Siema Wszystkim,
Tak jak napisałem w temacie - nie oczekuję odpowiedzi od debilów którzy napiszą jakieś 3 kretyńskie słowa, które nic mnie nie uświadomią. Chciałbym żeby odpisał mi ktoś, kto naprawdę zna się na kobietach, związkach, a wiem że jest tutaj takich wielu.

To tak, powiem że mam 20 lat, dziewczyna 19. Wciągnąłem się w długi 3 letni związek. W z początku było zajebiście - w sumie tak jak w każdym związku. Być może 16-17 lat to niewiele, ale nawet w takim wieku dziewczyna targa emocjami w chłopaku. Ogólnie kieruje się w związku kilkoma głównymi zasadami tj.
1. Szczerość.
2. Wierność
3. Szacunek

Dziewczyna w końcu ukryła kilka rzeczy, które najzwyczajniej wystarczyło powiedzieć - ew. przeprosić za nie, to je ukryła. Byłem wściekły, gdyż mówiłem nie raz że szczerość jest najważniejsza, a oszukała mnie np. spotykając się z chłopakiem, kiedy mi powiedziała, że jest u rodziny. Dziewczyna ewidentnie żałowała, przepraszała mnie i zapewniała że chciała tylko pogadać. Nie wiem, może jestem trochę dziwny ale nie podoba mi się żeby moja dziewczyna spotykała się z jakimikolwiek chłopakami za moimi plecami, ukrywając to - nawet gdy nie ma zamiaru z nimi "kręcić". Wytłumaczyła mi, że była młoda, że jestem pierwszą jej miłością i może nie potrafiła tego do końca docenić, ale obiecała poprawę. Rzeczywiście tak się stało, przez kolejne 2 lata było naprawdę wspaniale, czułem że mam ją naprawdę przy sobie - że jest moja. Gdy kłóciliśmy się, to razem sobie potrafiliśmy to wyjaśnić. Widać było że jej strasznie zależy, że jest wszystko w stanie zrobić. Ogólnie czuję że za bardzo w to wszystko wpadłem.

No i co dalej...
W ostatnim roku przez szkołę byłem bardzo nerwowy, czasami nie wytrzymywałem, o byle głupotę przeklinałem, wyzywałem itd. Dziewczyna zaczęła się w końcu rozłączać i grać na czas zamiast kłócić się. W sumie kłótnie wtedy były jedyną moją pojebaną metodą by odreagować stres itd. Gdy zaczęła rozłączać się i nie odzywać, zwykle w końcu uspokajałem się i dzwoniłem pierwszy na drugi dzień. W tym momencie zrobiłem z siebie największą ciotę. Dziewczyna o wszystko sama zaczęła się kłócić, a to ja ją przepraszałem i zawsze to była moja wina. O wszystko zaczęła się rozłączać, a to ja wydzwaniałem. Zaczęła puszczać zajebiste teksty typu "jeżeli nie chcesz mnie, to skończ ze mną", "no zostaw mnie","jak Ci się coś nie podoba to droga wolna". Ja zwykle wtedy winę na siebie brałem, mimo że nie była moja, a co najwyżej wspólna. Dziewczyna ogólnie potrafiła okazywać miłość, jeżeli było dobrze, ale wystarczyło wrócić do domów i już gierki o byle co, mimo że ja czasami nie widziałem problemów. No i w końcu parę dni temu, dziewczyna najzwyczajniej mnie wychujała. Nie chcę rozpisywać się na kolejne 500 słów, ale wkurwiła mnie nieziemsko bo zachowała się egoistycznie, nie myśląc o mnie. Najzwyczajniej zacząłem się kłócić, a ona tylko powiedziała swoje i "cześć". Odpisałem jej "cześć". Napisała tylko, że odda mi kiedyś moje rzeczy. Rzecz jasna, pisaliśmy tylko dlatego, gdyż była w pracy, a rozmawiać przez telefon tam nie może. Później zrobiłem kolejną popierdoloną rzecz, sam zacząłem do niej pisać, dlaczego tak jest itd. Powiedziałem, że muszę uszanować jej decyzję, ale naprawdę szkoda mi tego wszystkiego itd. Wczoraj pojechałem na domówkę i gdy byłem dosyć mocno spity, o 2 w nocy pisałem jakieś smsy co robi itd. Rano napisałem do niej, gdyż była w pracy - czy nie chce spróbować i spotkać się. Powiedziała, że wszystko przemyślała, że będzie dla niej i dla nas lepiej osobno itd. Powiedziałem jej że mi szkoda tego wszystkiego i czy jest już tego na 100% pewna? A ona, że tak. Więc napisałem jej, że w takim razie nie ma nigdy do mnie więcej nie pisać, nie dzwonić, nie ma mi zawracać dupy jakimiś moimi rzeczami które u niej zostały, że może sobie je spalić albo wysłać kurierem. Napisałem jej też, że poznałem wczoraj zajebistą dziewczynę, która była chętna na zaloty i nawet sama się zalecała, ale nie dałem się w to wciągnąć bo chciałem dać czas, by mogła jeszcze to przemyśleć, czy chce być ze mną czy nie, nie chciałem po prostu tego tak od razu skreślić i kręcić z innymi dziewczynami. No i na końcu Pa czy Żegnaj i koniec mojego smsa. Dziewczyna odpisała mi "Na pewno nie kręciłeś. Heh. Widzisz jak się rozkręciłeś. Na imprezę poszedłeś i już dziewczyny poznajesz. To powodzenia. Pa". Rzecz jasne to jest prawdą z tymi dziewczynami itd., nie wymyślałem niczego.

Teraz podsumowując. Spierdoliłem wszystko i jestem tego świadomy, tego że zacząłem zachowywać się jak pizda i tego że dałem się zmanipulować. Cholernie mi na tej dziewczynie zależy, mimo że ona daje znaki, że ma wyjebane na mnie. Po prostu jestem może bardziej uczuciowy i szkoda mi 3 lat, po za tym wiem że było wspaniale, a bynajmniej mogłoby być. Zjebałem może z tym wszystkim, że teraz wydzwaniałem itd., ale targały mną emocje i to chyba widać nawet teraz. Pytanie jest takie, wy jesteście zapewne bardziej obyci z kobietami.
1. Czy jest jakaś metoda by odbudować to wszystko, tak by dziewczyna zaczęła traktować mnie tak jak kiedyś, bez głupich tekstów, manipulowania itd. Jak tak to co teraz powinienem zrobić, w tej sytuacji i w tym momencie?
2. Czy ogólnie warto jest do takiego czegoś wracać, nawet gdyby dziewczyna chciała zacząć to wszystko od nowa?
3. Czy myślicie że po tym ostatnim smsie który napisała mi ostatnio, była zazdrosna?
Powiem tylko tyle, że przy niej straciłem poczucie własnej wartości, ogólnie jestem bardzo inteligentny, nigdy nie miałem problemów by rozmawiać z dziewczynami, większy problem jest zwykle zrobić 1 krok by zagadać ale potem to dużo łatwiej. Po prostu czuję się zagubiony, tylko ta dziewczyna mi w głowie, mam wrażenie że nigdy już nie znajdę sobie dziewczyny, bo żadna mi nie odpowiada itd. Może ją idealizuje i miała wady, ale nie należały do tych które, aż tak by mi przeszkadzały. Co o tym wszystkim myślicie.

Z góry dzięki, jeżeli chociaż ktoś to przeczyta.
Sorry za interpunkcję, nieskładność - Nie, nie jestem dyslektykiem, po prostu jestem nerwowy i nie chce mi robić z tego poezji.