Witam,

mam problem dotyczący mojej byłej kobiety. Byłem z dziewczyną ponad 2 miesiące, mieliśmy ze sobą dobry kontakt, super się dogadywaliśmy, wspólnie mogliśmy nawet nic nie robić a i tak dobrze się przy sobie bawiliśmy. Wcześniej byłem z dziewczynami 1,5 roku i 2,5 roku, nie było z nimi mi tak dobrze jak z tą co byłem tylko 2 miesiące. Otóż wszystko wyglądało w taki sposób że po dwóch miesiącach ją zostawiłem dla innej kobiety, która zawróciła mi w głowie lecz nic z tego nie wyszło. Przez półtorej miesiąca nie odzywałem się do dziewczyny i żałowałem decyzji rozstania, aż w końcu ją spotkałem i postanowiłem napisać. Na początku nie chciała zbytnio ze mną rozmawiać - normalne. Ale przy pierwszym spotkaniu rozpłakała się i zapytała mnie "teraz nagle mam z Tobą być i Ci to wybaczyć?" odpowiedziałem jej że nie, że teraz chce sobie na jej zaufanie zapracować i zgodziła się na to. Więc starałem się o nią przez 2 tygodnie, w tym czasie spotykaliśmy się, przytulaliśmy się, całowaliśmy, wszystko jak za dawnych czasów i bylem przekonany do tego ze jestem o krok do powrotu do siebie. Dałem jej nawet raz symboliczną różę i dostałem w zamian za to całusa na pożegnanie, gdzie byłem zdziwiony bo była jeszcze na początku obojętna. Lecz po tych dwóch tygodniach zacząłem zauważać jedna nie pasująca rzecz. Gdy się nie widzieliśmy i z nią rozmawiałem, pisałem to była obojętna dla mnie, a gdy już się z nią widziałem to sama łapała mnie za rękę i się przytulała. Wiec zapytałem jej, dlaczego tak się zachowuje? Odpowiedziała mi, ze gdy jest ze mną to jest wszystko w porządku z jej uczuciami, a gdy mnie nie ma to zaczyna się zastanawiać nad tym wszystkim (czy warto jest wrócić do mnie). Czas tak mijał, ona powiedziała mi wcześniej ze musi się zastanowić i potrzebuje czasu. A podczas picia alko, stawała się odważniejsza (było to raz) i napisała mi ze potrzebuje mnie właśnie w tej chwili itd, takie śmieci. I ze nie może się zdecydować co do nas i ze potrzebuje męskiej reki bo ona sama się nie może zdecydować. Więc odebrałem to jako argument do działania i wziąłem ja na spotkanie. Spacerowaliśmy normalnie, gadaliśmy itd. W końcu ja wziąłem znienacka za ręce, przyciągnąłem do siebie i jej powiedziałem, ze chce z nią być, żeby dala mi jeszcze jedna szanse i ze chciałbym wrócić do tego co było wcześniej. Ona się uśmiechnęła, przytuliła, dala się pocałować i nic nie mówiła. Myślałem ze o to wszystko chodziło. Przy kolejnym spotkaniu, zapytałem się o jej decyzje bo zaczęła się zmieniać. Z takiej przytulającej się i całującej zaczęła być co raz bardziej obojętna. Wiec spotkałem się z nią i się zapytałem o co chodzi? A ona mi powiedziała ze chce żebyśmy zostali kumplami. Nie wiem gdzie popełniłem błąd i jak teraz to wszystko odwrócić. Na aktualny stan to rozmawiamy ze sobą, czasami sama do mnie napisze i się odezwie, a czasami ja to zrobię. Ona jest młoda, ja jestem od niej 3 lata starszy, obecnie ona pisze maturę i ma duży nacisk rodziców na naukę, gdzie oni tez od tamtej sytuacji mnie nie polubili. Wydaje mi się ze to nauka i jej rodzice maja na nią taki wpływ. Pytając się nią na spotkaniu dlaczego tak postanowiła, żeby zostać przyjaciółmi powiedziała ze nie czuje tego samego co wcześniej. Gdzie przy początkach mojego odzewu całowała mnie i się przytulała, a po dwóch tygodniach się zmieniła. W jaki sposób mógłbym ja odzyskać? I co zrobiłem źle? Przy okazji, gdy mnie zapytała dlaczego ją wtedy zostawiłem nie powiedziałem że inna dziewczyna mi zawróciła w głowie tylko że zwątpiłem. I myślę że to też nie było dobre rozwiązanie bo może myśleć, że skoro zwątpiłem wtedy to pewnie zwątpiłbym i później. Dostałem też informację od kumpla, że ona po prostu się boi drugi raz być ze mną. A gdy mi powiedziala ze chce zebysmy zostali kumplami to bala sie mojej reakcji, ze mnie znowu straci, ze nie zaakceptuje przyjazni. Jej zalezy i ja o tym wiem, tylko jak do tego wszystkiego podejsc. Pomozecie ?