Witam, szukałem podobnych wpisów ale nie znalazłem więc napiszę swój. Będę musiał się trochę rozpisać aby sytuacja była jasna, bo jest mega dziwna dla mnie. Niestety jestem jeszcze początkujący. Otóż byłem z nią w pracy ( jedno dniowe zlecenie), cały czas zauważałem, że mi się przygląda a jak na nią spojrzałem to po chwili się peszyła. Wymiana uśmiechów, ewidentnie szukała kontaktu wzrokowego, dla mnie takie coś jest równo znaczne z "otwórz mnie". Ale nie dało rady pobajerować na miejscu. Dobrze się złożyło, że wieczorem na parkingu czekała na drugą osobę w aucie, sama. Pochodzę uśmiecham się, szyba opada a ja się zapytałem gdzie reszta, bo chwilę mnie nie było, odpowiada mi oczywistą oczywistość ale nie o to chodzi, jako że nie było czasu na absolutnie nic więcej, poszedłem na spontana i po prostu zapytałem, czy da mi swój numer telefonu. Zmieszała się, uśmiechnęła, zapytała się czy mówię serio, potem coś w stylu "no kurcze nie bardzo mogę" ale się zgadza właściwie od razu, telefon w ruch wysyłam jej strzałke wszystko git. Pożegnałem się i odszedłem, mówiąc, że będę się kontaktował. To wszystko odbyło się w niedzielę wieczorem, zadzwoniłem do niej we czwartek, odebrała od razu, zacząłem na rozbawiciela z wymyśloną sytuacyjną ksywką dla niej i trochę pożartowaliśmy ale krótko bo zawsze rozmawiam przez telefon rzeczowo i szybko kończę, wolę w cztery oczy. Więc od razu powiedziałem jej, ze mamy na piątek rezerwację w kawarni, może niektórzy pomyślą, ze zwariowałem, nie zamieniłem nią słowa a tu rezerwacja ale ta kawiarnia jest oblegana. Do rzeczy, nie zaczęła ściemniać, że coś tam, tylko, czy może mi napisać za jakiś czas smsa czy da radę na tą godzinę. Po jakichś dwóch godzina dostaję sms, że nie da rady. No to dzwonię i mówię dokładnie tak: co może być ciekawsze od spotkania z takim przystojniakiem. Trochę po bandzie ale nie gadałem z nią za dużo, więc wnoszę, że się jej podobam. Podała sensowny argument praca + korepetycje, kto wie, może wyssane z palca. No to ja, może trochę zbyt pochopnie zaproponowałem, że spotkamy się na sobotnich juwenaliach, wiedząc, że i ja i ona nie będziemy sami. Dwie ekipy, trochę nie odpowiedni grunt na pierwsze spotkanie. Ku mojemu zdziwieniu podłapała temat i zaproponowała wspólne pójście na afterparty. Po dotarciu na miejsce napisałem jej, gdzie jest, odpisała mi po dłuższym czasie, że jest pod sceną na koncercie. No przez takie tłumy nie miałem zamiaru się ciskać więc odpisałem, że jedziemy ze znajomymi w pewne miejsce i czekam na nią po koncercie przy bramie. Zero odzewu, po mniej wiecej takim samym czasie odpisuje, że jest zupełnie gdzie indziej. Biorę pod uwagę wszystko, alkohol, było głośno więc olałem to i bawiłem się ze znajomymi. W niedzielę wieczorem zadzwoniłem, odebrała po dwóch sygnałach. Ponawijałem chwilę, że się nie zgadaliśmy wczoraj i w sumie na dobre wyszło bo nie było warunków na pierwsze spotkanie. Śmiechy hihy i tu mogłem popełnić błąd. Zapytałem czy ma czas w poniedziałek bo ja mogę tylko w poniedziałek (to akurat prawda). Znowu konkrety, mówi, że pracuje do tej i do tej a potem idzie jeszcze do dodatkowej pracy. No to ja na to (kolejny błąd), żeby dała mi znać jak będzie kończyć to będziemy planować, zgodziła się a z tonacji głosu raczej nie była poirytowana, że dzwonię. No jak się pewnie domyślacie dziś cały dzień cisza a mnie rozrywa bo nie wiedziałem czy dzwonić czy nie... desperatem nie jestem, nie ta to inna, jednak radami bym nie pogardził.
Dodam, ze będę się z nią widział w sobotę, niestety służbowo...
Pozdro