Kilka tygodni temu zaproponowałem spotkanie dziewczynie, którą wcześniej znałem tylko przelotnie. Zgodziła się bez problemu. Było miło, dużo śmiechu itd. Spotkaliśmy się kilka razy, były pocałunki, jakieś macanie i tak dalej, lecz do niczego konkretnego nie doszło. Mieszkamy w jednej miejscowości i wśród ludzi i znajomych ma ona opinie sympatycznej dziewczyny, z którą można o wszystkim pogadać. Jednak wyczuwam u niej jakąś blokadę czy coś. Tak jakby się krępowała w mojej obecności. Zresztą, po paru piwkach powiedziała mi coś takiego, że "teraz się przynajmniej nie stresuje". Dla mnie też jest to uciążliwe, bo ile można zapodawać jakieś tematy do rozmowy? No ale mniejsza o to, pomyślałem, że z czasem się wyrobi. Druga sprawa jest taka, że miała mało czasu żeby się spotykać, bo kończyła szkołę i dużo nauki było, a weekendy ma pracę dorywczą. Spoko, ja to rozumiem, nawet podoba mi się że myśli poważnie o życiu, tym bardziej, że przez pewien okres widziałem, że jej zależy. Pisała mi sms-y na dobranoc i dzień dobry i tego typu pierdółki. Ostatnio sytuacja się zmieniła, skończyła szkołę i zaczęła pracę, więc czasu też nie ma za bardzo, no ale zainteresowanie z jej strony też jakby ucichło. Dodam, że od samego początku praktycznie tylko ja proponowałem spotkania, co też już zaczyna mnie drażnić. Ponieważ pracuje w sklepie niedaleko to zajechałem tam kilka razy na bajerkę. Niby rozmowa spoko, nie dała mi odczuć że jej nie interesuje już, czy coś w tym rodzaju. Zaproponowałem spotkanie w poniedziałek wieczorem, bo ma tydzień na rano. Powiedziała, że nie wie czy da rade bo może mieć próbę, prędzej wtorek, itd., itp. Ok, pomyślałem sobie, że nie będę naciskał.

Ogólnie sytuacja jest taka, na spotkaniach wszystko w miare ok, ale jeśli chodzi o umawianie się, to praktycznie żadnej inicjatywy z jej strony. Chyba sobie odpuszczę na jakiś czas i poczekam na jej ruch. Jak Wy to widzicie?