Witam,

Najpierw kilka słów o sobie, zarejestrowałem się tutaj na forum licząc na porady na temat mojego hmm...problemu.
Znajomi jak coś doradzili to każdy coś innego i człowiek głupieje doszedłem do wniosku, że potrzebuje świeżego spojrzenia, osób trzecich.

Poznałem jeszcze w liceum super dziewczynę, pomagałem jej w szkole, spotykaliśmy się itd (coś czułem już wtedy do niej ino człowiek młody głupi był mógł już wtedy no ale nieważne).
i właściwie od momentu poznania nie mieliśmy kontaktu studia w różnych miastach itp. Czas wpłyną tak na nasza znajomość, że właściwie o niej zapomniałem podczas studiów.
Teraz jako osoba pracująca pewnego dnia wracam do domu i widzę dziewczynę i mówię sobie "skądś ją znam" i tak to ona, odrazu flashback do czasów licealnych jak to było wtedy.
Nawet miałem nr tel do niej mimo upływu lat, co ciekawe ona też pracuje, a jeszcze lepiej pracuje w firmie oddalonej od mojej rzut beretem.

I tu zaczyna się mój "problem" i jak nie mam problemu z zapoznawaniem, zagadywaniem z dziewczynami czy to w mojej firmie czy gdziekolwiek podchodzę i zawsze coś na język się nawinie, czysty spontan. W przypadku mojej "starej" znajomej z liceum odbiera mi mowę. Zdarza się, że natkniemy na siebie zaraz po tym jak wychodzimy z pracy każdy w innym kierunku. Standardowe pogadanka "Cześć", "Hej", "Jak tam w pracy", "Śpieszę się", "Nara" człowiek chciałby wtedy zagadać coś więcej to zawsze
ma jakąś wymówkę. ;/ Jak się spotkamy w jakimś innym miejscu i rozmawiamy brakuje mi pewności siebie która by się przydała.

Popołudniami wychodzę na siłownię, zajęcia z języka (praca tego wymaga ;/), rower, piłka nożna z ziomkami i dzień się kończy, w weekendy raz na jakiś czas muszę jeździć delegacje albo szkolenia. Czasu mało jest nie powiem no ale nie narzekam.

Nie jestem z wyglądu jakimś męskim odpowiednikiem bogini piękności,kobiety na mój widok raczej nie mają mokro w gaciach,
no ale umie o siebie zadbać, ubrać, czystość tak jak na każdego porządnego zadbanego faceta przystało.

Potrzebuję porady, coś sprawia, że serce mi bije szybciej przy niej i język mi się plącze, chciałbym zagadać tak i najlepiej nie usłyszeć odmowy (tego nie da się przewidzieć),
spotkać się. Powiedzieć coś co sprawi, że rozmowa będzie trwała więcej niż zwykle, coś co wzbudzi w jej podświadomości, że jestem osobą wartą zainteresowania, spotkania.
Bo jak narazie to rozmowa kończy się na kilku zdaniach i nara. A zapewne jakbym napisał/zadzwonił i poprosił o spotkanie to by się nie zgodziła(no chyba, że ja odarazu siebie skreślam).
Mówią mi, że skoro nie umiem się przy niej wysłowić zaprezentować siebie przed nią to nie ma sensu tracić czasu ino patrzeć na inne.Zaś z drugiej strony szkoda mi czasu(albo nie chce po prostu) patrzeć na inne bo takiej jak ta ze świecą szukać (w moim przekonaniu), jak przez ostatnie lata nie szukałem dziewczyny "na stałe" tak teraz coś we mnie pękło.

Pozdrawiam,
Paweł