Panowie, jej znajomi sa starsi od niej i wyjechali z miasta.
Glupi przyklad wyjazd 100km z moimi znajomymi, ktorych swietnie zna. Ma byc to 3 noce przed sylwestrem plus sylwester.
Najpierw ze chce bo za dlugo. Potem ze przyjaciolka do niej ma przyjechac jak akurat wyjezdzamy. Wiec pytam czy mam zostac w domu i siedziec w domu bez znajomych jak ona bedzie z przyjaciolka? Ona ze we trojke mozemy siedziec... Wysmialem ten pomysl.
Zaproponowalem, ze ona posiedzi z przyjaciolka a ja pojade z ekipa a ona do nas dojedize busem. Na co ona, ze busem to nie bedzie jechala i chuj. I czy nie boje sie jej puscic z obcymi ludzmi. Ze potem przesiadka. Odpowiedzialem ze bez przesiadki, bo potem juz po nia przyjade i przywioze ja na miejsce. Ona, ze nie i ze w ogole chuj chuj chuj i tak wyglada rozmowa.

Panowie wczoraj byla klotnia o to, ze nie dalem lajka pod jej zdjeciem a kolezankom czasem klikne. To sie robi chore. Mowilem jej ze odejde jak sie nie uspokoi i nie zmieni zachowania. Dzisiaj podobna akcja. Odchodzic czy co?

Witam, temat prehistoryczny ale dopiero teraz mam szansę go odkopać i skomentować. Może ktoś wyciągnie jakieś wnioski z tego co napiszę.
Jestem dziewczyną o której parkerM pisał. Postuje z jego konta, ponieważ poprosiłam go o hasło żeby móc napisać tu to co myślę i więcej nie zaglądać na tę stronę.
Po pierwsze, widzę w tym poście sporą hipokryzję... Był napisany między jednym, przypadkowym spotkaniem "przyjaciółki" a następnym, zaplanowanym. Moja zazdrość wzięła się z faktu, że od początku naszej znajomości z chłopakiem słyszałam o tej dziewczynie jaką jest super - zwolniła dla mnie miejsce na wyjeździe (nieprawda), z jej numeru chłopak do mnie pisał kiedy miał zablokowany telefon, on dzwonił przy mnie w jej obronie do chłopaka ktory niezbyt za nią przepadal (delikatnie powiedziane), ogólnie robił wszystko co zbijalo moja samoocenę z nóg. M. byl jedynym chłopakiem któremu zaufalam na tyle, żeby zostawić go samego w klubie na jakiś czas, potem okazało się ze był umówiony z inną dziewczyną tam, a przyjaciółce pisał że dotykal tamtą dziewczynę itd. Wtedy o tym nie wiedziałam i za wyjątkiem tej zazdrości o K. byłam najszczesliwsza osoba na świecie, do czasu kiedy on wybrał spotkanie z nią zamiast ze mną. Jako dziewczyna zdradzona zareagowalam postawieniem ultimatum, wystarczyło że on powiedział ze mnie kocha a ja już byłam w stanie wszystko mu wybaczyć. Jednak pewne rzeczy nie dawały mi spokoju - to, ze on długo nie odpisywal, wydawal się rozkojarzony w rozmowach ze mną, mówił że idzie spać a siedział jeszcze na Facebooku, nie mogłam dotknąć jego telefonu choćby po to żeby sprawdzić godzinę. Najpierw nieśmiało, potem intensywnie oskarzalam go o to ze ma romans. Jego odpowiedzi zawsze robiły ze mnie histeryczke, wmawial mi że mam urojenia. 2-3 dni przed napisaniem tego postu poszedł na zakupy i spotkał tą przyjaciolke, przypadkiem czy nie, widziała ich dziewczyna za którą conajmniej nie przepadałam. Nie wiedziałam nic o tym, aż kilka dni po tym poście poszłam kupić dla M. prezent na święta. Wybrałam się tam z przyjaciółką, która Kiedy dowiedziała się o celu zakupów kazała mi usiąść i powiedziała mi to co przeczuwalam. On tego dnia spotkał się z przyjaciółką i orzypadkiem widziała ich ta sama dziewczyna, powiedziała o tym mojej przyjaciółce. Okazało się ze M. podszedł do niej i piwiedzial że "jego tu nie było". Poryczalam się na miejscu, ale on znowu mnie tak zmanipulowal że zaczęłam się zastanawiać czy dziewczyna która ich widziała nie zmyśla. Rozeszlo sie po kościach, chociaż nadal miałam problemy z zaufaniem. Sytuacja z sylwestrem - to, ze przyjeżdża do mnie przyjaciółką wiadomos było wcześniej, przyjezdzala do mnie w tym czasie prawie co roku. Nie chciałam jechać na tego sylwestra z jego znajomymi, bo za nimi najzwyczajniej w świecie nie przepadałam, a on naobuecywal mi że spędzimy tę noc sami. Potem studniówka, matury, kłótni było wiele Ale ogólnie się nie psulo. Zaraz przed końcem maja doszliśmy do punktu krytycznego związku, dowiedziałam się wtedy o jego wpisach na tej stronie. To co przeczytałam doprowadziło mnie do bardzo złego stanu, poprosiłam o hasło do Facebooka. On plakał przede mną, zarzekajac się, ze nic już go z tą przyjaciółką nie lacyz, że nie ma z nua kontaktu, przysiegal na życie własnej matki. Kiedy tylko nie mogąc patrzeć na jego łzy przytulilam go, przeszło mu i pewny siebie powiedział ze musi iść. 13 grudnia zmusilam go żeby zablokował tamtą dziewczynę, kiedy weszłam na jego Facebooka (po długim konflikcie ze samą sobą) cały mój związek okazał się jakąś fikcją. Przyjaciółka była wtajemniczana w najdrobniejsze i najbardziej intymne szczegóły naszego związku, była powierniczka tego jak bardzo ja jestem niedobra (bo rozmowa ze mną na temat tego co robię źle nie byłaby orzeciez dobrym pomysłem), smieli się razem z mojej nienawiści do niej, a przede wszystkim okazało się ze ich rozmowy pełne były... Seksu? Nie wiem jak to ująć, ale wybujale opisy jak on lizalby jej okolice intymne i jak bardzo chciałby żeby to ona była jego pierwszą a nie ja rozbiły mnie na kawałki. Wszystko co nas łączyło rozsypalo się. Przecież pisał, że nie zdradza. Przysiegal.
Nadal jesteśmy razem, choć to niekończące się pasmo kłótni, braku zaufania z mojej strony. Nie umiemy się rozstać, chociaż próbowaliśmy. Moglagym jeszcze wiele napisać o tym, jak fałszywy jest jego pierwszy post w temacie, ale wydaje mi się ze wszystko sprowadza się do trgo, że widział we mnie tylko złe zachowania, wyolbrzymial je, a rolę tej dobrej pełniła tzw. Przyjaciółka. Zamiast rozmawiać ze mną o tym co jest złe, pisał tu i rozmawiał o tym z nią.
Panowie, na pewno znajdą się wśród Was tacy, którzy mój post wysmieja, jednak to co napisałam pomoze mi zebrać się w sobie po dowiedzeniu się ze 11 miesięcy byłam jedną z dwóch, z czym nie daje sobie rady od czerwca. Pewnie, nie byłam idealna, czepialam się, byłam zazdrosna, chciałam spędzać z osobą która kochałam ponad wszystko każda chwilę, a każda chwila oddzielnie była męką. Jednak nigdy, przenigdy M. nie usłyszał ode mnie kłamstwa. Proszę, zastanówcie się dwa razy jeśli znajdziecie dziewczynę która nigdy Was nie oklamala i oddalaby za Was życie, czy warto dla kilku chwil uniesienia z inną zniszczyć drugiej osobie spojrzenie na związki.