Piątek - melanżu początek, telefon w ręku, ustawiam się z kumplem i kumpelą. Szybka piłka - idziemy na kluby.

Było bardzo ciepło, pogoda idealna na wakacyjny melanż. Dojeżdżamy na Rynek, pełno ludzi. Czas na jakiś biforek. Idziemy do B4 na Brackiej, parę piwek, dwa kutaki (polecam jeżeli odwiedzicie kiedyś ten lokal) i czas na główną atrakcje tego wieczoru.

Więc tak.
Pora bym wyraził swoje zdanie na temat tego czym w ogóle zajmują się tutaj ludzie.
Zaczynając od tego czym jest PUA. Filozofią? Sztuką? Stylem bycia?

W odpowiedzi na "Bycie facetem obliguje do tego - by ten wkładał swoje starania również na poprawianie bytu społeczeństwa w którym żyje. To jest jego zasrany obowiązek i zarazem przywilej.".

Nie zamierzam narzucać swoich racji czy czepiać się autora. Wyrażam swoje własne nieskromne zdanie na temat społeczeństwa. Zapraszam.

Parę dni temu dodałem wpis, a wczoraj złapałem pomysł na kolejny. Przed chwilą przeczytałem temat na forum "potrzebna pilna pomoc" w którym to autor prosi o radę, dostaje ją, a potem się wykłóca.

No i stwierdziłem "kurwa, muszę to w końcu napisać"

Miałem zaczekać z tym aż skoncze opowieść ogolnikowa mojego CV lecz po przeczytaniu kilku blogów będę niekonsekwentny i opisze poprostu koniec.
Konkretnie ostatnich 8 lat.

Chciałbym się dziś podzielić z wami moją historią o szkole średniej. Otóż marzyłem o zostaniu elektromechanikiem. Jakoś mnie tak wzięło, po oglądaniu programów na discovery. W gimnazjum miałem wywalone, niechciałem się już uczyć. Pamiętam jednak że było mi trochę smutno. Gdyż nie miałem tak złych ocen, średnia 3.68. Wybierałem się do zawodówki, a reszta technika i licea.