Witam.Moja historia jest pewnie jedną z wielu banalnych i poruszanych już nie raz na tym forum.Z racji swojego wieku nie powinienem już nawet tu być na akim portalu tylko cieszyć się życiem u boku kobiety..Niestety tak nie jest i wszystkie moje związki konczyły sie porażka tak jak mój ostatni.Byliśmy ze sobą 19 miesięcy Ona 28 lat ja 39..W zeszłym roku sie zaręczyliśmy wynajeliśmy mieszkanie.Nie było kolorowo,ja dużo pracowałem więc czesto sie kłóociliśmy o to że nie ma mnie w domu.Niestety koszt wynajęcia był tak duży ,że trzeba było dorabiać..Postanowiłem wypowiedzieć umowe i szukać czegoś tanszego.W miedzyczasie uleglem wypadkowi i zostałem uziemiony na pół roku o kulach..Opiekowała sie mną cały czas poświęciła mi cała uwage i dzięki niej dziś jestem na chodzie.
Niestety moje zachowanie było dużo gorsze,nie okazywałem jej uczuć skupiałem sie tylko na swoim zdrowiu i potrzebach.W styczniu wyjechałem na miesiąc do sanatorium żeby sie poddać rehabilitacji.Moja narzeczona została w domu.Dodam jeszcze że po okresie wypowiedzenia mieszkania zrobiłem największe głupstwo bo wróciliśmy z narzeczona kazdy do swojego rodzinnego domu..Z uwagi na moją kontuzje i pieniądze..
Moja narzeczona chiała żebym cos zrobił z naszym życiem,coś pomyślał kupił choćby kawalerke żebyśmy byli razem..Niestety nie zrobiłem nic w tym kierunku w dodatku chciała sobie przemyśleć wszystko miała ciężkie dni a ja zamiast coś z tym zrobić to czekałem,nawet w walentynki nie pojechałem do niej bo pisała ze nie chce rozmawiać o nas,choć czekała żebym przyjechał...Prosty przykład jak można zjebać wszystko...Zerwała ze mną,oddała mi pierścionek..powiedziała ze nie zrobiłem nic i straciła do mnie zaufanie bo nie było mnie przy niej jak mnie potrzebowała.Powiedziała,że mnie kocha ale na dzień dzisiejszy nie potrafi być ze mna...
Wiem że zawaliłem na całej lini..wiem,że to moja wina..i wiem,że mam problem bo nie potrafie podejmować prostych decyzji..Kocham ją a postępuje tak głupio..