Cześć, będzie długie..

Wiem że to nie forum medyczne, ale zajmujecie się szeroko pojętym rozwojem osobistym a ja jestem z deka ciężkiej sytuacji która odbija się na moje kontakty z ludźmi.

To nie jest żadna spowiedź ani użalanie się nad sobą.

Śmiesznie to zabrzmi ale chyba zacznę od tego, że piłem. Nie wylewałem za kołnierz, waliłem gorzołe w ten głupi pysk przez grubo ponad rok ( obstawiam że to była tak zima 2012 ), wszystko fajnie, zaczeło sie od flaszki na 3, potem na 2, a z pozniejszym czasem 2 flachy na 2 budziły w nas aromaty dopiero.
Przyszła kryska na matyska. 2 tygodnie temu we wtorek, po ciężkiej bibce w plenerze, wstalem i jakby nigdy nic poszłem do szkoły. Już jadąc do szkoły, bylo mi strasznie niedobrze, ale stwierdziłem tylko sucho ' ahh to ten kac jebany '. Wróciłem do domu po szkole, jakoś przeżylem tą męczarnie.

W domu? Szok. Duszności, podwyższone ciśnienie ( 170/120, tętno 100 ), szybka akcja, dzwonię po karetkę, po przeprowadzeniu wywiadu stwierdzili ' syndrom da2 ', chyba nie musze tłumaczyć. Dostalem 2 kroplówki, zalecili wizytę w szpitalu, wracam z buta do domu, bo lepiej sie poczułem.
Postanowiłem się kurowac, odstawiłem fajki, alkohol, zacząłem jeść warzywa,owoce, soki i wszystko luz. No ale polak nie kaktus, tydzień temu w środę, znowu plener, kuuuurwa. Nie chce nawet mówić ile tam było wódki.. Morze?

Na drugi dzień powtórka z rozrywki, ciśnienie 190/120, puls 120, myślalem ze zdechne, drzenie całego ciała, majaczenie, ostra biegunka i wymioty. Karetka znów przyjechała, zgarneli mnie na moją prośbę, chcieli mnie zostawić a ja nie umiałem wstać nawet. No ale zabrali, na szczęście do innego szpitala, tylko że znowu to samo stwierdzili. 2 kroplówki, pomiar wszystkiego i zalecenie wizyty do lekarza, nie poszedlem.

Powiedzialem sobie, albo raz na zawsze rzucę to picie i papierosy albo zdechne i będzie koniec mojej historii. Słowa dotrzymałem. 0 alko, 0 fajek, wyjścia z kumplami z sokiem w ręce, wziąłem się za siebie, kupiłem piłkę do grania w nogę, bo kocham futbol, nawet raz znajomych wyciagnałem, ogarnąłem sytuacje że będę musiał rzucić moje złe nawyki, smucił mnie tylko fakt, że mam 1 targeta na oku i chciałem Ją zaprosić do mnie na winko ( porządne, nie jakaś Sangrinita -.- ), cóż. Przychodzi dzień wczorajszy. Ludzie przyzwyczajeni już do mojej metamorfozy, że nie widzą mnie z flachą w ręcę śpiewającego polskie ballady, i znowu porażka. Od rana biegunka, bardzo ostra, wymioty, łeb miał mi rozerwać, serce szalało, temperatura 38,5, ból brzucha, myśle no co jest kuźwa..

Polecialem w byle łachach do przychodni, mialem farta, byłem drugi, w przychodni mi się polepszyło.
Lekarz wypisał mi receptę na wszystkie dolegliwości, pękający brzuch, cisnienie, rzyganie, sranie, temperature. Jakby cos bylo nie tak, mam wpaść.

Przychodze do domu, oczywiście cala rodzina spanikowana, wszyscy już wiedzą, nie że chlałem i przestałem, ale że mam ciśnienie. Wszyscy złowrogo wrozyli, nadcisnienie to NIEULECZALNA choroba?! Co kurwa? Cale zycie mam cierpiec? Przeciez tabletki na ciśnienie obniżają potencję, a mi się chce jeszcze coś w tym zyciu podupić!
Już wczoraj organizm poddał próbie wszystkie tabletki, dały rade, czułem sie przez godzine jak zombie, ale tabletki ostatecznie wykonaly robotę.
Od wczoraj leżę w łóżku, dziś to samo było, jestem niskociśnieniowcem, owszem piłem rano kawę i papierosa do tego odpalalem, ale kurwa, w tym wieku!? Od wczoraj są to sumy minimalnie 150/90, puls 110 przy których ja po mału prawie świadomość, lekarstwa pomagają, ale na ile?

Chłopaki, pomóżcie. Czy jestem skazany na takie obłożne życie i ciagle sie martwic kiedy nastapi kolejna ' fala '?..
Czy jestem skazany, ze moi rowiesnicy beda sie bawic w piatki i soboty a ja bede skazany leżeć w łóżku tak jak dzisiaj?.. Czy te wszystkie pierdolone choroby świadczą o tym że organizm domaga się alkoholu, a poniewaz go nie ma to płata mi figle?.. Czy mam jakieś szanse na normalne życie?.. Na randkę z kobietą marzeń i winem?.. Czy kiedykolwiek będę mógl jeszcze pić?.. Z góry dziękuję za zrozumienie i pomoc.