Witam wszystkich!

Z A... znamy się od 4 lat. Od początku mi się podobała. Nasze relacje przez ten czas zatoczyły koło przynajmniej dwa razy. Podrywałem ją, ale wtedy miała chłopaka, więc spasowałem ; byliśmy dobrymi "kumplami" ; byliśmy skłóceni ; znowu ją podrywałem – tym razem nie było chłopaka, umówiliśmy się na koncert, mieliśmy spotkać się na miejscu, przyszła z "kolegą"; przywitałem się grzecznie i dalej robiłem swoje (czyt. nie siedziałem z nimi, nie gadałem z nią tylko bawiłem się ze swoimi) ; później zarzuciła mi, że została przeze mnie olana – odbiłem, że dopiero po tym, jak sama zlekceważyła mnie przychodząc z innym. Przeprosiła i nie wracaliśmy do tego.

Od tamtej pory właściwie jesteśmy "kolegami". Raz na kilka miesięcy jedno odezwie się do drugiego. Raz ona, raz ja, ostatnio częściej ona. W listopadzie miała urodziny, 18te. Napisałem jej list, nie podpisałem, włożyłem do jej skrzynki i czekałem na reakcję. Zadzwoniła, bardzo ucieszona, bo to były najoryginalniejsze życzenia jakie dostała. W erze gadu-gadu, SMSów i obowiązkowych kartek osiemnastkowych od klasy taki zwykły, staromodny, odręcznie pisany list się wyróżnia. Był to nasz pierwszy kontakt od wakacji.
Potem znowu cisza, w grudniu odezwała się, złożyła życzenia świąteczne i noworoczne i cisza.
W ferie (w styczniu) napisała SMS "co słychać" itd. - standard... Wymieniliśmy ich kilka aż w końcu ni z tego ni z owego pisze mi, że zapomniała o moich urodzinach (były tydzień wcześniej) i strasznie jej głupio. Złożyła te życzenia przez SMS i chwilę później zadzwoniła (godzina 23:45, godzina dla mnie późna i ona o tym wie), przegadaliśmy godzinę z dużym hakiem. O wszystkim, o niczym. O planach na studia, o studniówce, o sylwestrze, o moich życzeniach dla niej. Że tak strasznie jej głupio, że zapomniała o moich urodzinach, podczas gdy ja tak dobrze pamiętałem o jej... Obecnie, po raz pierwszy od dwóch lat przerwa w kontakcie nie trwa dłużej niż dwa tygodnie.

Wyszło trochę długo, ale chciałem porządnie nakreślić sytuację między nami.

Teraz chcę to jakoś popchnąć do przodu.

Wiem, że najlepiej byłoby się z nią umówić, ale w tym roku matura i A... ma wysokie aspiracje. Siedzi po nocach i zakuwa. Jak mówi – nie udziela się nigdzie towarzysko, izoluje się od świata. Znajomi potwierdzają – na imprezach jej nie widać.

Myślałem, żeby w piątek po południu zrobić jej wjazd na chatę z jej ulubionymi cukierkami i jakimś filmem.
Na pewno się czegoś takiego po mnie nie spodziewa, bo generalnie uchodzę za lenia jeśli chodzi o wychodzenie gdziekolwiek.
Jak myślicie, to dobry pomysł? Jak w najbliższym czasie spieprzy jakąś klasówkę to nie skojarzy tego podświadomie ze mną i tym, że zabrałem jej czas, który normalnie poświęciłaby na naukę?

Wszelkie sugestie będą mile widziane.