Witam!

Potrzebuję porady, bo utknąłem w miejscu...

Ale najpierw opiszę Wam swoją sytuację.
Znam dziewczynę od kwietnia/maja. Działamy razem w grupie, która skupia się na tematyce survivalu i marszy górskich (zajęcia co weekend, czasami oficjalne spotkania w tygodniu).
Od samego początku coś między nami się działo – zauważyłem z jej strony zainteresowanie, sam starałem się to pogłębiać, bo wpadła mi w oko (flirt, czy po prostu zwykłe rozmowy na luzie w czasie zajęć w naszej grupie). Po pewnym czasie (w czerwcu) zaproponowałem spotkanie – odmówiła (bo miała jakiś tam wyjazd i że musi się pakować); OK, propozycję ponowiłem po jej powrocie – odmówiła (tym razem, że ma zajęcia w tym dniu, a później plany wyjścia z koleżankami); OK, dałem sobie spokój (chociaż dalej normalnie gadaliśmy na zajęciach, śmialiśmy się i miło spędzaliśmy czas – a kino było tak naprawdę od samego początku znajomości).
Kolejną próbę wyciągnięcia dziewczyny podjąłem pod koniec wakacji – ale okazało się, że znowu jest na dniach przed wyjazdem (eh... wymówki) i odmówiła.
Ale w październiku zaczęła się nasza relacja pogłębiać - tzn. towarzyszyłem jej w drodze na zajęcia, zdarzyło mi się jej pomóc i co chyba najważniejsze – nasz flirt stał się mocno erotyczny .
No i tym razem to ona się ze mną skontaktowała – najpierw wymieniliśmy kilka (dosłownie kilka) smsów, później napisała na fb ... Pogadaliśmy – gadka szmatka i umówiliśmy się pod pretekstem wspólnej nauki.
Spotkanie – po pierwsze, spóźniła się (prawie 20 min!!!) – tłumaczyła, że uciekł jej autobus, bo wraca z zajęć pozalekcyjnych, skrytykowałem ją, ale żeby się nie obraziła to zakończyłem to historyjką, że jestem przyzwyczajony bo moja mama zawsze i wszędzie się spóźnia co najmniej o półgodziny. Ok – porozmawialiśmy fajnie, było kino, był kontakt wzrokowy, historyjki, śmiech, dobra pizza, później wystawa i razem udaliśmy się na zajęcia w naszej grupie. Niestety wracaliśmy całą paczką, więc pożegnaliśmy się jedynie przytuleniem :/.
Kolejne spotkanie odbyło się tydzień później (wcześniej braliśmy udział w wspólnych zajęciach – kino i rozmowy zaliczone) – poszliśmy na domówkę do jej znajomej (która też zresztą wspólnie z nami działa). Poznałem jej koleżanki, potańczyliśmy, porozmawialiśmy – muzyka była raczej dyskotekowa, na jedynym wolnym kawałku 'intymny' taniec odbyłem (niestety, a może i stety) z jej najlepszą koleżanką. Jako, że rodzice ją odebrali nie było szansy na KC...
Później pojechała za granicę na 5 dni iii coś się spieprzyło :].
Jak wróciła to zaproponowałem wspólne wyjście na komedię w teatrze (miałem 2 bilety) – odmówiła, tłumacząc się, że wróciła chora i leży w łóżku. Podziękowałem, że od razu dała mi jasną odpowiedź, bo jest jeszcze czas, żeby kogoś innego zaprosić, pozdrowiłem. Chociaż chyba dałem po sobie poznać, że się wkurwiłem i że wytrąciło mnie to z równowagi (bo bilety miałem i zaplanowałem całą otoczkę – w końcu miało być KC!).
Kolejny raz widzieliśmy się dopiero parę dni temu – na zajęciach. Miała urodziny – złożyłem jej osobiście życzenia, cmoknąłem w policzki. Dalej było OK – uśmiechała się, żartowała, chociaż tak wylewne złożenie życzeń jakby ją zdziwiło (może się speszyła, bo było nas wielu na zajęciach).
Ale spinkoliło się wszystko w ostatni weekend (również mieliśmy zajęcia, ale miałem okazję spędzić z nią dużo czasu). Bardzo często pokazywała humorki, negowała moje zdanie, pomysły (jakby mnie atakowała). Albo ją ignorowałem, albo coś odpowiedziałem (nie chamskie, nie atakujące). Miałem aparat – wkurzało ją jak robiłem jej zdjęcia (stwierdziła, że profesjonalista robi zdjęcia z ukrycia – ja jej na to, że może i tak, ale ja jej chciałem dać szansę, żeby jakoś się do tego zdjęcia ustawiła i ładnie wyszła). Odniosłem wrażenie, że wręcz się na mnie obraziła i okazywała to w bardzo infantylny sposób – o to, że wstawiając zdjęcie koleżance, u której byliśmy wcześniej na imprezie, na fb podpisałem, że jest to najładniejsze zdjęcie jakie udało mi się zrobić (jej fotki przesłałem na maila – próbowałem zagadać sms'em, czy je dostała i czemu nie widzę ich jeszcze na fb, ale nie dostałem odp.).
Postanowiłem nie odzywać się przez jakiś czas. Poczekać na jej ruch. I teraz pytanie do Was – jakie Wy mi radzicie podjąć kroki ?

Dodam jeszcze, że trudno mi przestać o niej myśleć, chociaż staram się być nienachalny i pokazywać, że nie jest jedyną dziewczyną, którą się interesują – ale wkręciłem sobie ją dość mocno do łba i trochę wariuję .

Jeżeli chodzi o utrzymywanie kontaktu – robimy to głównie osobiście, na wspólnych zajęciach. Jak już to staram się dzwonić, rzadko piszemy smsy i na fb.

Jeszcze jedna dodatkowa informacja: dziewczyna ma 17 lat - tak jak ja - i strasznie napięty harmonogram tygodnia...

Pozdrawiam!