęło przeszkadzać, a na pytanie dlaczego w takim razie się nawet nie odzywa odpowiedziała "Bo to wy ze mną nie gadacie" jakby było jej potrzebne specjalne zaproszenie. Generalnie wszelkie poważniejsze rozmowy są bardzo trudne bo są prowadzone na takiej samej zasadzie jak w powyższym przykładzie, a skutek jest w zasadzie żaden i cały czas czuje jakbym się odbijał od ściany która mówi zdaniami pojedynczymi. W czasie poważniejszych rozmów pytam czemu nic nie mówi na co dostaje odpowiedź "Bo ty krzyczysz na mnie" i nadal martwa cisza. Dziewczyna nie potrafi normalnie porozmawiać tylko kryję się za swoim fochem i zdaje się liczy na to że wszystko załatwi się samo.

Teraz kilka słów o niej samej, jest jedynaczką, ma bardzo dziewczęcą i niewinną naturę, robi wrażenie nieco głupiutkiej, używa dużo zdrobnień. Bardzo ciężko porozmawiac z nią o czymś poważnym, rozmowy o urozmaiceniach w łózku też są niemalże niemożliwe bo jest na nie zamknięta. Dodatkowo tkwi w jakiejś patologicznej relacji ze swoją najlepszą przyjaciółką (Grubą i wkurwiającą laską, wtykającą nos w nie swoje sprawy) którą zna w zasadzie całe życie. Problemem koleżanki jest to że nudzi się w swoim życiu, więc wpierdala się w jej życie i próbuje dowiadywać się wszystkiego na każdym kroku, co rusz jest jakiś telefon, wiadomości (taki stan rzeczy utrzymuje się w zasadzie od zawsze). Dodatkowo koleżanka reprezentuje sobą naprawdę ubóstwo intelektualne i brak ambicji (ulubiona rozrywka to najebanie na miescie), jest typowym rozpieszczonym dzieciakiem z dzianego domu. Nie ma zielonego pojęcia o rzeczywistości i tym co się dzieje na świecie, jest typowym lemingiem i głupią dupą typu "Nie wiem, ale się wypowiem". Niestety jest przewodniczką tego stada, dominuje i swoją nijakością zaraża kontrolowane przez siebie koleżanki. Efektem jest to że charakter mojej dziewczyny jest bardzo słaby, nie widzę w niej życiowej ambicji, ma bardzo mało wiary w siebie, w towarzystwie ma problem żeby się odezwać, bo zawsze odzywa się za nią jej przyjaciółka. Próbowałem z nią o tym porozmawiać i przyznała mi rację że rzeczywiście jest pod jej kontrolą, ale tak było od zawsze i jej to nie przeszkadza. Sytuacji tej nie zmienił nawet fakt że podczas poprzedniego związku mojej laski, jej przyjaciółka jebała się z jej facetem za jej plecami. Dowiedziała się o tym półtora roku po fakcie, już po zerwaniu ze swoim byłym. Kiedy z nią o tym rozmawiałem, pytałem jak zareagowała, powiedziała że po takim czasie to już nie było się o co wkurwiać i było jej tylko przykro i nic z tym nie zrobiła. Dodatkowo jestem przekonany że ta suka maczała palce w ostatniej zmianie zachowań mojej dziewczyny, bo od dawna wiem że jej stosunek do palenia jest negatywny więc pewnie zamiksowała jej w głowie, oczywiście jest to tylko jej widzimisie bo nie ma żadnego pojęcia w tym temacie (tak samo jak w żadnym innym).

W ostatniej rozmowie ze swoją dziewczyną powiedziałem o kilku rzeczach które chciałbym zmienić, żeby była przede mna bardziej otwarta, odważna, nie uciekała przed trudnymi rozmowami i nie próbowała załatwiać problemów fochem bo nie tędy droga. Wszedłem też na temat koleżanki i jej destrukcyjnego wpływu, ale unikała tej rozmowy. Chciałbym żeby nabrała trochę więcej charakteru, wyrobiła sobie swoje zdanie na różne tematy i była bardziej asertywna, chciałbym czuć że ona też jest na swój sposób silna, bo narazie tego nie widzę, a na nijakość i głupotę dyktowaną przez jej przyjaciółkę się po prostu nie zgadzam. Jestem w kropce bo obecny stan rzeczy mi nie odpowiada, ona ma wszelkie predyspozycje do tego żeby zmienić się na lepsze i wyrwać spod tego klosza, nie wiem tylko jak tą przemianę zapoczątkować. Wiem także że jeśli sytuacja nie ulegnie zmianie to dłużej nie dam rady w tym trwać i będę zmuszony to zakończyć, chociaż narazie mam nadzieje ze nie będzie to konieczne. Jeśli ktoś zetknął się z takim typem dziewczyny, albo ma dla mnie jakieś porady, to chętnie ich wysłucham.