Witam wszystkich forumowiczów! Z góry chciałbym zaznaczyć, że mój post nie dotyczy odzyskania byłej.

Sprawa ma się tak. Na początku roku, po 2 latach związku rozstaliśmy się. Była to wspólna decyzja, mniej lub bardziej świadoma. Przez 1,5 roku mieszkaliśmy razem u mnie. Dziewczyna po kilku depresjach, ze skłonnościami nerwicowymi itp. Przez ostatnie pół roku związku wszystko się psuło, więc nadszedł dzień rozmowy i decyzja.

Byłem jednak chyba za dobry już po. Mieszkała jeszcze u mnie ponad tydzień. Znalazła sobie dosyć szybko mieszkanie, ale z wyprowadzką się jej nie śpieszyło, dopiero moje zasugerowanie coś dało. Ale pomogłem jej w przeprowadzce, zakupach do nowego mieszkania, wszystko jej pownosiłem, poskładałem. Już chyba wtedy zaczynało się moje pieskowanie, ale nie byłem tego świadomy.

Jeszcze trochę się widywaliśmy, wspólne obiady itp. U niej zaczęła się faza imprez, spotkań. Chciała mnie mieć za przyjaciela, pisała z jakimiś pierdołami. Ja oczywiście pieskowałem, chciałem wrócić, standard. Ale po czasie miałem dość, napisałem konkretnie, że nie chcę dalszego kontaktu. Uszanowała moją decyzję (podobno). Miałem aż tydzień spokoju, nagle się jej przypomniało, że mam jej jakąś płytę jeszcze.

Później trochę spokoju. Znalazła nowego chłopaka, podobno bardzo szczęśliwa. Wtedy trochę odetchnąłem, bo myślałem, że już zupełnie przestanie się odzywać, mi uda się ogarnąć i zacząć wszystko od nowa.

Zabrałem się za pisanie pracy inżynierskiej, zacząłem spotykać się z innymi dziewczynami, kumplami, zacząłem wracać do swoich pasji, które trochę zaniedbałem, znalazłem pracę, no wszystko super. Ale niestety, do czasu.

Spotkała na zakupach moją siostrę, była bardzo ciekawa co u mnie, czy piszę pracę, co właściwie robię. Kilka dni później wrzuciłem swoją nową stronę na serwer, zaraz wiadomość od niej gdzie są błędy i że o kolejnych będzie informować (po co?). Następnych kilka dni później napisała, że dowiedziała się o tym, że też udzielam się w wolontariacie, że super, że się cieszy bla bla bla. Napisałem tylko "Dzięki." . Ale czułem, że to jest tylko jakiś pretekst, żeby się odezwać. Po kilku godzinach dostałem ostatnią wiadomość od niej: "Wiem, że miałam się nie odzywać.... ale nie mogłam się powstrzymać..." Tu już nic nie odpisałem.

Nie wiem o co tu chodzi, nowa cudowna miłość się wypaliła i przypomniała sobie o mnie? Wie jaki mam stosunek do kontaktowania się, a jednak to złamała. Chodzi mi o to, że już się prawie ogarnąłem, wszystko szło w dobrym kierunku, coraz mniej mnie ruszało to rozstanie, zacząłem żyć dla siebie. A tu pojawia się kilka prób kontaktu, która to zaburza. Jakiś głupi głosik w mojej głowie każe o tym myśleć, zastanawiać się, analizować. Ale ja tego nie chcę. Macie jakieś sposoby jak sobie z tym poradzić? Czuję, że to jeszcze nie jest koniec z jej strony, zresztą w przeciągu miesiąca pewnie będziemy mieli okazję się spotkać. Mieszkamy też bardzo blisko siebie, więc tych okazji może być więcej, niż mi się wydaje.