Witajcie.

Znów środek nocy. Po długiej przerwie kolejny raz biorę się za pisanie bloga. Tym razem porzucę moje egoistyczne podejście, które co prawda owocuje, ale niestety odbierając radość z życia. Tak. Dziś skupię się na mowie. Oto kilka wskazówek jak być jeszcze bardziej zajebistym. Dziś mowa.

Lubisz mówić? Lubisz mówić o sobie? Dużo mówisz? Przestań.

Tekst kieruję do osób grupy:
a) „Rzuciła mnie dziewczyna – to boli, jak zapomnieć?”
b) „Nadal mi na niej zależy – mam mnóstwo emocji w głowie, jak sobie poradzić? ”
c) i grupa, którą szczególnie lubię, cenię i szanuję pt.: „Co ten enadiZ tu napisał?”

W zasadzie do czytania zapraszam wszystkich, gdyż tekst w późniejszej fazie całkiem miło się rozkręci

Zaczynamy!

Cześć Wam

Natrafiłem pewnego razu, zupełnie przypadkiem, na kartkę A4 z nadrukowanym tekstem. Kartka ta wisiała w opuszczonym mieszkaniu, przyklejona na ścianie taśmą klejącą.

Tytuł jest niczym kropla w morzu... Nie wiem od czego zacząć. Jest sporo kobiecych zachowań, czasem zupełnie niezrozumiałych: jest różowo, fajnie, a potem coś pęka. Jak w tamie: w jednym miejscu, w trzecim, w setnym, aż w końcu woda sieje spustoszenie, a Wy nie wiecie co się dzieje.