Witajcie, bardzo dawno tutaj nie pisałem, bo zwyczajnie wszystko zaczęło iść w coraz to lepszym kierunku. Nie chcę pisać, jak dużo ta strona mi dała (co jest prawdą), a raczej poprosić was o porady.
Po dużej ilości moich indywidualnych sukcesów zetknąłem się z problemem, gdzie nie wiem co mam robić. Jestem studentem i chyba zakochałem się w znajomej z mojego kierunku.
Wcześniej nie zwracałem na nią, aż takiej uwagi, ale na 3 roku coś się stało, że mnie wzięło. Myślałem, że to głupie zauroczenie czy coś, ale to już trwa za długo. Przez to, że tak mnie wzięło z trudem myślę o tym co robię racjonalnie i sam się łapie na tym, że ją idealizuje. Właściwie to ciągle o niej rozmyślam i staram się przypadkiem niby na nią wpadać. Zdaje sobie sprawę, że to głupie, ale to jedyny sposób, aby z nią jakoś pogadać. Wiecie to jedna z tych osób dla których dzień to pościg z czasem. To też osoba, która każdemu pomoże, z każdym pogada, wysłucha, poradzi itp., ale praktycznie nikogo nie dopuszcza bliżej przy olbrzymiej sympatii do prawie każdego.
Ostatnio zdałem sobie sprawę, że prawie nikt nie wie u nas na studiach cokolwiek o niej (dodam, że dziewczyna jest aktywistką społeczną, więc to nie jest jakiś mruk czy coś). Poza tym ostatnio, jak z nią rozmawiałem zeszło na temat przyszłości,a tym samym jej planów. Zacząłem ją wypytywać czy jej plany się nie zmieniły, bo wpierw chciała zostać na uczelni (to, jak tą informację od niej uzyskałem to też droga przez mękę) i zapytała mnie skąd ty znasz moje plany (tak jakby chciała uważać żeby się nie otworzyć).
Dodatkowo ciągle mnie traktuje, jak innych, jak dobrego znajomego, z którym można się pośmiać. Staram się do niej pisać i też odpisuje mi normalnie, ale nic poza tym. Chciałem być tak samo tajemniczy, zaimponować jej, ale prawie nic na niej nie robi wrażenia. Jak chcę zacząć jakiś ważny temat to zawsze zamienia to w żart. Od dawna nie była w żadnym związku, w ogólnej opinii nie jest jakaś piękna (pomimo, że ja uważam inaczej) i ciągle mnie intryguje. Właściwie nikt chyba tak na mnie nie działał. Z jednej strony jestem podekscytowany, zafascynowany z drugiej cholernie zagubiony. Nie jestem jakimś obiektem westchnień kobiet, daleko mi do ideału, ale zyskuje przy bliższym poznaniu (to drugie żeby nie było to opinia kobiet, które mi to powiedziały). Na obecną chwilę nie chcę się poddawać (akurat tego nie znoszę). Nie proszę Was o jakiś wielki plan działania, a jakiekolwiek porady, bo wydaje mi się, że bez pomocy sam sobie nie dam rady. Z góry dziękuje