Witam serdecznie, śledzę stronkę od jakiegoś czasu, staram się czytać co nieco no i być na bieżąco ze wszystkim, jednak dzisiaj postanowiłem się tutaj zarejestrować licząc na Waszą pomoc w pewnej sytuacji, która szczerze mówiąc lekko mnie przerasta

Postaram się mniej więcej opisać wydarzenia, które tak niepokoją moją osobę, a więc do rzeczy!
Okres praktyk zawodowych, trzeba odbębnić, a więc postanowiłem udać się do placówki, w której jest zatrudniony mój kolega, z kimś kogo się zna zawsze raźniej, okres kilku tygodni tracenia czasu za darmo, czyli to co każdy lubi

Pierwsze dni jak to pierwsze dni, poznaje się ludzi, jest się na uboczu, że tak powiem bada się grunty, jednak w oko wpada mi pewna dziewczyna, kontaktowa, miła, fajna, ładna, otwarta, no ciężko mi wskazać jakiekolwiek minusy, także postanawiam mieć ją na uwadze i dowiedzieć się delikatnie paru rzeczy o niej.
Także mijają dni, widujemy się dosłownie chwilę, nie mieliśmy okazji być na tej samej zmianie, ale zawsze z jej strony rozmowa, uśmiech, no jakbyśmy się znali już jakiś czas, jak już wcześniej podkreślałem - wrażenie pozytywne.
W końcu udaje nam się trafić na te same godziny, a więc mimo obecności jeszcze innych osób, mam szansę na dłuższy kontakt no i obserwację. Nie przedłużając, dostaje zaproszenie na portalu społecznościowym (bez reklam), czyli jeszcze bardziej zwiększony kontakt, a tam prawie codzienna wymiana zdań, wyglądało to bardziej na emaile, nie mogliśmy się "trafić" w jednym momencie online, więc nie wyglądało to źle.
W międzyczasie w pracy jest okres, gdzie jesteśmy sami przez godzinę,codziennie, staram się delikatnie dowiedzieć co w trawie piszczy, a więc:
-że miała chłopaka 4 lata
-że cały czas są w kontakcie
-że raz się schodzą raz rozchodzą
-że jak są razem to nie dba o nią
-że wszyscy odradzają jej kontynuowanie tego związku, jednak ona nie jest w stanie tego zrobić.
Telenowela po prostu... Jednak aktualnie nie są ze sobą, dla mnie to było najważniejsze.

W ostatni tydzień mojego pobytu trzeba było zabrać się do działań, wprost określiłem, że jest osobą, która zrobiła na mnie wrażenie (niestety jestem za bardzo szczery zawsze), no i zapytałem czy miałaby ochotę kiedyś gdzieś wyskoczyć, na co dała pozytywną odpowiedź. Działając dalej narzuciłem kilka terminów 3-4 dokładnie nie pamiętam, ale zawsze trafiałem na odmowę: a to że zmęczona po pracy, zajęta, nie ma czasu, co innego na głowie, także trochę traciłem nadzieję.

W międzyczasie pojawiły się częstsze rozmowy na portalu, że nie wie co robić z tym chłopakiem, że ja się pojawiłem do tego i nagle pojawia się wiadomość, no która szczerze mocno mnie zglebiła: "że nie chce mi robić nadziei (...) bo na dzien dzisiajszy to jestes dla mnie kolega....i nic wiecej- chce zebys to wiedzial,chcac sie ze mna spotykac"
Odpowiedziałem , że no niestety szkoda, jednak trzeba żyć dalej, ale zrobiła na mnie tak pozytywne wrażenie, że i tak chciałbym się z nią zobaczyć jak z koleżanką, co było... prawdą
Na co od razu zaproszenie do siebie, że z koleżankami będą siedzieć, odmówiłem tłumacząc się niechęcią do niczego, że to babski wieczór, oraz że wolę oglądać ją, a nie jej koleżanki.
Wieczór, no już w sumie noc, 23 telefony od niej, łącznie kilka, że zaprasza, te i tym podobne, takie gadki szmatki (dzwoniła pod wpływem) jednak za każdym razem odmawiałem przyjazdu, mimo że już wcześniej mnie zapraszała i tak 2 razy termin mi nie pasował, zobowiązałem się że na nastepnym spotkaniu bedę na 100%.
Tyle o tym co było, trochę się rozpisałem, ale chciałem wyjaśnić sytuację Teraz wydarzenia z ostatnich dni...

Środek tygodnia, wiadomość, że ma wolny wieczór, że jak mam czas można się spotkać, po krotkiej wymianie zdań ustaliliśmy, że mam przyjść do niej do pracy i razem pojedziemy do miasta, całkiem w porządku, myślami byłem w sytuacji, że jako koledzy pijemy 2 piwa w barze, rozmawiamy i idziemy do domu, bo pewnie musi się wyspać, jednak myliłem się...

Owszem skończyło się na dwóch piwach w barze, jednak postanowiliśmy "poraczyć" się czymś mocniejszym w plenerze, także znowu rozmowy, śmiechy, opowieści, w pewnym momencie stwierdza, że jej zimno i chce żebym ją objął, dalej kontynuujemy rozmowę wkraczając w tematy bardziej szczere, intymne, dochodzi do pocałunku.
Jako, że jest już późno postanawiam ją odprowadzić do domu, ona stwierdza, że muszę zanocować, bronie się jak mogę, że jeszcze nie tak poźno, że wróce na piechote bo wcale nie mam tak daleko i tym podobne, na uwadze miałem, że po alkoholu może do czegoś dojść, że później będzie się z tym źle czuła, nie tak chciałem to rozegrać i niestety miałem rację...

Jesteśmy w domu, leżymy, przytulamy się, całujemy od czasu do czasu, trzymamy się cały czas w objęciach, krótko mówiąc jest dobrze Przez jej sugestie dochodzi do bliższego kontaktu, wiedziałem że później będzie rozdarta emocjonalnie, kolejny raz się nie myliłem...

No i na drugi dzień się zaczęło: że przeprasza za to co się wydarzyło, że to nie miało się prawa stać, że źle się z tym czuje, że nie chciała mi robić nadziei, bo nie jest w stanie zapomnieć o tym chłopaku, że bardzo mnie szanuje, że nie potrafi nic zmienić w swoim zachowaniu z tym chłopakiem, że nie może mi nic obiecać i że nie chce mnie skrzywdzić.
Wszystko okej, jednak pare dni poźniej pada tekst który mocno ograniczył moje pole działania: ".ja jestem w nim po uszy zakochana!! i nie wyobrazm sobie kogos innego obok mnie....przynajmniej na razie!! sama tego nie rozumiem ale tak jest!" No i że wyjeżdża bo musi przemyśleć wszystko na spokojnie.
Dałem sobie teraz spokój na kilka dni, pisujemy bardziej sporadycznie w jakiś błahych sprawach dosłownie kilka razy.

Ot cała historia! Mam nadzieję, że przybliżyłem mocno Wam sytuację, teraz kieruję moją prośbę: Ludu, co robić?!
Nie chcę rezygnować z tej znajomości, chcę o nią powalczyć, mieć świadomość, że zrobiłem wszystko co mogłem, więc proszę o rady, jak się za to dalej zabrać, bo aktualnie nie mam w ogóle pomysłu, jestem w kropce, bladej dupie czy jak kto woli.
Zaproponować spotkanie? Proces odkochiwania się jest żmudny i długi, ale myślę że jestem zdeterminowany do tego.
Liczę na konkretne odpowiedzi, i tekstów typu "daj sobie spokój" nie chcę widzieć w tym wątku, z każdej sytuacji musi być jakieś wyjście
Z góry dzięki za rady, no i przepraszam za te wypociny ale pisałem na spontanie
Pozdrawiam!