Ja bym chciał to kontynuować ale nie wiem raz jak ona to widzi, wiedząc że ja to bardzej pieprzyć chcę, a dwa czy wytrzymam jej jazdy. Poza tym nie dam sobie lecieć w kulki z szantażem emocjonalnym.

@PUA: To nie jest tak, że ja się boję związku.
No, może trochę. Bardziej problem w tym, że ja nie chcę być uziemiony, być z jedną laską choćby i krótko, bo jest pełno innych, co najmniej równie fajnych.

Otwarty związek od FF różni się imo tym, że w FF chodzi wyłącznie o rżnięcie, w związku o wszystko to, o co chodzi w związku, ale nie ma się wyrzutów sumienia bawiąc się z innymi.

I absolutnie nie chodzi mi o to, że jest toksyczna bo chce związku - jest toksyczna, bo żeby tego związku dostać, to szantażuje, straszy i robi awantury.

@Konstanty - powiedziałem jej tyle, że związek byłby mi nie po drodze, bo:
a) poczucie związania
b) wyjazd.
To ona rzuciła tekstem, że jej najdłuższy związek trwał 4 miesiące. Tak jakby zupełnie nie przeszkadzało jej, że się wynoszę. I po prawdzie w sumie mógłbym w to wejść, gdyby nie to, że na horyzoncie jest parę innych opcji, z których nie umiem zrezygnować.

@Sakuś - no tu masz w sumie rację, choć wolałem wyłożyć kawę na ławę i zaryzykować, że pójdziemy w krzaki się jebać.

@Zef - nie wiem, w którym punkcie ta walka ma się toczyć, dla mnie sprawa jest totalnie jasna - chcę jej, ale też chcę kilku innych, i nie chcę z żadnej rezygnować. Oba mózgi zgadzają się również z tym, że związek jest mi nie po drodze, ale nie jest wykluczony kategorycznie i w 100% - bardziej w 85%.

Tak, teraz o tym wiem (i wtedy też powinienem wiedzieć, tyle że byłem po którymś z kolei piwie).
Pytanie - co się da z tym jeszcze zrobić?

Pomijam już, że strasznie się focha, jak nie odpisuję na fb.

Właśnie mi powiedziała, że leży w szpitalu na serce. Niezbyt chce mi się wierzyć, ale zastanawiam się, czy grać w tę gierkę, czy co.
Póki co zaczynam skłaniać się ku opcji pod tytułem "spadaj na szczaw", choć nie ukrywam - kręci mnie.

Wkopałem się.
Spotkałem się z inną, wcześniejszą - z którą faktycznie chciałbym związku, ale mało reaktywna jest.
Ona dość szybko poszła, spotkanie z kolei nie poszło w ogóle.
Zadzwoniłem do gotki, bo mieliśmy być wstępnie umówieni na tą porę - odmówiła spotkania.
Na fb spytała, czemu sobie o niej przypomniałem (foch!), ja że wcale nie zapominałem, po prostu są rzeczy do omówienia, które nie nadają się na rozmowę internetową.
Zaczęła wypisywać, że już się tego boi - odpowiedziałem, że wyobraża sobie złe rzeczy, które niekoniecznie muszą się sprawdzić.
I to mnie zabiło - napisała, że mi ufa. Gdzie kompletnie nie powinna, bo ja prawdę powiedziawszy chcę ją tylko zaliczyć, najlepiej kilka razy. Nie to, że mam ją w dupie - ona widocznie nie potrafi pojąć, że dla mnie nie jest takie hop-siup zakochać się i wejść w związek, szczególnie że ostatnie coś takiego, jeszcze 3 lata temu, skończyło się dla mnie bardzo nieprzyjemnie. Nie potrafi również pojąć, że mimo że po prostu chcę seksu, to nie traktuję jej jako zabawkę.

Jak to odkręcić, tak żeby obyło się bez ofiar w ludziach i dobytku?

Masz może rację.

Po kolei:

Raczej nie otwartość. Szczerze - po prostu po długim "osamotnieniu" pojawił się lekki nadmiar kobiet, i nie potrafię się zdecydować na nic. Plus nigdy nie potrafiłem wybrać jednej opcji wiedząc, że tracę pozostałe. Zawsze chciałem mieć jakąś furtkę. Dlatego też nie chcę związków, między innymi dlatego, że obawiam się, że będę zdradzał.

Foch? Bo ma focha, czy miała, bo teraz chyba ją ugłaskałem niepotrzebnie. W ogóle było dobrze (dla mnie) w sumie, bo przeszła mi już chęć robienia z nią czegokolwiek, ale jak pojeb musiałem to rozgrzebać. Chuj, będą konsekwencje.

Podejrzewam, że raczej sobie wyobrażała, że zerwę z nią kontakt. Myślę, że ona bądź co bądź chciałaby seksu, ale nie tak łatwo, bo zaufanie, bo "szanowanie się" itd.

Zawsze mi się wydawało, że w związku to o uczucia właśnie chodzi.

Nawet nie jako sekszabawkę, a raczej jako dorosłą kobietę która wie co robi - a raczej powinna.

A mało reaktywna to jest ta, na której mi jednak zależałoby - nie potrafię nic z nią robić, oprócz rozmowy. Praktycznie zero dotyku, nie potrafię pocałować jej, ale to jest osobny temat, z którym muszę sobie dać radę sam.

Owszem, mój światopogląd jest skrzywiony. Do bardzo niedawna temat kobiet dla mnie praktycznie nie istniał, potem udawałem, że dla mnie nie istnieje, a teraz nagle zrobiło się za łatwo i się w tym topię. I może i jest mało męski, nigdy nie miałem specjalnie dobrego wzoru do naśladowania w tym temacie. Ale chcę wyjść w końcu na mężczyznę, więc powiedz mi dokładnie, jak kretynowi, co muszę w sobie poprawić.