Czołem Panowie. Mam problem, wiem, że szargają mną emocje dlatego potrzebuję obiektywnej opinii, potrzebuje pomocy osób, które wypowiedzą się w temacie na chłodno i dadzą mi kopa w dupe,potrzebuję właśnie waszej pomocy. Przejdę do sedna sprawy, postaram sie w skrócie. Więc tak, jestem z dziewczyną rok, jesteśmy jeszcze gnojami (17), chodzimy razem do liceum, do jednej klasy. Zaczęło się wszystko w wakacje, dużo smsów, w końcu spotkanie, na którym od razu zainicjowałem bliższy kontakt fizyczny, spodobało jej się to, ogółem rzecz biorąc bardzo szybko przemieniło się to w związek. Popełniałem wiele błędów (zapewne nadal to robię, ale wciąż się uczę), chociażby ten, że szybko rzuciłem jej 'kocham'...odpowiedziała mi i w ogóle sama mi to czasem mówiła, lecz po paru miesiącach nie odpowiedziała mi, zmartwiło mnie to i zacząłem dopytywać..napisała mi sms'a, że ona nie jest pewna czy mnie kocha, czasem bywała chłodna, lecz ja starałem się niczego nie psuć i ciągnąłem to, tłumacząc, że mija zauroczenie, że musimy dać sobie czasu, że każdy sie zakochuje w innym tempie blabla... Za jakiś czas kiedy nasza relacja wróciła na właściwy tor, nie mówiłem jej o swoich uczuciach, lecz ona sama poczuła, że mnie w pewnym sensie oszukuje i nie chce mnie ranić, bo ja ją kocham a ona nie umie mi tego powiedzieć itd..rozstalismy się, z mojej inicjatywy i od tamtej pory chłód, dystans z mojej strony. Dziewczyna jeszcze bardziej sie starała, szukała kontaktu, dotyku..Z czasem zmiękłem i wróciliśmy, temat przewijał się dość długo z tymi niepewnościami i watpliwościami. Glupie rozstania i powroty, po każdym z rozstań ona bardzo zabiegała o mnie, pisała smsy, inicjowała spotkania, każdy pretekst był dobry byleby do mnie przyjść, chociażby chciała sie uczyc angielskiego, a jak już u mnie była to teksty w stylu jak ładnie pachnę i przybliżanie sie do mnie. Takie nasze spotkania często kończyły się zbliżeniem, po których miewałem wyrzuty sumienia bo nie interesowała mnie relacja bez zobowiazań. Przed wakacjami mocno naciskałem żeby się okręśliła co czuje, frajerzyłem i błaźniłem się i stało się, powiedziała że nie kocha. A ja okej, że rozumiem, tyle mi wystarczy i cisza. Następnego dnia dzwonek do drzwi, wyskakuje spod prysznica i w samym ręczniku do drzwi, a tam kto? Ona. Żałowała nagle swoich słów, prosiła bym o tym zapomniał i nie konczył jeszcze i dał szansę. Chciała żebyśmy spędzili wakacje razem, że może emocje wzbudze jakieś w niej i będzie pewna co czuje, a po wakacjach porozmawiamy o uczuciach. Dałem się przekonać, spędzilismy razem te wakacje, choć na początku były spiny o glupoty to z czasem wyszliśmy na prostą i było świetnie. Blisko ze sobą, jak najczesciej sie chciała spotykać, zawsze coś wymysliłem, była serio zadowolona, często spedzalismy czas raz u niej na wsi, raz u mnie w mieście, rocznica spotkania, imprezy, nocowania, było co robić jednym słowem.
Wakacje dobiegły końca i nadszedł dzień tej decydujacej rozmowy, której chyba jednak unikała lecz do niej doszło. Powiedziała mi, że nie chce mnie stracić, że naprawde była szczesliwa w te wakacje, ale boi się, że teraz nie bedziemy mieli dla siebie czasu, bo szkoła, znowu wejdzie rutyna i że znowu może mieć wątpliwości, a na dzień dzisiejszy chce być ze mną, że nie mnie żadnej nie odda i sama nikogo nie chce. I nie mam pojęcia co mam robić, serio jestem zakochany w dziewczynie, naprawde jest w porządku osobą, ale jedyny minus to to, że nie mówi 'kocham' a ja tego wcale nie wymagam już, mogę bez tego żyć lecz sama twierdzi, że brakuje jej tego. Warto dodać, że czynami pokazuje jakby była zakochana we mnie po uszy, a ponoć liczą się czyny, a słowa to tylko dopełnienie..Dzięki za cierpliwość i czekam na wasze zdanie w tym temacie, jestem otwarty na wszelką krytykę. Pozdrawiam