Witam.

Od razu przejdę do sedna. "Jestem" z dziewczyną, z początku chłodna, później udało mi się obrócić sytuacje o 180 stopni, sama inicjowała spotkania, dzwoniła, interesowała się, wszystko tak jak chciałem i to czego oczekiwałem, zwiazek, w którym każdy dawał coś od siebie w równym stopniu. W końcu doszło do większej spiny, a zaczęło się od tego, że ona była przestraszona, że może nie mieć dla mnie czasu i chce to przemyśleć. Prawdopodbnie rzeczywiscie tak było, bo ma bardzo wiele obowiązków, ale wiedziałem o tym decydując sie na nią, i to jej właśnie powiedziałem. Ona swoje, ja swoje, w końcu zdenerwowany napisałem, że szkoda mi czasu na takie gry, i że skoro jej zależy, bo czesto mi to wyznawała to powinnismy chociaz spróbować podołać całej sytuacji i zobaczyć jak będzie. Starała mi się po tym wmówić, że mi nie zależy. Wiedziałem jak jest, więc nie musiałem jej dowodzić swoich racji, wątpiąc w dalsze powodzenie tej relacji poczekałem na rozwój wydarzeń. Po dłuższym czasie, wyszła z inicjatywą spotkania, zgodziłem się ale nadal było chłodno, ale nie chamsko. Rozmowa była ok, ale bez żadnych czułości. Chwile po tym zaczęła się szkoła, a ja nadal twardo w tym co robie (dziś widzę, że troche z tym przesadziłem i było to całkiem zbędne w aż takim wymiarze), dostałem sms, że ma dość tego olewania z mojej strony, powiedziałem o tym porozmawiać następnego dnia. Tak też się stało, powiedziała, że jej zależy i że chce żeby było tak jak wcześniej (a było naprawdę bardzo dobrze).

W tym miejscu przechodzimy do rzeczy która mnie zastanawia i nie do końca potrafie ją sobie wytłumaczyć. Mianowicie po tej rozmowie to ona stała zaczęła zlewać, mało kontaktu, zero spotkań, krótkie rozmowy w szkole. Dlaczego tak się dzieje ?, powiedziała, żebym się ogarnął i troche bardziej przyłożył (może mieć racje, myśle że to są konsekwencje mojego wcześniejszego zachowania), ale teraz pytanie jak to rozegrać, tak żeby nie zacząć pieskować, bo podejrzewam, jedna czy dwie rozmowy nie wystarczą. Wyszedłem z inicyjatywą spotaknia, okazało się że zachorowała i rzeczywiście tak jest (myślałem, że wymówka), zapytałem o jakiś późniejszy termin, dostałem odp, że nie wie jak bedzie z czasem. Myślę, że z mojej strony wystarczy propozycji spotkań, chociaż z drugiej strony ona nadal może nie wyjść sama z taką inicjatywą, żeby mnie przetestować dalej. Co zrobić w takiej sytuacji ?

Szczerze mówiąc, nie mam parcia na to, że to ratować. Potrzebuje spojrzenia kogoś, z zew. i jakichś wskazówek, bo prawda jest taka, że pozwoliłem zabrać sobie stery a teraz chce dowiedzieć się jak w takiej sytuacji można by je ozsykać. Mam nadzieje, że ostrzymam jakieś wskazkówki, by wiedzieć jak postąpić przy innej takiej okazji. PRZEPRASZAM : wiem, że długo