Kłócicie się o to, czy ten jest mężczyzną, co siedzi w wielkim mieście, czy ten, który z dala na uboczu w zapomnianym świecie, a Ja wam powiem tak: Zarówno ten w mieście musi działać jak mężczyzna i tam umieć się odnaleźć, pozbierać, ogarnąć sytuację w rodzinie, by zapewnić jej lepszy byt itd., jak i ten który zabrał rodzinę na ubocze, bo tam również musi ogarnąć sytuację, by jego rodzina miała zapewnione przetrwanie. Wszędzie podejmuje decyzje. Moim zdaniem mężczyzna powinien umieć zadbać o wszystko wokół siebie niezależnie od tego gdzie się znajduje. To się zdaje nazywa jakoś.. "zaradność" czy jakoś tak...

Jakby się tak ktoś lubił czepiać to hasło "rodzina" możecie sobie również zamienić na inne np. osoby/a mu bliskie/a.

Społeczeństwem dla mężczyzny powinno określać się jego najbliższych znajomych, z którymi spędza czas, a nie wszystkich ludzi. Że niby ma ich uszczęśliwiać na siłę?! Po co i w jakim celu? Nie będzie mieć na nic czasu i tak straci ten czas, który przeznaczy na ludzi, bo go będą mieć w dupie.
Ja ostatnio chciałem wyciągnąć z domu paru moich przyjaciół. Jeden marnuje życie grając w grę, drugi twierdzi, że lubi siedzieć w domu i oglądać mecze (zarówno z gier jak i piłki nożnej), a trzeci mnie wysłuchał, widać po nim, że jest zagubiony i nie umie się odnaleźć, ale chciałby coś zmienić. Jeden mnie olał (bo do niego nie dociera), drugi stwierdził, że mam syndrom mesjasza i chce ratować cały świat na siłę, a trzeci mnie obraził ostatnio. Ja powiem tyle. Chciałem ratować, bo można tak to nazwać, ale nie wiem czemu. Może z powodu dobrego wychowania, może mam syndrom M., może chciałem, by było mi raźniej podczas mojej metamorfozy, którą właśnie przechodzę. Stwierdziłem, że nic na siłę i nie będę nikogo uszczęśliwiał, bo i tak mnie ktoś albo oleje, albo obrazi albo dosra jakimś hasłem w towarzystwie.

Wniosek? Rodzina to rodzina, tu należy walczyć, ale znajomym to ja już nie pomogę, bo na prawdę za dużo się nagadałem (sam chciałem!!!) i nasłuchałem żeby potem zostać na pozycji zjebanego z góry na dół psa, który stracił swój czas, a tego czasu już nie odzyskam.
To cały mój pogląd na te wielkie "społeczeństwo". Nikt tak na prawdę nie zrozumie jak się sam nie przejedzie lub jest zamknięty we własnym świecie i nie otwiera się na innych. Strata czasu...

baudelaire- Gdybym teraz napisał, że mam 2-3 razy tyle więcej lat, to nagle byś spokorniał, więc po co ci ocena na mój temat? Sam sobie krzywdę wyrządzasz. Chyba rozumiesz, że nie ma sensu bym się bronił?

BarT - Rodzina nie jest naszą własnością, nie ponosimy odpowiedzialności za ich życie. Małe dziecko można wychować, ale prędzej czy później się wyprowadzi jak dorośnie i nie możemy z tym nic zrobić. Matka rodzi dziecko, ale dziecko należy do świata. Na przykładzie. W rodzinie syn alkoholik oskarża swojego ojca o własny alkoholizm, bo pił w domu. On woli zrzucić cierpienie na kogoś innego, a ten drugi nie może sobie poradzić z tym cierpieniem i próbuje zadość uczynić za czyjeś grzechy, które ktoś mu oddał. Takie sytuacje mogą zaistnieć w każdym naszym kontakcie z drugim człowiekiem, więc nie ma związku czy to członek naszej rodziny, przyjaciel czy partnerka.

veriusas - Nie może być wszystko super, skoro twoim problemem jest pojęcie, które zajmuje cały blog. Nie zrozumiałeś niczego z treści.

"Bycie facetem obliguje do tego - by ten wkładał swoje starania również na poprawianie bytu społeczeństwa w którym żyje. To jest jego zasrany obowiązek i zarazem przywilej."

Lol, fakt posiadania penisa ma niby jeszcze nakładać jakieś dodatkowe obowiązki.